Το παιδί που φύτευε

Η Ισαβέλλα Ζαμπετάκη γράφει σπιτικά, χειροποίητα και ολόφρεσκα παραμύθια. Τα μαμαμύθια. Οι εμπνεύσεις της προέρχονται είτε από μια δεντροφύτευση είτε… “χαζεύοντας τα αυτοκόλλητα στον τοίχο” ενός παιδικού δωματίου. Και ευτυχώς φροντίζει και τα καταγράφει μετά όχι μόνο στον υπολογιστή της αλλά και σε όμορφα pdf αρχεία με εικόνες για να μπορούμε να τα διαβάζουμε και offline.

To παρακάτω παραμύθι το αφιερώνει “… σε όλα τα παιδιά που με τη δύναμη της τσουγκράνας τους, συμμετέχουν στις αστικές δενδροφυτεύσεις.”

Photo by Martjusha

Ήταν κάποτε ένα παιδί όπως όλα.
Μια μέρα όμως, πλησίασε στο παράθυρο του δωματίου του και ένοιωσε το αεράκι να του ψιθυρίζει κάτι στο αυτί.
Αμέσως, το παιδί σηκώθηκε και πήρε το δρόμο για το βουνό.
Όταν έφτασε εκεί, άνοιξε τα μάτια του διάπλατα για να δει το δάσος. Δεν είδε όμως ούτε ένα δέντρο.
Το παιδί έκανε απόλυτη ησυχία, μήπως και ακούσει κάποιο πουλί. Δεν άκουσε όμως παρά τα μαύρα κουκουνάρια να τρίζουν πάνω στα νεκρά κλαδιά.
Το παιδί κατέβασε το κεφάλι και γύρισε στο σπίτι του.

Την επόμενη μέρα, έβαλε στην τσέπη την τσουγκράνα του. Πήρε στην αγκαλιά του ένα βλαστάρι δένδρου και πήγε πάλι στο δάσος.

Έσκαψε το χώμα με την τσουγκράνα του και απομάκρυνε μία-μία τις πέτρες. Με τα μικρά του χέρια, σκάλισε απαλά μια φωλιά.
Του φώναξαν ότι δεν θα τα καταφέρει ποτέ. Αλλά το παιδί δεν τους άκουσε. Είχε την προσοχή του αλλού.

Γονάτισε και ακούμπησε το βλαστάρι κάτω προσεκτικά. Το σκέπασε με μια κουβέρτα από χώμα, έδιωξε τα ζιζάνια από το κρεβάτι του και στόλισε την αυλή του με πέτρες.

Έσκυψε και του ψιθύρισε δυο λόγια που τα άκουσε μόνο εκείνο.
Ύστερα, ήρθε η βροχή και το παιδί έπρεπε να φύγει.

Την άνοιξη, το παιδί ξαναγύρισε και απομάκρυνε τα αγριόχορτα από το δέντρο.
Το καλοκαίρι, το παιδί ήρθε πάλι. Δρόσισε το δέντρο με νερό και το παρακάλεσε να κάνει υπομονή με τον ήλιο.

Τον επόμενο χειμώνα, το δέντρο είχε τόσο μεγαλώσει που το παιδί δυσκολεύτηκε να το γνωρίσει. Όταν όμως ο αέρας κούνησε τα κλαδιά του δέντρου, το παιδί αισθάνθηκε την αναπνοή του.
Το παιδί και το δέντρο ψήλωναν χρόνο με το χρόνο…

… και διαβάστε την μικρή συνέχεια που απέμεινε αυτού του σύντομου παραμυθιού στα Μαμαμύθια, και αν σας άρεσε και θέλετε να το ξαναδιαβάσετε πολλές ακόμη φορές εκτός υπολογιστή, η Ισαβέλλα Ζαμπετάκη σας δίνει αυτή την δυνατότητα να κατεβάσετε το κείμενο μαζί με τις ζωγραφιές που το συνοδεύουν και να το εκτυπώσετε απο εδώ !

Γράψτε απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *