Αν θες να ζεις αληθινά, μιμήσου το παιδί σου

Η Μαρία είναι η μαμά του μικρού Χρήστου και μέσα από το blog της στο paidikokouti.gr μοιράζεται όσα την εμπνέουν και τα μαθήματα ζωής που παίρνει από τον γιο της.

 

photographerΣκέφτομαι τον εαυτό μου, τη ζωή μου. Όλα αυτά που έχω καταφέρει, που έχω πετύχει. Η ζωή όλων μας είναι ένας αδιάκοπος καθημερινός αγώνας. Αγώνας για να κατακτήσουμε επιτυχίες, για να καταφέρουμε πράγματα, για να φέρουμε εις πέρας μικρές ή μεγάλες αποστολές. Βάζουμε στόχους και προσπαθούμε να τους εκπληρώσουμε. Τρέχουμε ολημερίς κι ολονυχτίς για να πετύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τι γίνεται όμως όταν φτάνουμε στη γραμμή του τέρματος;

Όταν φτάνουμε στη γραμμή του τέρματος, κόβουμε βιαστικά το νήμα, χαμογελάμε για λίγα δευτερόλεπτα και ξεκινάμε πάλι το τρέξιμο για τον επόμενο στόχο.

Αυτό έκανα όσο θυμάμαι τον εαυτό μου. Δεν χαιρόμουν τις επιτυχίες μου, δεν χαιρόμουν τις χαρές μου. Έτρεχα γρήγορα-γρήγορα να ξεκινήσω τον επόμενο γύρο στον αγώνα δρόμου  της ζωής. Ώσπου ήρθε και με βρήκε ο μικρός Χρήστος.

Ο μικρός Χρήστος θέλει τα πράγματα να γίνονται στο χρόνο τους. Δεν βιάζεται, κάνει αργά αλλά σταθερά βήματα προς την κατάκτηση κάθε αναπτυξιακού σταδίου. Η εσωτερική του φωνή τον οδηγεί, τον κατευθύνει προς τον εκάστοτε στόχο, είτε αυτός είναι να σταθεί όρθιος, να πει μια λέξη καθαρά, ή να ανέβει μόνος του ένα σκαλοπάτι. Κι όταν πετύχει το στόχο του, τρέχει χαρούμενος πέρα-δώθε για ώρα, και για πολλές επαναλαμβανόμενες φορές. Χαίρεται για τις κατακτήσεις του, τις απολαμβάνει.

 

Διαβάστε τη συνέχεια στο blog του paidikokouti.gr


Photo by Elvis Kennedy

 

Γράψτε απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *