Η πρώτη μου γέννα

Η Εκάτη θέλει να μοιραστεί την εμπειρία της πρώτης της γέννας. Τότε που δεν ήταν ακόμη έτοιμη… Και σκεφτόμαστε και μεις πότε θα έρθει εκείνη η ώρα που οι γονείς θα είναι πραγματικά έτοιμοι για την πρώτη εμπειρία της γέννας; Μπορεί να διδαχθεί κάτι τέτοιο; Μπορούν οι εμπειρίες άλλων γονιών έστω απλά γραμμένες σε ένα blog να βοηθήσουν; ή μήπως τέτοια κείμενα απλά θα βοηθήσουν τα δικά μας παιδιά όταν θα έρθει η δική τους ώρα να βιώσουν για πρώτη φορά την εμπειρία μίας γέννας;

Photo by David Terrazas

Θα ήθελα πολύ να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία της πρώτης μου γέννας (του γιού μου).

Τη θεωρώ πολύ σημαντική εμπειρία γιατί με οδήγησε σε μια καλύτερη δεύτερη γέννα (αυτή της κόρης μου) αλλά κυρίως γιατί ήταν η πρώτη μου !

Είχα μια πολύ καλή εγκυμοσύνη απο θέματα υγείας ,αλλά αρκετά ψυχοφθόρα.Η ψυχολογία μου καθόλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ήταν αρκετά κακή.Ημουν απιστευτα αγχωμένη και πιεσμένη.Εφταιγε λιγο το οτι δούλευα,λίγο το οτι δεν ήμουν τόσο ετοιμη,λίγο το οτι υπήρχαν μετακομίσεις στη ζωή μας…Την βίωσα αγχωτικά και δεν μπορώ να πω οτι την απόλαυσα.

Γέννησα με καισαρική στο μαιευτήριο Μητέρα. Ηθελα πολύ να γεννήσω φυσιολογικά ,αλλα τελευταία στιγμή διαπιστώθηκε ρωγμή αμφιβληστροειδούς στο ενα μου μάτι (λόγω μυωπίας) και γυναικολόγος και οφθαλμίατρος ” δεν έπαιρναν την ευθύνη του φυσιολογικού τοκετού”.

Με τεράστια δυσκολία ετοιμάστηκα για το ραντεβού με το “μπεμπη” και στις 3 Δεκεμβρίου 2008 ήρθε στη ζωή μου.

Δεν έχω λόγια να περιγράψω το πόσο σημαντική είναι αυτή η στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας.Ασχετως την ηλικία της,τη προσωπικότητα της,το ποσο επώδυνη είναι η γέννα της,το τι εγκυμοσύνη είχε…η στιγμή που πέρνει το μωρό της στην αγκαλιά της για πρώτη φορά ειναι απο τις πιο δυνατές ,γνησιές ,μεγάλες στιγμες της ζωής της.

Εγω και ο μπαμπας μας, κλαίγαμε απο χαρά…ξυπνούσα μες στη νυχτα για να κοιτάζω τη φωτογραφια του γιού μου (μιας και στο μητερα δεν υποστηρίζεται το rooming in ,αλλα τότε δεν γνώριζα τίποτα απο ολα αυτα) και περιμενα τα χαράματα να μου τον φέρουν να τον δώ, παρόλη τη κούραση.

Και αυτο το μικρό πλασματάκι με κοιτούσε ασταμάτητα,με μύριζε, με γνώριζε και περίμενε να με γνωρίσει…

 

… συνεχίστε την ανάγνωση στο ekati’s diary. Η Εκάτη τώρα είναι μαμά δύο παιδιών (και περιμένουμε να διαβάσουμε και την εμπειρία της από την δεύτερη γέννα) και από όλες τις μαμάδες ή μπαμπάδες που μας διαβάζουν, ελπίζουμε να πάρουν μια κόλλα χαρτί ή να ξοδέψουν μια ώρα στον υπολογιστή τους και να καταγράψουν αυτή τους την εμπειρία… και ας την μοιραστούν μόνο με το παιδί τους…

Είμαστε σίγουροι ότι θα την λατρέψουν μια τέτοια κίνηση… ένα τέτοιο δώρο!

Γράψτε απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *