Τ’ αγόρια μας

Η Λίτσα, που έχει δημιουργήσει το blog Home is where your story begins, είναι ανθρωπολόγος, σύζυγος και μαμά δύο αγοριών 3,5 ετών και 7,5 μηνών. Λατρεύει τα γλυκά, τις κατασκεύες και τη ζεστασιά του σπιτιού! Στο σημερινό της post καταγράφει σκέψεις που έχουμε όλοι εμείς οι γονείς καθημερινά: Πόσο γρήγορα περνάει ο χρόνος και πόσο θα ήθελε να μπορούσε να τον σταματήσει για ν’ απολαύσει με την ησυχία της τις στιγμές. Αν και αυτό δε γίνεται φυσικά, το καταφέρνει κατά κάποιον τρόπο μέσα από το blog της: καταγράφοντας τη ζωή με τα αγόρια της, αποτυπώνει για πάντα αυτές τις στιγμές και τις μοιράζεται μαζί μας…

Τ’ αγόρια μας μεγαλώνουν!

Τους βλέπω καθημερινά και είναι φορές που δεν το συνειδητοποιώ, αλλά εστιάζοντας στις λεπτομέρειες είναι ολοφάνερο.
Δεν κατάλαβα πότε το τριανταφυλλένιο έγινε 7 μηνών και ο Φαίδωνας 3,5 χρονών.
Ο οποίος μιλάει πλέον πεντακάθαρα, τραγουδάει δυνατά και μας βάζει και στη θέση μας!!

Μου λέγανε για τη συγκίνηση που νιώθεις όταν ακούς το παιδί σου να λέει για πρώτη φορά το ποίημά του και έμοιαζε υπερβολικό. Κι όταν ανέβηκε εκεί πάνω, πήρε το μικρόφωνο και φώναξε δυνατά “Και όταν μεγαλώσω και πάω στο στρατό, τέτοιο ένα τουφέκι, θα έχω αληθινό”, χωρίς να κομπιάσει ούτε μια στιγμή… ναι, τότε κατάλαβα. Το πρώτο του ποίημα αποτυπώθηκε στη μνήμη μου για πάντα!

Τις προάλλες, επίσης για πρώτη φορά, ζωγράφισε κάτι άλλο, πέρα από γραμμές και τελείες, κάτι που έμοιαζε με αεροπλάνο! Χαρούμενος φώναζε και διασκέδαζε με το κατόρθωμά του! Δεν ξέρω αν άργησε ή αν το κατάφερε στην ώρα του, ξέρω μόνο ότι είναι η πρώτη του ουσιαστική ζωγραφιά και βρήκε τη θέση της στο ψυγείο.

Το δε μικρό μας, εδώ και έναν μήνα, έχει φέρει βόλτα όλο το σπίτι μπουσουλώντας. Εδώ και τέσσερις μέρες μάλιστα άρχισε να σηκώνεται κιόλας.
Προχθές ήμουν στην κουζίνα και γύρισα την πλάτη μου για λιγότερο από λεπτό, μόλις ξαναγύρισα αντίκρισα αυτό: (φωτογραφία)

Πότε πρόλαβε, σκέφτηκα, κι έφτασε ως εκεί;

Η συνέχεια του post στο blog Home is where your story begins 

4 comments for “Τ’ αγόρια μας

  1. 28/11/2011 at 10:21 μμ

    Οσο γρήγορα βρέθηκε κοντά στο τζάκι το μικρό μας σκουλουκούι, τόσο γρήγορα μεγαλώνουν τα παιδιά…σχεδόν αστραπιαία!!!

  2. 23/11/2011 at 9:12 μμ

    Αγαπητές μαμάδες, είναι φυσιολογικό να αγαπάτε τα παιδιά σας και ιδίως τ’αγόρια. Σκεφθείτε όμως οτι περίπου 500.000 αγόρια ζουν μακρυά από τους μπαμπάδες όταν οι γονείς είναι χωρισμένοι. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ανδρικό πρότυπο. Και όμως, και αυτοί οι μπαμπάδες που θα ήθελαν να βλέπουν να μεγαλώνουν τα παιδιά-αγοράκια τους, είναι δυστυχισμένοι διότι δεν το μπορούν όχι από δική τους επιθυμία ή επιθυμία των παιδιών αλλά από το ανώμαλο σύστημα της δικαιοσύνης που θέλει παιδιά δίχως πατέρα.
    Αγωνιστείτε μαζί μας για την αδικία αυτή. ΣΥΓΑΠΑ (Σύλλογος για την ανδρική και πατρική αξιοπρέπεια. http://www.sos-sygapa.eu . https://sites.google.com/site/goneas2008

  3. 18/11/2011 at 4:58 μμ

    Ευχαριστώ για όλα τα όμορφα που γράφετε!! :ο)

    • 20/11/2011 at 11:11 μμ

      Λίτσα εμείς σ’ ευχαριστούμε που μοιράζεσαι μέσα από τα post σου τόσο απλόχερα τις σκέψεις σου με εμάς!

Γράψτε απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *