Εμείς φταίμε!

Δεν γίνεται να διαβάσεις το κείμενο της Κατερίνας με τίτλο “Εγώ φταίω” και να μην σε ταρακουνήσει, να μην νιώσεις ένα μούδιασμα και ένα χαστούκι ταυτόχρονα!

Είναι από εκείνα τα κείμενα που τα σκέφτεσαι όλη την ημέρα και την επόμενη ημέρα και έχουν την δύναμη να σε κάνουν να σκεφτείς τα λάθη σου, να σε κάνουν να πεις εγώ φταίω, ακόμη και να σε ωθήσουν να προσπαθήσεις να διορθώσεις τα λάθη σου. Αλλά δυστυχώς δεν είναι τόσο εύκολα τα πράγματα. Όχι μόνο για εμάς αλλά και για πολλούς άλλους γονείς εκεί έξω.

Σήμερα επιλέξαμε αντί να αναδημοσιεύσουμε μέρος της κύριας ανάρτησης όπως κάνουμε συνήθως να σας προτείνουμε να κατευθυνθείτε στο blog των KaPa. Me without you, tea without a biscuit και εκεί να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο, να δείτε τις ζωγραφιές του Γιώργου και του Άγγελου και μετά να διαβάσετε ΟΛΑ τα σχόλια.

Εκεί θα διαβάσετε και το σχόλιο της Άννας, της γνωστής μας δασκάλας που κάθε της ανάρτηση στο προσωπικό της ιστολόγιο είναι ένα δυνατό μάθημα για εμάς τους γονείς!

Αυτό το σχόλιο επιλέξαμε να αναδημοσιεύσουμε εδώ σήμερα:

DSC09617

Πως φαίνεσαι στα μάτια μου, όταν θυμώνεις. Άγγελος

 

Το κείμενο σου θα ήθελα να το δώσω σε κάποιους γονείς….

Σίγουρα όλοι κάνουν λάθη, όλοι θα φτάσουμε κάποια στιγμή στα όρια μας, θα τα ξεπεράσουμε…Παιδιά δεν έχω αλλά όταν θα αποκτήσω θα κάνω και εγώ λάθη.
Δουλεύοντας με παιδιά έχω βέβαια την ευκαιρία να τα προσέξω όλα αυτά περισσότερο και όταν γίνω μαμά να κάνω όσο το δυνατό λιγότερα λάθη ( γιατί οκ λάθη θα κάνω)

θα ήθελα εδώ να πω και κάποια παραδείγματα που έχω ακούσει απο τα παιδιά μου ή και απο γονείς μπροστά στα παιδιά…

Μια μαμά έσκισε το πασχαλινό καλαθάκι που έκανε το πρωτάκι της γιατι δε μπορούσε λέει να βάλει αυτή τη βλακεια στο σαλόνι
Η ιδια έσκισε την καρτα για τα γενέθλια ΤΗΣ γιατί το παιδί είχε βάλει δυό ν στη λέξη γενέθλια

Ενα άλλο παιδί μου ΄ζητησε να μη διορθώνω τα λάθη αν μπορώ γιατί η μαμά της είπε πως αν ξανακάνει λάθος θα τη διώξει απο το σπίτι γιατί ο μπαμπάς και η μαμά ντρεπονται που είναι παιδί τους

Μια άλλη μητέρα είπε μπροστά μου στο παιδί πως “Χαζό είναι , χαζό θα μείνει, μην ασχολείστε μαζί του κ.Αννα. Το μεγαλύτερο μου λάθος είναι αυτόοοο ( το παιδί)

Και τέλος δε θα ξεχάσω το παιδί πρώτης δημοτικού που μου είπε “Ετσι και αλλιως γραμμένο με έχουν οι γονείς μου και η μαμά μου με φωνάζει μα@@@κα.
Παιδιά στεναχωρημένα, παιδιά που έχουν τόσο ανάγκη απο μια καλή κουβέντα και μια αγκαλιά…Παιδιά που έρχονται και μπαίνουν στην αγκαλιά σου και κολλάνε εκεί…

Και εκνευρίζομαι με τους συναδέλφους που δεν ακουν, δεν και αγκαλιάζουν, δεν ασχολούνται…

Νιώθω τύψεις που δεν έχω πιάσει καποιους γονείς να τους μιλήσω. Να τους πω πως το παιδί τους πληγώνεται…αλλά κολλάω. Μίλησα μια φορα και η μαμά πήγε στο διευθυντή να κανει παράπονα για μένα που ανακατεύομαι….
Και πολλές φορές τα ίδια τα παιδιά μου λένε “μη το πείτε σε κανένα κυρία, θα με δείρουν”

Σε ευχαριστώ για το όμορφο κείμενο σου

 

… γιατί θέλουμε και μεις να σας εκνευρίσουμε με όσους δεν ακούν, δεν αγκαλιάζουν, δεν ασχολούνται, όπως εκνευριστήκαμε και μεις με άλλους αλλά και με τους εαυτούς μας! Για να τους στείλετε το κείμενο της Κατερίνας αντί μιας σατιρικής ατάκας ή μιας ειδυλλιακής ή συγκινητικής φωτογραφίας για να κερδίσετε το like τους. Εμείς οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και όσοι είμαστε σε επαφή με τα παιδιά, έχουμε πιο σημαντική υποχρέωση να εκπληρώσουμε.

Πρέπει να καλλιεργήσουμε τον αυτοσεβασμό, την αυτοεκτίμηση και να γεμίσουμε τα παιδιά μας με αγάπη. Πρέπει να τα μάθουμε ότι εμείς φταίμε πρώτοι.  Να τα πάρουμε αγκαλιά και να τα σφίξουμε! Και αν όλα αυτά σας φαίνονται δύσκολα, ακολουθήστε την σκέψη της Κατερίνας:

“Θυμήσου: Τις πράξεις που σε πόνεσαν για να μην τις ξανακάνεις.

Κι ύστερα θυμήσου τον ήχο του παιδικού σου γέλιου και σκέψου ποιοι ήταν οι λόγοι που εκείνο το γέλιο έπαψε!”

Γράψτε απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *