Archive for Ιουνίου, 2010

Με το βλέμμα στην ελληνική παράδοση…

30/06/2010
By

Νέες μόδες και τάσεις στα αξεσουάρ για τα μωρά και τα παιδιά βλέπουμε να ξεπηδάνε από διάφορα φρέσκα διαδικτυακά κυρίως μαγαζιά. Μητέρες που ανακάλυψαν και πάλι συνήθειες παλιές και ξεχασμένες τις τελευταίες δεκαετίες στους ρυθμούς της πόλης. Η sstamoul στην ανάρτησή της μάς αποδεικνύει ότι τους μάρσιπους και τα slings ίσως και να τα είχαμε ανακαλύψει ξανά νωρίτερα… αν κρατούσαμε τις μνήμες της παράδοσης μας πιο ζωντανές…

Το Μάρτη, πήγαμε με την κόρη μου στην τηλεόραση (στην εκπομπή «ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΡΑ MEGA» των κ.κ. Καμπουράκη και Οικονομέα). Μαζί μας ήρθαν δυο καλές φίλες με τα μωρά τους σε slings. Απ’ την εκπομπή μας κάλεσαν για να «δείξουμε» τα slings μας, και το βρήκα μια υπέροχη ευκαιρία να «δείξουμε» γενικά το babywearing, την ιδέα να έχουμε τα μωρά μας μαζί μας με άνετο τρόπο. Αντί για όμορφα, εντυπωσιακά slings, έδειξα κασκόλ, παρεό, και εσάρπες, δεμένα με απλούς κόμπους. (Αν κατάφερνα να το ανεβάσω στο youtube αυτό το βίντεο θα σας το έδειχνα, αλλά ας μην ξαναπώ για τις σχέσεις μου με την τεχνολογία).

Εκείνο τον καιρό, μπήκα σ’ ένα μαγαζί φορώντας την 3 μηνών κόρη μου με ένα «αυτοσχέδιο» sling (ένα φαρδύ κασκόλ). Η κυρία που είχε το μαγαζί μου είπε με ύφος «συνένοχο»: «Αυτό το είδες απ’ την τηλεόραση, ε;» Χαμογέλασα, δεν το βρήκα απαραίτητο να της πω ότι εγώ ήμουν που το «έδειξα» στην τηλεόραση.

Και στην εκπομπή, αυτό είπα κι αυτό ήθελα να πω: πριν από μας, το έκαναν οι γιαγιάδες μας και πριν από εκείνες οι γιαγιάδες τους. Σε όλες τις κοινωνίες, σε όλους τους λαούς, οι μαμάδες έβρισκαν πάντα τρόπους να έχουν τα παιδιά τους πάνω τους. Στην Ελλάδα έχουμε τόσα παραδείγματα: η «σαρμανίτσα» της Ηπείρου, το «τρέκνου» της Μακεδονίας, η «νάκα» της Πελοποννήσου, είναι όλα υπέροχοι, παραδοσιακοί μάρσιποι αγκαλιάς!

… συνεχίστε την ανάγνωση στο blog της sstamoul για περισσότερο φωτογραφικό υλικό.

Όπως διαβάσαμε μάλιστα στην mariaevita σύμφωνα με μια ξένη παράδοση από το μακρινό Μεξικό φαίνεται να ξεκίνησαν και τα σύγχρονα μουσικά μενταγιόν εγκυμοσύνης, ενώ στην μαμά της yogamama η αιώρα που πήρε στο μωρό, της θυμίζει “…το κρεβάτι που την κοίμιζαν στα χωράφια, όταν ήταν μωρό στην Εύβοια.”

Εσείς γνωρίζετε άλλες τέτοιες παραδόσεις ελληνικές ή ξένες που να αναβιώνουν σε σύγχρονα προϊόντα για μωρά και παιδιά?


Την φωτογραφία την βρήκαμε στο dyosmaraki και την ανάρτηση της: Όλυμπος Καρπάθου – Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ (Μέρος Β) {Πηγή : “A Greek portfolio” by Constantine Manos}

Η επέλαση των βαρβάρων

27/06/2010
By

Στην σημερινή εποχή υπάρχουν βάρβαροι? Και αν ναι που τους βρίσκετε? Ρητορική η ερώτηση. Διαβάζοντας την ανάρτηση της peekaboo θα διαπιστώσετε ότι φυτρώνουν εκεί που δεν το περιμένετε… Προ-ετοιμαστείτε όσοι δεν το έχετε βιώσει και αναπολήσετε (και γιατί όχι… να διηγηθείτε) τις δικές σας εμπειρίες με “βαρβάρους” οι πιο  βετεράνοι γονείς!

Τα μωρα τραβανε τους ανθρωπους σα τους μαγνητες. Ειναι απο τα μυστηρια της φυσης.

Με το που θα βγεις απο το σπιτι, πεφτουν διαφοροι ασχετοι επανω στο μωρο σα τις μυγες, να το πιασουν, να του τσιμπησουν το μαγουλο με τα βρωμοχερα τους, να το γαργαλησουν, να του πουν γουτσου γουτσου τι γλυκουλι που εισαι. Το συνδρομο αυτο το εχουν ιδαιτερως κυριες μεγαλυτερης ηλικιας και το θεωρουν απολυτα φυσικο.

Τις προαλλες στο παρκο ηρθε μια με φουρια στο καροτσι, ειπε ‘ααα ωραιο μωρο, εχεις πιπιλα ε?’ και του αρπαξε τη πιπιλα απο το στομα. Ο μικρακης τη κοιταζε με απορια ‘τι κανεις, τρελλαθηκες?’ Πηραμε πισω τη πιπιλα και εφυγε. Δεν καταλαβαμε ποτε ποιο το νοημα αυτης της χαριτωμενης προσπαθειας.
Μιαν αλλη φορα ειμασταν σε ενα γαμο και καθομασταν στο τραπεζι με το μωρο αγκαλια – ηταν ακομα 3,4 μηνων και θηλαζε. Βλεπω μια κυρα, αφρατη, στολισμενη σα λατερνα, το μαλλι θαμνος, δεκα κιλα αρωμα και βραχιολια ντρουν ντρουν, να σηκωνεται απο το διπλανο τραπεζι, και να ερχεται με αποφασιστικοτητα προς το μερος μας με τα χερια προτεταμενα λεγοντας: ‘ααααααααιιιιιιιιι τι ωραιο μωρακι, βρε τι γλυκουλι που εισαι εσυυυυυυυυυυυ’. Παυση. Γυριζει σε εμενα.’ Δως μου το τωρα’. Αντι να πω ‘τι λες καλε, σε ξερω?’ ειπα με ενα φινετσατο χαμογελο κατιτις ευγενικο, και ως απαντηση η κυρια με ρωτησε ‘Τι εφαγε?’ (Ασχετο) . Κρεας με πατατες, της λεω, γεια σας.

… συνεχίστε την ανάγνωση στο blog της peekaboo και ευχηθείτε της και η δεύτερη της αποστολή ως … “Τζακ Μπάουερ” να στεφθεί και αυτή από απόλυτη επιτυχία!!!

To δεύτερο μήπως είναι λίγο φτυσμένο?

24/06/2010
By

Φυσιολογική και χιλιοειπωμένη από κάθε γονιό η ερώτηση του τίτλου της ανάρτησης της Yolina. Κάτι οι ενοχές που νιώθουμε να μην παραμελήσουμε το πρώτο και του δημιουργήσουμε τραύματα, κάτι ότι τα δεύτερα παιδιά στην αρχή δεν θέλουν κουβέντα και παιχνίδια, κάτι ότι μπαίνει ο αυτόματος πιλότος, κάποια πράγματα έχουν αλλάξει…


photo by Kenny Møller


Διαφορές Β εγκυμοσύνης από Α, μέρος Πρώτο.

1. Από την ώρα που βγαίνει η πολυπόθητη γραμμή στο clearblue στην τουαλέττα, το χτυποκάρδι δεν είναι το ίδιο, ούτε και το χαζό χαμόγελο που σχηματίζεται στα χείλη.

2. Η ανακοίνωση στον άλλο ενδιαφερόμενο παίζει να γίνει και μέσω τηλεφώνου.

3. Είσαι πιο ψαρωμένη, πιο υποψιασμένη, αλλά και πιο συνειδητοποιημένη. ‘Εχεις μεγαλύτερη αγωνία για τις εξετάσεις, αλλά δεν μασάς και αν ξεχάσεις καμια φορά το legofer.

4. Πίνεις και καφεΐνη.

…για τις υπόλοιπες 6 διαφορές και την μία ομοιότητα … συνεχίστε την ανάγνωση στο blog της Yolina.

Στας εξοχάς, με το μωρό!

22/06/2010
By

Καλοκαίρι και μια μικρή βόλτα από τα blogs μαμάδων αλλά και μπαμπάδων θα σας πείσει ότι το θέμα των αποδράσεων με τα μωρά αλλά και τα πιο μεγάλα παιδιά απασχολεί την πλειοψηφία των γονιών. Οι mpompires συνειδητοποιούν μέσα από το πρώτο τους ταξίδι με το μωρό τις νέες ανάγκες, τις νέες προτεραιότητες και τις καταγράφουν με το απαραίτητο χιούμορ που επιστρατεύεται πάντα για να φύγει το άγχος και η ένταση ενός ταξιδιού.

photo by philos

Μόλις επέστρεψα από την πρώτη μας απόδραση εκτός Αθηνών, παρέα με το μωρό. Ήταν μια ανανεωτική εμπειρία αλλά και πολύ διαφορετική απ’ ότι έχουμε συνηθίσει ως τώρα. Έβγαλα κάποια συμπεράσματα, λοιπόν, που θέλω να μοιραστώ, όπως:

α. το αυτοκίνητό μας πρέπει να το πουλήσουμε και να πάρουμε φορτηγάκι, γιατί ΔΕ χωράμε. Για μια απλή τριήμερη εκδρομή, το αυτοκίνητο έμοιαζε έτοιμο για μετακόμιση. Πολλά πράγματα!

β. τα κριτήρια επιλογής καταλύματος αλλάζουν και αρχίζουν περίεργοι διάλογοι:

“Έχετε κουζινάκι με απορροφητήρα στα δωμάτια?”
“….εεεε(δεν καταλαβε την ερώτηση και την προσπερνάει)…έχουμε πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων και…”
“Όχι, δε με καταλάβατε. Δε θέλω πισίνα. Εχετε κουζινάκι με απορροφητήρα?”
“…(πάλι δεν καταλαβαίνει)…δε νομίζω οτι θα χρειαστείτε κουζινάκι, η κουζίνα του εστιατορίου μας είναι εξαιρετική και…”
“Σας είπα, θέλω Α Π Ο Ρ Ρ Ο Φ Η Τ Η Ρ Α!!!”

Για όποιον δεν κατάλαβε, ο απορροφητήρας είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος νανουρίσματος του γιού μου!

… συνεχίστε την ανάγνωση στο blog mpompires.com


Και μιας και η εποχή το επιβάλει να προετοιμαζόμαστε για τις εκδρομές μας, μια βόλτα διαρκείας από το Ταξιδεύοντας με Παιδιά επιβάλλεται! Παράλληλα τις τελευταίες ημέρες διαβάσαμε και μερικές ακόμη σχετικές αναρτήσεις, όπως τις συμβουλές της έμπειρης – πλέον -Στέλλας (Οδηγός Επιβίωσης στο αυτοκίνητο με τα παιδιά ;) ), τις σκέψεις του eriol78 για την επιλογή του νέου οικογενειακού αυτοκίνητου αλλά και το δίλημμα ενός πολύ φρέσκου μπαμπά, του snowball, Διακοπές με το μπέμπη:Naι ή όχι;

Αν έχετε εντοπίσει παρόμοιες αναρτήσεις μην διστάσετε να μας τις αναφέρετε αφήνοντας σχόλιο είτε εδώ είτε στο facebook.

H γιορτή της μητέρας τέλειωσε….

19/06/2010
By

Τρίτη Κυριακή του Ιούνη και… η ημέρα του μπαμπά έφτασε!!! Για να μην ζηλεύουν οι μπαμπάδες… για να πουλάνε μαζικά οι έμποροι ακόμη μια μέρα το χρόνο. Ο ένας πατέρας εκ των mamadesmpampades έγραφε πριν 3 χρόνια κάποιες σκέψεις του σε χιουμοριστικό ύφος για αυτή την ημέρα του πατέρα.  Αιρετικός, αχάριστος, υπερβολικός ή απλά αυθόρμητος και ειλικρινής?

Διαβάστε όλη την ανάρτηση εδώ και για σκεφτείτε μια στιγμή… τι δώρο πραγματικά θα ήθελε ένας πατέρας ή και μια μητέρα μία ημέρα το χρόνο…


I am so excited

Photo by aye_shamus


Η ημέρα του πατέρα έρχεται !!!

Έχει οριστεί να είναι την τρίτη Κυριακή του Ιούνιου, δηλαδή φέτος το 2007 στις 17 Ιουνίου!

Έτσι μας ενημερώνει το “μανιφέστο” που βλέπετε στην παραπάνω διαφημιστική αφίσα μίας φίρμας ρούχων (“OLD GUYS RULE”) στις ΗΠΑ.

Διαβάζοντας το κάποιος, τι συμπεραίνει?
Τι θέλει ένας πατέρας ως δώρο στις μέρες μας?
Ένα δωράκι?
Ένα τραπέζι με την οικογένειά του?
Μία ανθοδέσμη?
ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ!

Δεν θέλουμε ούτε λουλουδάκια, ούτε αρκουδάκια ούτε να ξοδέψουν άλλοι (δικά μας?) λεφτά.
(Αν και ένα διαρκείας στην αγαπημένη του ομάδα είναι ένα ανεκτίμητο δώρο, ειδικά αν συνοδεύεται και από την διαθεσιμότητα του απαραίτητου χρόνου!)

Θέλουμε πιο απλά πράγματα…
Ελεύθερο – από οικογενειακές υποχρεώσεις – χρόνο θέλουμε.
Και αυτόν τον ελεύθερο χρόνο να τον περάσουμε για μία μέρα το χρόνο, σαν να είμασταν εργένηδες.
Μία ημέρα τον κόσμο να αντιληφθούν οι γυναίκες μας το τι δικαιώματα αποποιούμαστε τόσα χρόνια με την ταμπέλα της πατρικής μας ιδιότητας.

Ζητάμε πολλά?
Ή μήπως προτιμάει κάποιος πατέρας κάτι διαφορετικό? Θα ήθελα να ακούσω απόψεις.

Πατεράδες όλου του κόσμου, ενωθείτε.
Αφιερώστε μία ημέρα του χρόνου σε σας. Κάνετε ότι σας έχει λείψει. Αν δεν σας έχει λείψει τίποτε ακόμη καλύτερα.

Δεν πρέπει να δούμε την ημέρα του πατέρα και να δράσουμε ωσαν φεμινίστριες, και να ζητάμε ίση μεταχείριση ή να κάνουμε διάφορες γραφικότητες…

Ξέρουμε πολύ καλά ότι θα περάσουν πολλές γενεές ακόμη για να μας μεταχειρίζονται οι γυναίκες μας ισότιμα.

Αλλά ένα πρώτο βήμα είναι να ορθώσουμε το κεφάλι ψηλά για μία ημέρα το χρόνο. Και θα ήθελα να δω πολύ περισσότερες αναφορές για την γιορτή του πατέρα, από τις 34 αναφορές για την γιορτή της μητέρας στο sync.gr.

Χαζομαμά!

18/06/2010
By

Ως μαμάδες και μπαμπάδες όλοι περάσαμε εκείνη την μοναδική στιγμή του ερχομού μιας νέας ψυχής στην καθημερινότητά μας… Και πάντα μας γεννάει συναισθήματα μοναδικά…που σχεδόν όσοι έχουμε blog κάποια στιγμή τα αποτυπώσαμε σε αναρτήσεις μας. Έτσι και η μαμά Λυδία γράφει τις πρώτες της εντυπώσεις από το δεύτερο παιδί της… απλά και αυθόρμητα…



Δεν ξέρω τι γίνεται, αλλά πραγματικά δεν το περίμενα να χαζέψουμε με το δεύτερο μωράκι μας! Αρχίσαμε όμως, και νομίζω πως τώρα δεν υπάρχει γυρισμός… Ακόμα και ο Γιώργος τρέφει τόσο τρυφερά συναισθήματα για την μικρή του αδερφή, την χαιδεύει απαλά στο κεφαλάκι, της χαιδεύει με το δάχτυλο το μαγουλάκι, κοιτάει τα μικρά της χεράκια και ποδαράκια, της μιλάει και της λέει να μην κλαίει όταν αρχίσει να γκρινιάζει (μέχρι να προλάβω να πάω να την πιάσω)!

Η Ναταλία από την άλλη, μας χαριζει χαμόγελα. Τι γλυκά χαμόγελα!!! Απίστευτα! Από αυτά που κλείνουν και τα ματάκια! Τόσο πλατιά και λαμπερά ! Αυθόρμητα γελάμε κι εμείς μαζί μαζί της. Τόση χαρά από ένα χαμόγελο; Τι θα γινει όταν αρχίσει τα γέλια;


… συνεχίστε την ανάγνωση στο blog της μαμάς Λυδίας και επισκεφθείτε για πολύ περισσότερες ιστορίες, και πολλές πολλές σκέψεις της Λυδίας… πριν γίνει ακόμη μαμά… την στιγμή που το τέστ έδειξε θετικό… στο πρώτο της παιδί!