Αν ήταν το τέλος του κόσμου …

Ο Ηλίας Μαμαλάκης πριν 4 ημέρες τάραξε την καθημερινότητά μας με ένα κείμενο μερικών γραμμών… απλό και αληθινό και κατανοητό… έτσι όπως τον έχουμε αγαπήσει χρόνια τώρα οι περισσότεροι από την πρώτη μας τηλεοπτική σχέση μαζί του. Θέτει ένα ερώτημα απλό… όπως θα έπρεπε να είναι όλα τα ερωτήματα που θέλουμε πραγματικά να απαντήσουμε. 

… να κλείσετε τα μάτια σας και να σκεφτείτε τι πραγματικά σας λείπει από αυτή τη ζωή και να το ζητήσετε … λίγο πριν το τέλος του κόσμου!

Και απαντάει ο ίδιος και μαζί του συμπαρασύρει δεκάδες ακόμη αναγνώστες του να απαντήσουν (ανάμεσά τους και την  Ρέα Βιτάλη), γιατί ο καθένας γνωρίζει την σωστή απάντηση για τον εαυτό του.

Η Όλγα Χατζηχρίστου λίγη ώρα αφότου διάβασε το κείμενο αυτό του Μαμαλάκη στο διαδίκτυο έγραψε την δική της απάντηση, έτσι αβίαστα και χωρίς δεύτερη σκέψη και θέλησε να την μοιραστεί άμεσα μαζί μας: 

 

photo by Ian Hayhurst

Αν ήταν το τέλος του κόσμου …

… θα’θελα να πω αυτά που δεν είπα – όχι οτι λέω λίγα, ή ότι το κλείνω κι εύκολα – να ‘ταν όμως λόγια ψυχής, συναίσθημα … να ξεδιπλώσω το μέσα μου εκεί που δεν το έκανα, να αφεθώ εκεί που δεν τόλμησα, να αγκαλιάσω σφιχτά εκεί που δίστασα, να κλάψω εκεί που ντράπηκα, να χαϊδέψω εκεί που ένιωσα τα δάχτυλά μου να κοκκαλώνουν αμήχανα… Θα’θελα να κυνηγήσω αυτά που νόμισα οτι θα ήταν δύσκολα για μένα και επίπονα για εκείνους που δεν θα συμφωνούσαν, να διεκδικήσω αυτά που δικαιούμαι, να πω όχι όταν το ένιωθα, να μην έκανα πίσω …

 

            Αν ήταν το τέλος του κόσμου θα ΄θελα να ζήσω κολλητά με αυτούς που αγαπώ, με αυτούς που είναι κομμάτια του εαυτού μου, με αυτούς που με πονάει που είναι μακριά και ώρες ώρες μου φαίνεται αβάσταχτο, όσο και αν οι αποστάσεις έχουν πλέον εκμηδενιστεί. Να φορέσω τη μακριά μαύρη τουαλέτα με την τεράστια τούλινη φούστα που χάζευα προχθές και να μαγειρέψω πολύ και για όλους, με μπαχάρια και μυρωδιές, με δυνατή μουσική και χορό, με τα παιδιά ανάμεσά μας, με κόκκινο, πολύ και καλό κρασί, με ερωτισμό και πάθος, με ιστορίες νοσταλγικές και ξελιγωμένα γέλια…. από εκείνα που φέρνουν δάκρυα και τραντάζουν το κορμί…

            Θα’θελα να ανάψω κεριά παντού, σε ένα σπίτι ζεστό που θα μοσχομύριζε βανίλια και να έκαναν ένα πέρασμα εκείνοι οι λατρεμένοι που μου έφυγαν για πάντα … σε ένα τελευταίο λυτρωτικό σφιχταγκάλιασμα που θα με ανακούφιζε…

 

            Αν ήταν το τέλος του κόσμου θα’θελα να λύσω όλες μου τις διαφορές, να απαντήσω σε όλες τις ερωτήσεις, να πάρω όλες τις απαντήσεις. Να ζητήσω συγνώμη και να την πάρω. Να πω ευχαριστώ και να το ακούσω. Να δικαιώσω και να δικαιωθώ. Να είμαι γεμάτη. Να νιώσω βαθιά τα πάντα. Μέχρι την τελευταία στιγμή… Αν ήταν το τέλος του κόσμου …

 

            Αν … μα τώρα, τι;;;;

  

                                                                        Όλγα Χατζηχρίστου, Δεκ. 2012

 

Αν σας προβλημάτισε και σας γέννησε σκέψεις κι εσάς η δική σας στάση “στο τέλος του κόσμου”, θα χαρούμε να τις μοιραστείτε μαζί μας, σε ένα σχόλιο, με ένα Link προς το blog σας, ή και με νέα δημοσίευση του εδώ! Και το τέλος του κόσμου μπορεί να μην έρθει, αλλά μερικές μέρες στην ζωή μας αξίζει να τις ζήσουμε σαν να είναι οι τελευταίες μας… στο τέλος μάλλον αυτές θα είναι σίγουρα μέσα σε αυτές τις χαρούμενες στιγμές που θα θυμόμαστε έντονα!

8 comments for “Αν ήταν το τέλος του κόσμου …

  1. LEGO
    05/12/2016 at 10:56 πμ

    Λοιπόν. Αν ήταν το τέλος του κόσμου θα αγκάλιζα σφιχτά το μούτρο, και αν είχα την ψυχραιμία, θα έκανα νοερά όλα αυτά που περιγράφεις(εκτός το τούλι).
    Το τέλος του κόσμου είναι κάθε μέρα.Κάθε φορά που αποχαιρετάς ένα κομάτι σου σιωπηρά.
    Ας χορέψουμε φίλη μου. βουρκωμένες απο το θαύμα να είμαστε παρούσες. “Γιατί η ζωή δεν είναι παράγραφος, και ο θάνατος δεν είναι παρένθεση”. Και τώρα θα μου επιτρέψεις να τσακίσω κάτι λουκάνικα γιατί το παραβάρυνα…όντως ρίζα ( που διάολο είναι το ερωτηματικό)

  2. OLGA
    17/12/2012 at 3:37 μμ

    ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΟΥ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΑΥΤΑ ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ…….

    • Όλγα Χατζηχρίστου
      17/12/2012 at 7:55 μμ

      Εγώ σας ευχαριστώ όλες και όλους για τα πολύ κολακευτικά σας σχόλια!
      Με κάνετε να νιώθω υπέροχα!

  3. Katerina Gouma
    12/12/2012 at 11:09 πμ

    ΜΑΓΕΥΤΙΚΟ.ΟΛΑ ΟΣΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ.

  4. maria trikili
    11/12/2012 at 10:57 μμ

    ολγα αυτα που εγραψες ηταν τελεια!ειναι σαν να εβλεπα της σκεψεις μου τα θελω μου γραμμενα!ευχαριστω!

  5. 11/12/2012 at 8:21 μμ

    Όλγα σε έχω ξαναδιαβάσει και τότε όπως και τώρα με άγγιξες…
    Αν ήταν το τέλος του κόσμου…μόνο απλά αγαπησιάρικα πράγματα θα ήθελα να κάνω με την οικογένειά μου και όσους αγαπώ. Τίποτα περισσότερο….

  6. 10/12/2012 at 12:49 μμ

    Πολύ όμορφες σκέψεις αποτυπωμένες σε ένα εξαιρετικό κείμενο! Μπράβο Όλγα!

  7. 10/12/2012 at 12:54 πμ

    Ογλα Όλγα….είσαι υπέροχη.Μάγισσα στις λέξεις…Με έκανες να σκέφτομαι.Μα τώρα, τι;

Γράψτε απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *