Άρχισαν τα δύσκολα

Η Εβίτα με το σύζυγό της, είναι γονείς δυο μικρών παιδιών και ζουν κι εργάζονται στο Βέλγιο, σε ένα πλούσιο πολυπολιτισμικό περιβάλλον. Με αφορμή ένα πρόσφατο περιστατικό που συνέβη στο σχολείο του 4χρονου γιου τους, η Εβίτα έκανε μαζί του μία συζήτηση που αργά ή γρήγορα θα κάνουμε όλοι με τα παιδιά μας: Τη συζήτηση περί διαφορετικότητας, χρώματος επιδερμίδας και φυλετικών διακρίσεων.

διαφορετικότητα

Photo by TheBusyBrain

Στενοχωρέθηκα πολύ προχθές..Πριν από λίγες μέρες συζητούσαμε με τον Ορέστη για το ποιά παιδάκια ήθελε να καλέσει στα γενέθλια του. Αν και σε αυτή την ηλικία οι φιλίες μόνο σταθερές δεν είναι και αλλάζουν κάθε εβδομάδα, προσπαθούσα να τον βοηθήσω λέγοντας του διάφορα ονόματα και τσεκάροντας αντιδράσεις:

Eγώ: Την Sydney θα την καλέσουμε;
Ορ: Οχι, δεν θέλω
Eγώ: Γιατί αγάπη μου, μαλώσατε;
Ορ: Οχι
Eγώ: Γιατί τοτέ;
Ορ: Γιατι είναι μαύρο παιδάκι και τα μαύρα παιδάκια δεν είναι καλά
Eγώ: Τι;;; (με μάτια γουρλωμένα) Ποιός σου είπε τέτοιο πράγμα? Oλα τα παιδάκια είναι ίδια και όλα είναι καλά!
Ορ: Ο Manou μου το είπε μαμά

Είχα να το λέω για το πόσο πολυεθνική είναι η τάξη του μικρού μας. Ημουν σίγουρη πως με τέτοια ερεθίσματα ήμασταν σε καλό δρόμο για να μάθει από πρώτο χέρι την ανοχή απέναντι σε κάθετι διαφορετικό. Το συγκεκριμένο κοριτσάκι το γνωρίζει εδώ και 2 χρόνια σχεδον και καμάρωνα το οτι κανένα παιδάκι δεν έμοιαζε να βλέπει το χρώμα της. Να όμως που χρειάζονται λίγα λεπτά και 2 λέξεις για να βάλουν σε μια παιδική ψυχούλα το σποράκι το κακό.

Διαβάστε τη συνέχεια για το πώς χειρίστηκε η Εβίτα το θέμα στο blog της Here, there..everywhere! Το ζήτημα αφορά όλους μας, ας είμαστε λοιπόν προετοιμασμένοι και ας το χειριστούμε με την ανάλογη ευαισθησία…

Γράψτε απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *