Archive for 2012

Η Πολυάννα μαμά – Το Πολυανάκι μαθήτρια

17/09/2012
By

Πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό για τη μικρή Λένα. Και η αγωνία της μαμάς Πολυάννας μεγάλη. Πόσο εύκολη θα είναι αυτή η περιβόητη “προσαρμογή” της πρώτης μέρας; Θα πάνε όλα καλά άραγε;  

 

 Και ξαφνικά…… Παιδικός Σταθμός! 

 Προβληματιστήκαμε αρκετά το καλοκαίρι αν θα στείλουμε τη Λένα σταθμό, με δεδομένο ότι ο μικρός θα έπρεπε έτσι κι αλλιώς να μείνει σπίτι και να τον προσέχει η κοπέλα μέχρι να κλείσει τα δύο λόγω ευαισθησίας που έχει ως προωράκι. Η Λένα όμως είναι γενικά μπροστά από την ηλικία της και το βλέπαμε όλοι ότι ο σταθμός μόνο καλό θα της έκανε. Είπαμε λοιπόν – μιας και οικονομικα δε μας έπαιρνε και για τα δύο κοπέλα και σταθμό – να κάνουμε μια αίτηση στο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ και αν μας πάρουν έχει καλώς. Δε σας κρύβω ότι από την ώρα που είδα τους σταθμούς και έκανα την αίτηση, παρακαλούσα συνεχώς από μέσα μου να μας πάρουν γιατί είδα πόσο χάρηκε η μικρή και πόσο της άρεσε η ιδέα. Θα πήρε το μάτι σας φυσικά τη “σφαγή” που έγινε με τους παιδικούς και το συγκεκριμένο πρόγραμμα κι έτσι στις πρώτες λίστες δεν ήμαστε μέσα. Στις δεύτερες όμως που βγήκαν τη Δευτέρα μετά από πολύ αγώνα και διαμαρτυρίες πολλών γονιών, των σταθμών κλπ. κλπ. ΜΠΗΚΑΜΕ!!!!!! Επικοινώνησα με το σταθμό και Τετάρτη πρωί ξεκινήσαμε. 
 
Τρίτη απόγευμα, πάρτυ στο σπίτι. Η νονά της, της πήρε τσάντα “Χέλου Κίττυ” (όπως τη λέει η Λένα), η κοπέλα που τα προσέχει της πήρε ασορτί παγουράκι και ταπεράκι, ετοιμάσαμε τα ρούχα της για την άλλη μέρα και βάλαμε στην τσάντα της τα απαραίτητα και μετά επιδοθήκαμε σε χειροτεχνίες. Εμ, πώς θα γίνει, έπρεπε να φτιάξουμε ένα συννεφάκι να βάλουμε αυτοκόλλητα, να γράψουμε πάνω ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ και να φωτογραφηθεί την άλλη μέρα κρατώντας το, ώστε να έχουμε τη φωτογραφία από την πρώτη μέρα της στο σχολείο, όπως πρότεινε και το αγαπημένο Μαμάδες Μπαμπάδες και για ένα μακρόπνοο project που έχω στο μυαλό μου. 

Τετάρτη πρωί, μαμά μπαμπάς και Λένα, έτοιμοι στολισμένοι και ο Προκοπίκος να μας κοιτάει με απορία. Η Λένα με την τσάντα στην πλάτη από τις 8:00 να παίρνει πόζες για τη φωτογράφιση (αφού φυσικά μας έκανε τη δύσκολη στην αρχή). Όλο χαρά ξεκινάμε οι τρεις μας για τον παιδικό σταθμό. Με το που φτάνουμε, τρέχει βλέπει τα παιδάκια, βγάζει τα παπούτσια της και πάει μαζί τους και μου λέει: “Εσείς φύγετε τώρα, πάτε για δουλειά και θα με φέρει το σχολικό!!!”.

 

Συνεχίστε την ανάγνωση στο blog της Πολυάννας η οποία στη συνέχεια του post αναρωτιέται το εύλογο:  ”Προσαρμογή για τις μαμάδες δεν έχει;” 

Η κουκουβάγια και η πέρδικα

27/08/2012
By

Όλοι οι γονείς βλέπουμε τα παιδιά μας ως μικρά θαύματα – και είναι – αλλά μήπως μερικές φορές το παρακάνουμε όταν τα συγκρίνουμε με άλλα παιδιά; Το σημερινό post από το blog Πώς έγινα μάνα, ασχολείται με το συγκεκριμένο θέμα με χιούμορ και ειλικρίνεια! 

Έχετε ακουστά το παραμύθι της κουκουβάγιας και της πέρδικας που η καθεμία νόμιζε το παιδί της ομορφότερο από όλα τ’ άλλα; Παρόλο που καμιά φορά γίνομαι κουκουβάγια, προσπαθώ να το ελέγχω για να αποφεύγω παρεξηγήσεις. Όμως κάποιοι άλλοι γονείς αποτυγχάνουν παταγωδώς να κρύψουν το άγχος τους να αποδείξουν ότι το παιδί τους εκτός από ομορφότερο είναι και προικισμένο με την ευφυΐα αστροφυσικού ή πυρηνικού επιστήμονα, με αποτέλεσμα να εξελίσσονται σκηνικά απείρου κάλλους στην παιδική χαρά.

Γενικά η παιδική χαρά αποτελεί χώρο έλξης όχι μόνο μεγαλύτερων ή μικρότερων παιδιών αλλά και των γονέων ή άλλων συγγενών τους που τα προσέχουν. Είναι χώρος κοινωνικών επαφών και νέων γνωριμιών. Τα παιδιά όντας ελεύθερα από κοινωνικούς περιορισμούς δεν διστάζουν να μιλάνε, να παίζουν και να κάνουν εύκολα παρέα μεταξύ τους. Οπότε αναγκαστικά κι οι γονείς μιλάνε μεταξύ τους.

“Πόσο είναι το δικό σας;” Πόσες φορές έχω μετανιώσει που το έχω ρωτήσει! Τα παιδιά κάτω των δύο ετών μπορεί να μοιάζουν είτε μικρότερα είτε μεγαλύτερα από την ηλικία τους. Αν πέσεις λοιπόν σε παιδάκι που μικροδείχνει σε σχέση με το δικό σου, ο γονέας κατσουφιάζει και εσύ νομίζεις ότι έκανες τη γκάφα του αιώνα.

Μετά από πολλά “κούνια μπέλα”, η συνομιλία συνήθως εξελίσσεται σε τεστ γνώσεων: “Πες Γιωργάκη, δύο!” λέει ο πατέρας του Γιωργάκη. Ο Γιωργάκης, που είναι 20 μηνών, δεν βγάζει μιλιά και τον κοιτάζει με απορημένο βλέμμα. “Μα, σας ορκίζομαι πρώτα είπε δύο και μετά μπαμπά!” λέει ο αναστατωμένος πατέρας που το τέκνο του δεν υπάκουσε στις εντολές του. Αναρωτιέμαι λοιπόν κι εγώ από μέσα μου, μήπως τελικά το παιδί ήθελε να μιλήσει ιταλικά και τους έλεγε Dio= Θεέ (δηλ. πότε επιτέλους θα με αφήσουν ήσυχο αυτές τις ενοχλητικές ερωτήσεις;). Μήπως τελικά πρόκειται περί μετεμψυχώσεως του Leonardo Da Vinci; Επειδή όμως μάλλον θα με περνούσε για τρελή χαμογέλασα και είπα “Δεν πειράζει, αφήστε τον, όποτε θέλει αυτός θα το πει.”

Συνεχίστε την ανάγνωση στο blog Πώς έγινα μάνα για περισσότερα απολαυστικά παραδείγματα… κουκουβάγιας και πέρδικας αλλά και το συμπέρασμα το οποίο μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους! 

photo by Hello Mizu 

Ζήτω οι φακές

03/08/2012
By

Μία ανάρτηση από το Είμαι παιδί που σίγουρα θα σας κάνει να χαμογελάσετε… Θα σας θυμίσει το σχολείο, τα άδεια κεσεδάκια από γιαούρτι και τις φακές που φύτρωναν πάνω στο βαμβάκι! Φυτεύουμε φακές με τα παιδιά μας και σήμερα λοιπόν, και τα γλαστράκια είναι τόσο όμορφα που δίνουμε μια χαρούμενη πινελιά στο σπίτι! 

Τα μικρά παιδιά δεν γνωρίζουν πως αναπτύσσεται και μεγαλώνει ένα φυτό. Ένας εύκολος τρόπος για να μάθουν είναι η παλιά και δοκιμασμένη από τα σχολικά μας χρόνια μέθοδος του φυτέματος της φακής.

Οι φακές έχουν το καλό ότι αναπτύσσονται πολύ γρήγορα (μέσα σε 1-2 μέρες το μικρό σας θα δει τα πρώτα πράσινα φυλλαράκια να ξεπροβάλλουν).

Στις φωτογραφίες που βλέπετε, έχω χρησιμοποιήσει για γλαστράκια τις πλαστικές βάσεις που έχουν μέσα στα πασχαλινά αυγά και τοποθέτησα χώμα αντί για βαμβάκι.

 

Συνεχίστε την ανάγνωση στο Είμαι Παιδί όπου και περιηγηθείτε στο blog για να δείτε και  άλλες προτάσεις, φωτογραφίες και άρθρα με κεντρικό πρωταγωνιστή το παιδί! 

Γόπες τσιγάρων στην παιδική χαρά!

19/07/2012
By

Η οργή πολλές φορές ξεχειλίζει στα blogs των μαμάδων και χαιρόμαστε ιδιαίτερα όταν ο λόγος πολλές φορές είναι κακές συνήθειες που μερικοί γονείς ακόμη και στις μέρες μας αδυνατούν να κόψουν. Το κείμενο της Όλγας στην Μαμαδοπαρέα εκφράζει μερικούς απλούς προβληματισμούς για ένα θέμα που έχει απασχολήσει όλους τους γονείς με μικρά παιδιά: τις γόπες των τσιγάρων που πετάνε ο γονείς δίπλα απο εκεί που παίζουν τα παιδιά τους!

photo by philos

 

Ντρέπομαι πολλές φορές για εμάς τους ανθρώπους…
Κάνουμε πράγματα ανάρμοστα που ίσως να μην έχουν άμεσο αρνητικό αντίκτυπο και αυτό μας κάνει χαλαρούς..!Μας δίνει την ψευδαίσθηση ότι δεν κάναμε τίποτα λάθος!
Ποτέ μα ποτέ δεν σκεφτόμαστε το ΜΕΤΑ..το ΑΡΓΟΤΕΡΑ..το ΜΕΛΛΟΝ! Το παράδειγμα που δίνουμε στα παιδιά μας! Τους ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ που παραμονεύουν..!
Πετάμε χαρτιά και τσιγάρα ενώ οδηγούμε,τις τσίχλες στο δρόμο & τα πεζοδρόμια,τα κουτιά των αναψυκτικών δεξιά και αριστερά,τις γόπες των τσιγάρων όπου βρούμε…
Και λέμε..”Έλα μωρέ δεν πειράζει”….!
Όπως θα παρατηρήσατε γράφω σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο…πολύ απλά γιατί κάποια απο τα παραπάνω τα έχω κάνει κατά καιρούς και γώ η ίδια!
Ναι τα έχω κάνει και ειλικρινά ντρέπομαι που το λέω γιατί μεγαλώνω παιδιά!
Θα έπρεπε να προσέχω τις κινήσεις μου ακόμα και στο παραμικρό!
Όλοι μας και ιδιαιτέρως εμείς οι μαμάδες θα έπρεπε να δίνουμε πρώτες απ΄όλους το παράδειγμα…
Πόσες απο μάς το κάνουμε??
Μην βιαστείτε να απαντήσετε “εγώ το κάνω”!Γιατί πολύ απλά κάποια φορά(αν σκεφτείτε λίγο καλύτερα)έχετε κάνει και σεις τη παρατυπιούλα σας!

 Αφορμή για αυτό μου το πόστ είναι η αδιαφορία πολλών μανάδων όσο αφορά την ασφάλεια των παιδιών τους!
Στην γειτονιά μας δημιουργήθηκε τον τελευταίο χρόνο μια υπέροχη παιδική χαρά με πολλές κούνιες και παιχνίδια για παιδιά όλων των ηλικιών!
Πολλά απο τα απογεύματά μας παίρνουμε μαζί ποδήλατα-πατίνια & όλα τα σχετικά & περνάμε ξένοιαστες στιγμές με παιχνίδι και φίλους για τα μικράκια μου!
Τις περισσότερες λοιπόν φορές και ενώ κάθομαι σε κάποιο απο τα παγκάκια του πάρκου παρατηρώ απο κάτω πεταμένες γόπες απο τσιγάρα!!
Παντού γόπες!
Πρόσφατα έπεσε κάτω απο το παγκάκι το μπισκότο του γιού μου(21 μηνών σήμερα)και έσκυψε να το πιάσει.Μαζί με αυτό έπιασε και μια γόπα και την έβαλε-φυσικά-που αλλού?Στο στόμα!
Στο τσάκ πρόλαβα να την βγάλω χωρίς να την καταπιεί.
Και αναρωτιέμαι???
Δεν είναι απαράδεκτο εμείς οι ίδιες οι μανάδες να καπνίζουμε και να πετάμε κάτω-μέσα στο πάρκο που παίζουν τα ίδια μας τα παιδιά-γόπες απο τα τσιγάρα μας????
Και απαντώ μόνη μου: Eίναι! Όχι απλά απαράδεκτο αλλά εξαιρετικά επικίνδυνο!

Συζητώντας το με φίλες, μου είπαν πώς πολλές μανάδες έχουν άγνοια κινδύνου καθώς δεν γνωρίζουν τις συνέπειες κατάποσης καπνού απο ένα παιδί!
Δεν το δέχομαι!!!
Δεν το δέχομαι ρε κορίτσια!
Η δική μας γενιά μανάδων μιά γενιά τόσο ενημερωμένη για όλα, μια γενιά που όλη μέρα σερφάρει στο διαδίκτυο και παίρνει πληροφορίες για τα πάντα…δεν είναι δυνατό να μην ξέρει!
Δεν είναι δυνατό να μην έχει πέσει στην αντίληψή μας κάποιο άρθρο που να αφορά τις συνέπειες κατάποσης καπνού!
Δεν το πιστέυω! …

 

… συνεχίστε να διαβάζετε την ανάρτηση στο blog της mamadoparea για να ανακαλύψετε που πιστεύει η ίδια ότι οφείλεται αυτή η αδιαφορία.

Εμείς τείνουμε να πιστεψουμε ότι τέτοιες συμπεριφορές, όπως και το πέταγμα της γόπας σε ένα παιδότοπο/σε μια παραλία ή το πέταγμα ενός μικρού σκουπιδιού από το παράθυρο του αυτοκινήτου μας πέραν του ότι δείχνει ένα τεράστιο έλλειμα παιδείας σε θέματα κοινωνικής ευθύνης δείχνει ότι δύσκολα θα διορθώσουμε τέτοιες συμπεριφορές μιας και όταν παιδιά γίνονται μάρτυρες τέτοιων συμπεριφορών από τους γονείς τους μέσα στην καθημερινότητά τους, δύσκολα αλλάζουν και αυτά συνήθειες όταν μεγαλώνουν.

Η μικρή κυρία πάει ορειβασία

12/07/2012
By

Είναι καλοκαίρι και το blog του Αλέξανδρου Χαλκίδη Ημερολόγιο Κατασκήνωσης είναι και πάλι στα καλύτερά του!  Το πρόσφατο σύντομο post του όμως με τη “μικρή κυρία” μας ξετρέλανε. Απολαύστε το: 

- Θέλω να φορέσω φόρεμα.
- Στο βουνό;
- Ναι, εσύ είπες ότι πρέπει να ντύνομαι μόνη μου.
- #@$%, ….ΟΚ.

(Ανεβαίνει, σκαρφαλώνει, τα καταφέρνει όλα μια χαρά και με στυλ. Γυρνάμε στο σπίτι.)

- Πως έγινες έτσι! !#@^%$#!^ Εσύ παιδί μου είσαι να μπεις όπως είσαι στο μπάνιο με τα ρούχα!

 

ΟΚ, μπαμπά!

 

Μία μικρή κυρία ορειβατεί με στυλ, και ένας μπαμπάς το απολαμβάνει και το καταγράφει στο blog του!

Θυμηθείτε και το προηγούμενο αφιέρωμα που είχαμε κάνει στο Ημερολόγιο Κατασκήνωσης και σας προτρέπουμε να παρακολουθείτε το blog του Αλέξανδρου κάθε μέρα για πολλές τέτοιες ακόμα απολαυστικές ιστορίες και φωτογραφίες! 

Τα δύο δώρα που πρέπει να δώσουμε στα παιδιά μας

07/07/2012
By

Μια φωτογραφία, ένα tweet, ένα status update, ένα blog post δίνει συχνά σε εμάς τους γονείς τροφή για σκέψη. Το σημερινό post της Ελίζας, το οποίο εμπνεύστηκε και έγραψε αφού είδε μία φωτογραφία στο twitter, θα σας βάλει σίγουρα σε σκέψεις… 

 

Μια φίλη μοιράστηκε την παρακάτω φωτογραφία στο twitter. Είναι αντιπροσωπευτική του πώς προσπαθούμε να μεγαλώσουμε τον μικρό μας. Τις περισσότερες φορές δυσκολευόμαστε να θυμηθούμε τις ρίζες μας. Τόσο εγώ γιατί είμαι εκτός συνόρων όσο και ο άντρας μου αφού είναι κι εκείνος μακριά από το σόι του.

 

Υπάρχουν δύο δώρα που πρέπει να δώσουμε στα παιδιά μας.
Το ένα είναι ρίζες και το άλλο φτερά. 

 

Αυτό που είναι εξίσου δύσκολο όμως είναι να αφήσουμε τον Αλέξανδρο να κάνει λάθη. Γιατί, για να γίνει δυνατός και να αποκτήσει δυνατά φτερά πρέπει να πέσει και να σηκωθεί άπειρες φορές. Δαγκώνομαι όταν τον βλέπω να πέφτει, τον αφήνω να ντυθεί μόνος του παρότι θα αργήσουμε πάλι.

Συνεχίστε την ανάγνωση στο blog της Ελίζας και μοιραστείτε κι εσείς τις δικές σας σκέψεις!