Αφιερώματα

Χρόνια πολλά Μπαμπά…δες!

18/06/2011
By

Τρίτη Κυριακή του Ιουνίου σήμερα και είναι η γιορτή του Πατέρα!

Θέλοντας να τιμήσουμε τους μπαμπάδες που γιορτάζουν, ετοιμάσαμε ένα post-αφιέρωμα με νέα ή παλαιότερα αγαπημένα κείμενα για τους μπαμπάδες, τις σκέψεις τους, το ρόλο τους, τα συναισθήματά τους…

Photo by Gilzee

Και ξεκινάμε με το Ενας μπαμπάς γράφει ποίημα για την κόρη του από την Newagemama:

«Μετά την επιτυχία του ποιήματος που έγραψε για τη μητέρα του, ο ποιητής που κρύβεται μέσα στον αγαπημένο μου πήρε θάρρος κι άρχισε να εμφανίζει κι άλλες, “κρυμμένες” μέχρι σήμερα, δημιουργίες. Αυτή εδώ γράφτηκε λίγους μήνες μετά τη γέννηση της μεγάλης μας γοργονίτσας και αντανακλά όλα εκείνα τα έντονα συναισθήματα που φέρνει η γέννηση του πρώτου παιδιού (και μάλιστα κοριτσιού) στη ζωή ενός μπαμπά της νέας εποχής.»

Η συνέχεια εδώ

——————————–

Κι άλλος ένας μπαμπάς που γράφει για την κόρη του: Η ιστορία του μπαμπά Σταύρου!!! από το blog Οι ιστορίες της μαμάς μου & του μπαμπά μου:

«Όταν γεννήθηκε η Ειρήνη έζησα την πιο συγκλονιστική εμπειρία και την πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Η Ειρήνη μου ξυπνάει πολλά συναισθήματα. Δίπλα της ξαναγίνομαι παιδί.»

Η συνέχεια εδώ

——————————–

Οι σκέψεις του philos, με διαφορά ενός χρόνου κάθε φορά, από το blog του Σκέφτομαι άρα υπάρχω:

2007: H γιορτή της μητέρας τέλειωσε….

«Τι θέλει ένας πατέρας ως δώρο στις μέρες μας? Ένα δωράκι? Ένα τραπέζι με την οικογένειά του? Μία ανθοδέσμη? ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ! Θέλουμε πιο απλά πράγματα…» Η συνέχεια εδώ

2008: Ένας περήφανος πατέρας!

«Απλά μου άρεσε η φωτογραφία και την έβαλα γιατί τις τελευταίες ημέρες πραγματικά δεν τον χορταίνω έτσι ήρεμος, υγιής, γελαστός, υπάκουος, ορεξάτος, ομιλητικότατος (και ας λέει ακόμα «καμαγιά» αντί για «μακρυά») και παιχνιδιάρης (τι μανία και αυτή με τους αστυνόμους και τους κλέφτες!) που είναι.» Η συνέχεια εδώ

2009: Changes

«Πριν λίγα χρόνια με έπαιρναν φίλοι τηλέφωνο να πάω στο τάδε σουπερμάρκετ που είχε προσφορά το Τζώννυ ή 20 κουτάκια μπύρας με 5 ευρώ… και πήγαινα…
… χθες με πηρε ο πατέρας μου να μου πει ότι στο νέο σουπερμάρκετ έχουν προσφορά τις πάνες… και φυσικά και πήγα και πάλι…» Η συνέχεια εδώ

——————————–

Αν μεγάλωνα πάλι το παιδί μου από Vassilis Online:

«Η Diane μέσα σε μερικές αράδες έχει καταφέρει να αποτυπώσει όλες εκείνες τις σκέψεις που κάνουμε εμείς οι γονείς για τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, πως τους συμπεριφερόμαστε, για τις ημέρες και το χρόνο που χάνουμε όταν δεν παίζουμε μαζί τους….»

Η συνέχεια εδώ

——————————–

Χρόνια Πολλά στη μάνα που παλεύει μόνη… από mpompires.com:

«Για να πω κι άλλη αλήθεια, δεν είμαι πολύ φανατική αυτού του είδους των γιορτών. Βρίσκω να ‘χουν λίγη ουσία και πολύ εμπορικότητα. Δηλαδή, τί θα πει γιορτή του πατέρα ή των ερωτεύμένων ή η μέρα της αρκούδας…;; Εγώ κάθε μέρα χαίρομαι και γιορτάζω που εχω τον πατέρα μου. Αλλά, αν αποτελεί αφορμή να γίνονται όμορφα πράγματα, τότε δέχομαι την ύπαρξη μιας τέτοιας μέρας. Ένας φίλος, λόγω της ημέρας λοιπόν, μου έστειλε το παρακάτω κείμενο.»

Η συνέχεια εδώ

——————————–

Κυριακή – Γιορτή του ΠΑΤΕΡΑ! από Το blog μιας Μαμάς:

«Εδώ και χρόνια οι μπαμπάδες άλλαξαν! Η πατρική εικόνα θέλει τους μπαμπάδες με ένα παιδί αγκαλιά, με ένα μωρό κοιμισμένο στον ώμο τους! Τα μεγάλα τους χέρια δεν τα φοβούνται πια τα παιδιά, γιατί πια δεν χτυπάνε, αλλά χαιδεύουν και παίζουν με τα παιδιά τους!»

Η συνέχεια εδώ

——————————–

Για να μην ξεχνάμε κάποιους μπαμπάδες που δεν θα είναι αύριο μαζί με τα παιδιά τους να γιορτάσουν: Ένας πατέρας μαχαιρώνεται στο κέντρο της Αθήνας από Spicy Life:

«Μου πήρε πολύ ώρα για να μπορέσω να αρχίσω να γράφω λίγα από αυτά που περνούν από το μυαλό μου, από τη στιγμή που διάβασα την είδηση για τη εν ψυχρώ δολοφονία ενός πατέρα! Και περνούν διάφορα που μπλέκονται μεταξύ τους. Πλέον όμως είμαι εξοργισμένη και αρχίζω να γράφω χωρίς να κοιτάω τύπους, ευγένειες, ευπρεπισμούς και δήθεν, γι’ αυτό όσοι παρεξηγήστε εύκολα, καλύτερα μη συνεχίσετε παρακάτω.»

Η συνέχεια εδώ

——————————–

Και τέλος διαβάστε τα αγαπημένα post των μπαμπάδων bloggers που έχουμε ήδη δημοσιεύσει στο Μαμά…δες, Μπαμπά…δες κάνοντας κλικ στην ετικέτα mpampades. Οι σκέψεις των μπαμπάδων και ο τρόπος γραφής τους θα σας συγκινήσουν.

Read more »

Για τον Καλό μας Άνθρωπο!

04/05/2011
By

Εφτά αναρτήσεις για τον Θαναση Βέγγο στον reader των Μαμά…δες Μπαμπά…δες, μετρήσαμε μέχρι τώρα από χθες που απεβίωσε ο μεγάλος αυτός Έλληνας ηθοποιός. Αξίζει να τις αναφέρουμε όλες με την σειρά που δημοσιευτήκανε… και όσες ακόμη ανακαλύψουμε αργότερα! Είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής που μπορούμε να δείξουμε για αυτό τον εκπληκτικό άνθρωπο που δίδαξε την ταπεινότητα, την περηφάνια, το ήθος, το ευχαριστώ μέχρι και την συγνώμη!

 

photo by apn

Φτωχαίνουμε από τον Μπαμπάκη

«Θα μου πεις, τι συγκρίνω. Θα σου πω ανθρώπους με ήθος. Έτσι κι αλλιώς, αυτοί μας λείπουν.»

 

Καλό ταξίδι, καλέ μου άνθρωπε… από τον Snowball

«Δεν θα ξεχάσω όταν πριν από καμιά 10αριά χρόνια είχε ένα ατύχημα σε μια σιδηδρομική διάβαση, το πρώτο πράγμα που είπε στους δημοσιογράφους ήταν ότι δεν φταίει ο οδηγός του τρένου αλλά ο ίδιος…»

 

καλό ταξίδι χαμόγελο !!!!!!! από την Marilise

«Στα μάτια του σημάδια από παλιά γιορτή

Και αν κρύψω ένα δάκρυ, το ξέρω θα το δει

Ο άνθρωπος εκείνος που έμεινε παιδί.» Going through

 

ΘΟΥ. ΒΟΥ: Τέλος εποχής. από την Gold Mum

«Γεννήθηκε στον Πειραιά, στο Ν. Φάληρο, στις 29 Μαίου του 1927 από το Βασίλη και την Ευδοκία Βέγγου, των οποίων ήταν και το μοναδικό παιδί…»

 

Ρομαντικός επίλογος από την Theorema

«Μὴ μὲ διαβάζετε ὅταν δὲν ἔχετε

παρακολουθήσει κηδεῖες ἀγνώστων

ἢ ἔστω μνημόσυνα.

Ὅταν δὲν ἔχετε

μαντέψει τὴ δύναμη

ποὺ κάνει τὴν ἀγάπη

ἐφάμιλλη τοῦ θανάτου.» Ν. Καρούζος

 

Που είσαι ΘΑΝΑΣΗ! από την Popelix

«Δακρύζω κύριε Θανάση για σένα, όπως ποτέ δεν έκανα για κανέναν σταρ. Στο καλό, είμαστε πιο φτωχοί από σήμερα καλέ μου άνθρωπε!»

 

Θανάσης Βέγγος από την καλημέρα

«Από μικρό παιδί στη βιοπάλη, εξόριστος στη Μακρόνησο, αγώνας καθημερινός σε μια δύσκολη ζωή. «Στη γαλέρα της ζωής μου τράβηξα άγριο κουπί», είχε πει ο ίδιος.»

 

«Σε ευχαριστώ που μου έμαθες πως είναι οι Καλοί Άνθρωποι!» philos

 

Αν ο Βέγγος από τον Old Boy

«Ο Θανάσης Βέγγος σήμερα πέθανε, αλλά να γεράσει θα αργήσει πάρα πολύ ακόμα.’

 

Επιδημία, Του κανενός το ρόδο

«Η τελευταία επιδημία φαίνεται χτυπάει μόνο ωραίους ανθρώπους.»

 

Και μία ακόμη εξαιρετική ανάρτηση της Νίκης Κόλλια στο protagon που διηγείται μια σχετικά πρόσφατη προσωπική της ανάμνηση από τον Θανάση Βέγγο:

«…Και τον ξαναείδα σε ένα βιβλιοπωλείο στη Σόλωνος πριν κάνα χρόνο, μπορεί και περισσότερο. Και του μίλησα, του είπα όλα όσα σας έγραψα μόλις και ξαναέβαλε τα κλάματα, και εγώ, μαζί και όλο το βιβλιοπωλείο. Και μου ’πε «μεγάλωσες παιδάκι μου» και εγώ, που εκείνες τις μέρες είχα χάσει το δικό μου παππού, δεν ξέρω γιατί από όλα πρωτόκλαιγα. Και μου κράταγε 5 ολόκληρα λεπτά το χέρι και ήταν σας ορκίζομαι ο παππούς μου. Βγήκα και του πήρα από έναν πλανόδιο στη γωνία Σκουφά και Σίνα ένα μάτσο φρέζες. Ανοιξιάτικες