Ζητείται Μαμαδοπαρέα!

Για τη Χριστίνα ισχύουν δύο παροιμίες όπως γράφει στο blog της. «Ο έρωτας είναι τυφλός» και «μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη λες». Και έτσι παρόλο που έχει γεννηθεί, έχει μεγαλώσει, έχει ζήσει, έχει εργαστεί στην Αθήνα και ποτέ δε σκεφτόταν να ζήσει κάπου αλλού, ξαφνικά βρέθηκε να μετακομίζει και να δημιουργεί οικογένεια στην Κρήτη.  

Η αλλαγή δεν ήταν εύκολη. Κάθε νέα αρχή και δύσκολη. Η Χριστίνα εξηγεί στο blog της: «Ξαφνικά ένιωσα πολύ απομονωμένη. Η δική μου οικογένεια και οι φίλοι βρίσκονταν στην Αθήνα. Στο Ηράκλειο, λόγω δουλειάς αρχικά και εγκυμοσύνης στη συνέχεια, δεν είχα παρά ένα πολύ μικρό κύκλο γνωστών και ακόμα λιγότερων μαμάδων. Έτσι αργά ένα βράδυ τον περασμένο Μάιο και εντελώς αυθόρμητα, έφτιαξα μια σελίδα στο facebook, τις CretaMums. ‘Οι CretaMums δημιουργήθηκαν για να φέρουν σε επαφή μαμάδες και παιδάκια που ζουν στο Ηράκλειο της Κρήτης, μέσα από κοινές βόλτες σε πάρκα και παιδικές χαρές’».

Στο τελευταίο της post στο blog της η Χριστίνα μας δίνει μια πληρέστερη εικόνα για το πώς έχουν εξελιχθεί πια οι CreataMums και μοιράζεται την ιστορία της Γιώτας που βρέθηκε κι εκείνη απομονωμένη στην Κρήτη μέχρι που γνωρίστηκε και η ίδια με τις Creta Mums: 

 

creta-mumsEίναι φανταστικό που μέσα από τις CretaMums γνώρισα τόσες μαμάδες και έκανα φίλες. Είναι υπέροχο που η Σοφία έχει άλλα παιδάκια να παίζει και εξελίσσεται σε ένα πολύ κοινωνικό κοριτσάκι. Είναι όμως ακόμα καλύτερο να ακούω από άλλες μαμάδες πως οι CretaMums άλλαξαν τη δική τους ζωή. Γιατί μπορεί όταν πρωτο-έφτιαξα την ομάδα των CretaMums οι στόχοι μου να ήταν “εγωιστικοί”, αλλά όλο αυτό έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είμαστε πλέον “οικογένεια” και, όπως συμβαίνει σε όλες τις οικογένειες, φροντίζουμε όχι μόνο η καθεμιά τον εαυτό της, αλλά και η μια την άλλη. Μεγαλύτερη η ευθύνη, μεγαλύτερη όμως και η χαρά!

Αυτό το γράμμα μου το έστειλε η Γιώτα όταν διάβασε την “Ιστορία των CretaMums“. Η ιστορία της πολύ παρόμοια με τη δική μου: είναι κι εκείνη “ερωτική μετανάστρια” στο Ηράκλειο και ένιωσε απομονωμένη όταν έγινε μαμά, μακριά από την οικογένεια και τους φίλους της. Ανακάλυψε τυχαία τη σελίδα μας στο facebook και αισθάνθηκε την ανάγκη να μου γράψει. Αναδημοσιεύω το γράμμα της με την άδειά της, καταρχήν για να την ευχαριστήσω και μετά γιατί -όπως μου είπε η ίδια- θα ήθελε να γίνει παράδειγμα προς μίμηση για εκείνες τις μαμάδες που διστάζουν να μπουν σε μια ομάδα. Μη διστάζετε, θα επαναλάβω κι εγώ. Μπορεί να αλλάξει τη ζωή σας. Κυριολεκτικά!

Χθες το βράδυ, μόλις πια τελείωσα τις δουλειές μου, όσο μπορείς να πεις ότι τελείωσε μια Εργαζόμενη – Μητέρα – Σύζυγος τις δουλειές της, κάθισα στον υπολογιστή να χαζέψω λιγάκι. Όπως οι περισσότεροι, μπήκα πρώτα στο Facebook. Αμέτρητες ανακοινώσεις, διάφορα events φιλανθρωπικού ή μη χαρακτήρα, συναντήσεις και μια εικόνα ζεστής και κυρίως οικογενειακής ατμόσφαιρας. Όλα καλά και τέλεια, μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα. Τα περισσότερα από αυτά, για να μην πω όλα, οργανώνονται στην Αθήνα. Στην πόλη που μένω εγώ δεν είχε πέσει τίποτα στην αντίληψή μου. Ώσπου χθες το βράδυ βλέπω μια κοινοποίηση από μια φίλη μου για ένα bazaar φιλανθρωπικού χαρακτήρα στη Λότζια. Η κοινοποίηση αυτή προερχόταν από μια σελίδα, τις CretaMums. Είδα καλά ή πουλάκια κάνουν τα ματάκια μου; Υπάρχει μια σελίδα για μαμάδες εδώ στο Ηράκλειο; Δεν χάνω ευκαιρία, μπαίνω αμέσως στη σελίδα και κάνω like! Αρχίζω να σερφάρω ώσπου πέφτω στο γράμμα της ιδρύτριας της σελίδας που περιγράφει την ιστορία της και πως σκέφτηκε να φτιάξει την ομάδα των CretaMums. Λέω δεν γίνεται, κάποιο λάθος έχει γίνει, αυτή η ιστορία είναι κλεμμένη, έχουν γίνει μεν κάποιες αλλαγές, αλλά στην ουσία είναι κλεμμένη. Αυτή η ιστορία, αυτά τα συναισθήματα είναι δικά μου.

Με λίγα λόγια:

Ήρθα στην Κρήτη πριν δυο χρόνια και η αιτία είναι ένας μεγάλος και θυελλώδης έρωτας! Εκείνος Κρητικός, ελεύθερος επαγγελματίας, και το λέω γιατί έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόφαση να είμαι αυτή που θα αφήσει τα δεδομένα της ζωής της πίσω στην Αθήνα (σαν απλή ιδιωτική υπάλληλος) και θα κλείσει τα μπογαλάκια της, τις ελπίδες της και τα όνειρά της σε μια βαλίτσα και θα μετακομίσει στην έδρα του αγαπημένου της. Στην αρχή επειδή είχα πιο πολύ ελεύθερο χρόνο και αργότερα επειδή ασχολιόμουν με τις προετοιμασίες του γάμου, ανεβοκατέβαινα Αθήνα – Ηράκλειο κάθε τρεις και λίγο, οπότε δεν καταλάβαινα τόσο πολύ την απουσία της οικογένειάς μου και των αγαπημένων μου. Που και που έτρωγα μια «φλασιά», κυρίως όταν η παρεούλα μου συγκεντρωνόταν για τα καθιερωμένα μας (φαγητό – ποτάκι – κους κους – επιτραπέζια παιχνίδια) κι εγώ παρούσα με την δύναμη του τηλεφώνου και της τεχνολογίας, αλλά στην ουσία απούσα…

Διαβάστε τη συνέχεια της ιστορίας στο blog της Χριστίνας! Ευχόμαστε η παρέα των CretaMums να μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο και να δημιουργηθούν πολλές τέτοιες όμορφες ομάδες σε όλα τα μέρη της Ελλάδας! 

1 comment for “Ζητείται Μαμαδοπαρέα!

Γράψτε απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *