O τίτλος τα λέει όλα. Και όποιa ή όποιος στην παιδική του ηλικία δεν αναζήτησε ένα μέρος να κρυφτεί, να νιώθει σαν φωλιά, μπορεί αυτή την στιγμή να αποχωρήσει από το blog τούτο!
Οκ. Βλέπω ότι όλοι σχεδόν μείνατε εδώ… πολλοί δε από εσάς μπορεί να θέλουν ακόμη ένα τέτοιο μέρος για να κρυφτούν από έγνοιες και υποχρεώσεις. Πάρτε όμορφες ιδέες από την La Marquise Désordonnée και κάντε τα δικά σας παιδιά … τρισευτυχισμένα!
photo by Claire L. Evans
Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή ήθελα όλα να παίζω σε γωνίτσες, φωλίτσες και σπιτάκια. Ήταν τότε ο δικός μου χώρος και το γέμιζα ασφυκτικά με μαξιλάρια, κούκλες, βιβλία και προμήθειες φαγητού που έκλεβα από το ψυγείο για την περίπτωση που η ανάγκη με σπρώξει σε σκληρή επιβίωση για μήνες μέσα στην σκηνή μου χωρίς επαφή με τον έξω κόσμο( πίστευα οτι θα γίνει κάποια τρομερή παγκόσμια καταστροφή και εγω θα έβρισκα άσυλο στην σκηνή μου, άλλα αυτό είναι ένα άλλο ποστ).
Πολλά άπο τα σημερινά play houses ειναι ογκώδη και πλαστικά. Δεν λεω, οι μικροί τρελαίνονται με αυτα αλλα λίγοι θα έβαζαν τόση πλαστικουρα μέσα στο σαλόνι ή στο δωμάτιο χωρίς να έχουν παραδοθεί ολοκληρωτικά στο κόκκινο-κίτρινο-μπλε χάος των περισσότερων πλαστικών παιχνιδιών.
….
Εμείς εδώ δεν δημοσιεύουμε πάνω από μία φωτογραφία. Πολλές πολλές λοιπόν φωτογραφίες μαζί με τις διευθύνσεις στο διαδίκτυο για να αναζητήσετε και να αγοράσετε σκηνές/teepees (ινδιάνικες σκηνές) θα βρείτε στην ανάρτηση της La Marquise Désordonnée ενώ μερικές ακόμη ενδιαφέρουσες ιδέες θα βρείτε και στην πιο πρόσφατη ανάρτηση της με τίτλο καλοκαίρι revisited!
