Αποκλειστικός θηλασμός και εργασία. Ποιος είπε πως δεν γίνεται;

Στον τίτλο που επέλεξε η manoula από τον Μητρικό Θηλασμό δε νομίζουμε ότι χωράνε πολλές περαιτέρω εξηγήσεις από εμάς. Γενικά πιστεύουμε ότι όταν μία μητέρα πιστεύει ότι κάνει το καλύτερο για το παιδί της, όλα τα αδύνατα γίνονται δυνατά.

"Μητρικός θηλασμός και επιστροφή στη δουλειά"

Photo by Badruddeen

Επιστροφή στη δουλειά…
όποτε και να είναι ο καιρός, είναι μια δύσκολη και άχαρη περίπτωση! Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια μανούλα που αφήνει πίσω το παιδάκι της και πολύ περισσότερο όταν το θηλάζει!!
Θυμάμαι το δικό μου άγχος από τη μέρα που γέννησα ακόμη! Δεν ήθελα ούτε να το σκέφτομαι! Δεν μπορούσα να φανταστώ να αφήνω το ψυχάκι μου για να πάω στο γραφείο… Και ήμουν από τις τυχερές γιατί θα τον άφηνα στις γιαγιάδες του και όχι με κάποιο ξένο άτομο… Τουλάχιστον είχα μια στεναχώρια λιγότερη!
Θήλαζα, και μάλιστα αποκλειστικά. Έπρεπε να γυρίσω στη δουλειά όταν το μωρό μου θα ήταν 4,5 μηνών. Έψαξα κι έμαθα τι μπορούσα να κάνω για να μη σταματήσουμε τον θηλασμό που τόσο μας ευχαριστούσε και τους δύο…
Μίλησα με την παιδίατρο μου, αν και μέχρι τότε φιλική προς τον θηλασμό με συμβούλεψε κανένα 15νθήμερο πριν να ξεκινήσω να δίνω κάποια γεύματα ξένο για να συνηθίζει το μωρό στην αλλαγή… θεωρούσε αδύνατο να καταφέρω να διατηρήσω τον θηλασμό ενώ θα έλλειπα σχεδόν 8 ώρες… κι έτσι ήθελε να σιγουρέψει πως το μωρό θα δεχτεί το ξένο γάλα χωρίς να έχουμε παρατράγουδα της τελευταίας στιγμής!
Γύρισα σπίτι κι έβραζα… δεν ήθελα με τίποτα, μα με τίποτα να δεχτώ πως πλησίαζε το τέλος του θηλασμού! Τόσες μάνες τα είχαν κατάφερει! Γιατί όχι κι εγώ;;; Είχα και τον σύζυγο με τις δικές του ανασφάλειες που στάθηκε περισσότερο στα επιχειρήματα της γιατρού…

Η απόφαση…
Σκέψεις, στεναχώρια, κακό… όταν ήμουν μόνη έκλαιγα! Αλλά… πείσμωσα! Το αποφάσισα! Θα το πάλευα με νύχια και με δόντια! Κόντρα σε όλους που ήθελαν να με πείσουν πως ΟΚ ήδη θήλασε αρκετά (είχαμε ξεπεράσει το 1ο 3μηνο] πως δεν έγινε και τίποτα το τρομερό…
Βέβαια… υποσυνείδητα μου πέρασε η ιδέα πως στ’ αλήθεια μπορεί και να μην τα καταφέρω κι έτσι δεν διέθεσα κανένα τρομερό ποσό για να αγοράσω θήλαστρο… 20-25 μέρες προτού να επιστρέψω στη δουλειά, πήγα και πήρα ένα τελείως της πλάκας έτσι για να αρχίσω να μαζεύω γάλα για την τράπεζα γάλακτος που ήθελα να φτιάξω!

Για να μην έχω τη μουρμούρα ούτε του άντρα μου, ούτε των δικών μας, που με θεωρούσαν υπερβολική που ήθελα να συνεχίσω με τον θηλασμό εν όψη εργασίας, επέτρεψα στον άντρα μου να φέρει στο σπίτι ένα κουτί γάλα σκόνη, να υπάρχει για ώρα ανάγκης… μήπως και δεν κατάφερνα εγώ να μαζέψω γάλα… μήπως δεν έπινε αργότερα το μωρό το αποψυγμένο… κι ας ήξερα ότι τσάμπα πήγαν τα λεφτά!! Μάλιστα ακόμη το έχω! Δεν έχει παρέλθει η ημερομηνία λήξης του και δεν έχω βρει και κάποιον να του το χαρίσω!!

Και συνεχίζεται στο ποστ της manoula στο blog του Μητρικού Θηλασμού πολύ περιγραφικά και απλά η προσπάθεια, η πρώτη μέρα, τα προβλήματα… το πως τα κατάφερε…

Γράψτε απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *