Ένα παράθυρο στον ήλιο

της Άννας Θωμαΐδη

parathiro-ston-hlioΚι όταν όλα πέφτουν πάνω μου και με πνίγουν τότε ψάχνω για το βλέμμα σου.  Αυτό το αθώο, γεμάτο ζωντάνια βλέμμα που εξερευνεί με ένα απλό πέρασμα από πάνω μου τα μύχια της ψυχής μου.

Δεν κρύβομαι από σένα, ότι κι αν κάνω. Το έχω καταλάβει, δεν σε ξεγελάω. Τα μάτια σου είναι για μένα ένα παράθυρο, που από μέσα του τρυπώνει ο ήλιος υπέρλαμπρος και ζεσταίνει και την πιο κρυφή γωνιά της ψυχής μου.

Κι όταν πλησιάζω για να δω καλύτερα μέσα από αυτό το σωτήριο πέρασμα, τότε βλέπω τον εαυτό μου, όπως πραγματικά είμαι. Γεμάτη αγάπη, γεμάτη αποφασιστικότητα κι απλώνω τα χέρια μου για να πιάσω το φως – να λουστώ με αυτό. Και τότε μου χαμογελούν, κι η  γλύκα τους μοιάζει με το σιρόπι από το ομορφότερο γλυκό του κόσμου που γεμίζει την καρδιά με αισιοδοξία και χαρά.

Σε αγκαλιάζω σφιχτά  και εύχομαι να μην αφήσεις τον εαυτό σου ποτέ να αλλοιώσει αυτό το υπέροχο αγαθό που πηγάζει από τα μάτια σου για κανέναν και για τίποτε… Τώρα δεν το γνωρίζεις αλλά είναι σωτήριο..

Σε ευχαριστώ που με σώζεις όποτε σε έχω ανάγκη μικρή μου τρυφερή ύπαρξη.


της Άννας Θωμαΐδη

Γράψτε απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *