Το μωρό της διπλανής πόρτας

Ο Γιάννης, 18 μηνών, μοιράζεται τις σκέψεις του στο blog bebisthoughs με τη βοήθεια… της μαμάς του φυσικά! Έξυπνοι διάλογοι, εκπληκτικό χιούμορ, aυτά θα έλεγε σίγουρα ένα μωρό αν μπορούσε να μιλήσει! Απολαύστε μια μικρή επιλογή από μερικά πρόσφατα αγαπημένα μας posts…

 

 

Αλήθειες
Έχω πια κι εγώ καταλήξει. Καλώδια, διακόπτες, κοντρόλ, κλάμα, κλειδιά, γλείψιμο τζαμιών, βγάλσιμο κάλτσας, χτύπημα του κεφαλιού στο πάτωμα, άνοιγμα κατάψυξης, μια ολόκληρη μέρα αφαγίας: οι μεγαλύτερες απολαύσεις της ζωής είναι απαγορευμένες.

Αντίο Πιπίλα
Τις φορές που κλαίω, φωνάζω, πετάω κάτω τα παιχνίδια, αλλάζω κανάλια ή κλείνω την τηλεόραση, κατεβάζω τα βιβλία από τη βιβλιοθήκη, αναποδογυρίζω τα μπολ με τα δημητριακά και το γάλα στο χαλί ή βάφω με μαρκαδόρο τη γλώσσα μου, η μαμά αναζητά σαν τρελή μία πιπίλα, ψάχνει κάτω από μαξιλάρια και χαλιά, σε συρτάρια, στις τσέπες της ή στο ψυγείο κι όταν την βρίσκει μου τη βάζει γρήγορα στο στόμα και την κρατά εκεί με το χέρι της, ανακουφισμένη και γαλήνια. Αυτό που με προβληματίζει τώρα λοιπόν που ήρθε η ώρα να κόψω κι εγώ την πιπίλα είναι ποιος το λέει στη μαμά μου…

Ξύπναγα πρωί, χαράματα 
Μόλις ξύπνησα. Θέλω να κλάψω. Κλαίω. Κανείς δεν συγκινείται. Θα κλάψω πιο δυνατά. Κάποιος φωνάζει το όνομά μου. Χαμηλώνω την ένταση για να ακούσω. Η μαμά ήταν “μπέμπη, νάνι” λέει- σ’ αυτό το σπίτι μιλάνε ακόμα μωρουδίστικα! Αν στα επόμενα πέντε δευτερόλεπτα δεν έχει έρθει κανείς να με πάρει από αυτή την κούνια, θα κάνω το κόλπο με το βραχνιασμένο κλάμα. Ωραία, ξύπνησα και την αδελφή μου. Πάμε όλοι μαζί: “Θέλω τη μαμά μουυυυυυυυ”η αδελφή μου, βραχνιασμένο κλάμα εγώ. Δεν περνάει λεπτό χωρίς να υπενθυμίζουμε στους γονείς μας πόσο τυχεροί είναι που μας έκαναν.

 

Για περισσότερες σκέψεις του μπέμπη, επισκεφτείτε το bebisthoughts! Είναι σίγουρο ότι θα το διαβάστε μονορούφι. Καλή διασκέδαση! 

Photo by Brian

Γράψτε απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *