Συμβουλές

Μάθετε τα παιδιά να τρώνε σωστά – και να αγαπούν το φαγητό

30/05/2010
By

Η Βίκυ Κουμάντου κατάφερε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να γίνει πασίγνωστη μέσα από το θεματικό blog tastefull.gr με τις συνταγές και τις συμβουλές της για καλό σπιτικό φαγητό. Είναι όμως και μαμά. Και η αναρτηση που παρουσιάζουμε σήμερα θεωρούμε ότι αποτελεί «υποχρεωτικό» ανάγνωσμα για κάθε οικογένεια, για κάθε γονιό που έχει αντιληφθεί την πραγματική, την θεμελιώδη σημασία που παίζουν οι διατροφικές συνήθειες στην ανατροφή των παιδιών μας.  Διαβάστε και ξαναδιαβάστε τις τρεις βασικές θεωρήσεις της Βίκυς αλλά και τις επιμέρους συμβουλές της για να αγαπήσει το παιδί την … γεύση!

photo by Bruce Tuten


Δεν γράφω αυτό το άρθρο σαν διατροφολόγος. Το γράφω σαν μαμά που έχει μεγαλώσει δυό παιδιά, με καλές συνήθειες στο φαγητό. Θέλω να δώσω τη δική μου οπτική στις μαμάδες που τώρα μεγαλώνουν και μαθαίνουν τα παιδιά τους να αγαπούν και να εκτιμούν το φαγητό.


Το φαγητό δεν ήταν ποτέ πρόβλημα στο σπίτι μας, αλλά πηγή χαράς. Τα παιδιά ερχόντουσαν πρόθυμα στο τραπέζι και δοκίμαζαν ό,τι και να μαγείρευα. Ποτέ δεν ήταν υπέρβαρα και η μέρα τους μοιραζόταν στις δραστηριότητές τους. Μ’ αυτές τις δραστηριότητες μάθαιναν, ωρίμαζαν, προχωρούσαν, μεγάλωναν, μέρα με τη μέρα. Αυτές οι δραστηριότητες ήταν ο σκοπός. Το φαγητό ήταν το μέσο για να είναι δραστήρια, ικανοποιημένα, ήρεμα. Αυτή ήταν η πρώτη βασική μου θεώρηση: η ζωή είναι ο σκοπός όχι το φαγητό.

Τα παιδιά έτρωγαν σε σταθερές ώρες, χωρίς ενδιάμεσα μασουλήματα. Έτσι έφταναν πάντα πεινασμένα στο επόμενο γεύμα. Μέχρι μια ηλικία, όλα τα γεύματα σερβίρονταν στο τραπέζι, ακόμα και το βραδυνό γάλα. Όταν μπήκαν στην εφηβεία, τα μεσημέρια έτρωγαν, μερικές φορές, στην τηλεόραση και αυτό ήταν σημάδι απομόνωσης. Σ’αυτήν την ηλικία, τα πράγματα φεύγουν από τα χέρια μας και ό,τι έχουμε μάθει στα παιδιά περνά από «πυρός και σιδήρου», γιατί αξιολογούν και κριτικάρουν με βάση όσα κάνουν οι φίλοι τους. Μην ανησυχείτε, περνάει σύντομα αυτό το στάδιο. Ό,τι αποδεχτούν, από τα δικά μας μαθήματα, θα μείνει στην συμπεριφορά τους. Ό,τι δεν αποδέχονται, θα το αλλάξουν. Η ζωή είναι δική τους και οι επιλογές τους επίσης.


… συνεχίστε την ανάγνωση στο tastefull.gr… και γιατί όχι…

… δείτε την πολίτικη κουζίνα (ακόμη μια φορά!?!), για να θυμηθείτε την σημασία του «στρωμένου τραπεζιού«!

Οι «άχρηστες» αγορές του μωρού

26/05/2010
By

Όποια μαμά ή όποιος μπαμπάς δεν έχει κάνει την σκέψη ότι πολλά από τα απίστευτα καλούδια αγοράσαμε πριν αλλά και μετά την πρώτη γέννα τελικά μείνανε άθικτα και δεν «βγάλανε» τα λεφτά τους (που δεν είναι και λίγα), παρακαλείται να κάνει ένα βήμα μπροστά! … Μπράβο, βλέπω παραμένετε όλοι στις θέσεις σας! Η Annoula’s mom σε αυτό το ποστ καταγράφει αυτά που για εκείνη αποδείχτηκαν άχρηστα! Και το κυριότερο… για τον κάθε γονιό είναι λίγο διαφορετική αυτή η λίστα!


photo by tefal

Οι γονείς στο πρώτο παιδί, λόγω χαράς (και λόγω άπλετου χρόνου) παίρνουμε τα άπειρα (αχρηστα) πράγματα για το μωρό που θα έρθει. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι μόνο ο ενθουσιασμός που μας ωθεί προς αυτόν τον καταναλωτισμό, αλλα και η άγνοια του τί ακριβώς χρειάζεται ένα μωρό. Στην Άννα λοιπόν, είχαμε αγοράσει αρκετά άχρηστα πράγματα. Φυσικά και κάθε οικογένεια έχει τις δικές τις ανάγκες και ό,τι μας φάνηκε εμάς παντελώς αχρηστο, μπορεί σε άλλον γονέα να “έλυσε” τα χέρια 1) Το καρότσι Είχαμε πάρει το Quinny speedi sx. Eίναι πολύ όμορφο καρότσι, οδηγείται πανεύκολα και είναι πανάλαφρο. ο χαρακτηρισμός “άχρηστο” είναι ίσως βαρύς. Δεν ήταν άχρηστο γιατί το χρησιμοποιήσαμε, απλώς και ένα πιο “απλό” καρότσι πιστεύω ότι θα έκανε μια χαρά τη δουλειά του. Χρησιμοποιήθηκε ελάχιστες φορές και αυτό σε οικογενειακές βόλτες και εξορμήσεις. Πιο πολύ το χρησιμοποιούσε ο άντρας μου όταν πήγαινε για περπάτημα-τρέξιμο-βόλτα με τη μικρή. Η αλήθεια είναι ότι ο μπαμπάς δεν το αλλάζει με τίποτα το εν λόγω καρότσι και μπορούσε να κάνει ακόμα και jogging με τη συνοδεία του καροτσιού. Επίσης στις βραδυνές εξόδους μας, την είχαμε και κοιμόταν με τις ώωωωρες δίπλα. Αλλά:


…συνεχίστε την ανάγνωση στο blog της Annoula’s mom και μετά διαβάστε και τι αγόρασε η Ευαγγελία για το δεύτερο παιδί που περιμένει εντός των ημερών! Η ώρα η καλή Ευαγγελία!!!

Η αξία ενός αυτοκόλλητου

12/05/2010
By

Όταν διάβασα πρώτη φορά αυτή την ανάρτηση από το blog της Στέλλας και του Κoyan, δεν το πίστευα ότι η δύναμη των αυτοκόλλητων κρατάει όχι μόνο στην ηλικία των 5 όπως πίστευα… αλλά μπορεί να φτάσει και μέχρι τα 10! Αποδεικνύεται ότι στα παιδιά η επιβράβευση μπορεί να είναι κάτι τόσο απλό και λιτό, κάτι συμβολικό στην ουσία για εμάς τους μεγάλους, το οποίο όμως έχει την μαγική ικανότητα να αποτελεί το ιδανικό κίνητρο, για πράγματα που μπορεί απλά οι μικροί μας να βαριούνται μέχρις τελικής πτώσεως!

photo by aefitzhugh

Μη νομίζετε πως ένα αυτοκόλλητο ή μια σφραγίδα είναι κάτι ταπεινό ή ανούσιο. Έχουν πολύ μεγάλη δύναμη.

Εκεί που έχεις φωνάξει, έχεις καλοπιάσει, έχεις χρησιμοποιήσει όποια καλή ή κακή μέθοδο σου έχει έρθει στο μυαλό για να πείσεις τα παιδιά σου να κάνουν κάτι και φυσικά έχεις αποτύχει παταγωδώς, έρχεται μια σφραγιδούλα και τα αλλάζει όλα!

Χρόνια προσπαθούσα να κάνω τα πιτσιρίκια να ΜΗ χρησιμοποιούν το κρεββάτι της Ιωάννας για αποθήκη. Βγάζανε τα ρούχα τους και τα πετάγανε πάνω. Αφήνανε βιβλία, παιχνίδια, άπλυτα και πλυμένα ρούχα. Η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο μια που η Ιωάννα μακραίνει και βέβαια δε χώραγε πια στο κρεβάτι να κοιμηθεί.

Ούτε φωνές, ούτε λογική έπιασαν τόπο. Και μετά μου ήρθε η ιδέα. Έχουν και τα δυο από ένα ημερολόγιο στον τοίχο τους. Τους είπα λοιπόν πως κάθε βράδυ, αν τα ρούχα τους είναι τακτοποιημένα και το κρεβάτι της Ιωάννας καθαρό, θα έχουν από μια σφραγίδα. Όταν μαζέψουν 7 σφραγίδες, θα φτιάξω στον Γιώργο μια τάρτα σοκολάτας και στην Ιωάννα ένα μπολ ταραμοσαλάτα (ε, είναι λίγο περιεργα τα γούστα της, τι να κάνω; ). Ενθουσιάστηκαν!

… συνεχίστε την ανάγνωση στο άπειρο και ακόμα παραπέρα

Σαν αγρια αλογα …

25/04/2010
By

Ο eriol78 κάνει πολύ απλές και ξεκάθαρες σκέψεις και δεν διστάζει να συμβουλέψει… Αλήθεια, που είναι τα υπόλοιπα παιδιά;

photo by Matsuo Amon

ε ίναι τα παιδιά. Θέλουν να είναι έξω, να τρέχουν, να παίζουν, να φωνάζουν, να πηδάνε, να σκαρφαλώνουν, να νοιώθουν τον αέρα να τους φυσά στο πρόσωπο, να ανακατεύουν το χώμα και γενικά να ανακαλύπτουν τον κόσμο.

Οι γονείς θα πρέπει να αφήνουν τα παιδιά να εκφραστούν με αυτόν τον τρόπο όσο πιο συχνά μπορούν. Μόνο έτσι τα παιδιά θα είναι ευτυχισμένα, όταν οι γονείς καταλάβουν αυτές τις ανάγκες τους και τις ικανοποιούν. Δεν είναι πλασμένα να κάθονται στο σπίτι όλη μέρα να κοιτάνε τους τοίχους ή την τηλεόραση ή ό,τι άλλο. Θα πρέπει να έχουν την καθημερινή τους βόλτα, για να μπορέσουν να εξωτερικεύσουν την ενέργειά τους όπως πρέπει, ώστε να είναι ήρεμα, χωρίς γκρίνιες και ξεσπάσματα όταν πλέον γυρίζουν σπίτι.

Γι’ αυτό να έχετε πάντα ως προτεραιότητα την καθημερινή τους βόλτα στην παιδική χαρά, η οποία δεν θα πρέπει να έχει μικρότερη διάρκεια από μία ώρα.

Προσωπικά εμείς, βγάζουμε την μικρή κάθε μέρα, ανεξαιρέτως και πρωί και απόγευμα, τουλάχιστον για μιάμιση ώρα. Πολλές φορές δυστυχώς, διαπιστώνω ότι είμαστε μόνοι μας στην παιδική χαρά. Που είναι τα άλλα τα παιδιά; Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν υπάρχουν άλλα παιδιά στην γειτονιά.

Για να είμαι ειλικρινής, τις σπάνιες φορές που βλέπουμε παιδιά είναι από πομάκικες οικογένειες της περιοχής, τα οποία ούτως η άλλως είναι έξω όλη μέρα. Να σημειώσω δε ότι η μικρή έχει γίνει πλήρως αποδεκτή στις τάξεις αυτής της “συμμορίας” και παίζουν όλα μαζί έξοχα. Μάλιστα τα μεγαλύτερα (δημοτικό) την προσέχουν πολύ και την φωνάζουν συνεχώς γκιουζέλ, γεγονός που με κάνει να χαμογελάω με καμάρι.

Αλλά, για να επιστρέψω στο θέμα μας. Που είναι τα υπόλοιπα παιδιά; Ό,τι ώρα και να περάσω από την παιδική χαρά την βλέπω άδεια. Που συχνάζουν όλα τα υπόλοιπα παιδιά;

… συνεχίστε την ανάγνωση στο blog του eriol78 και θα βρείτε τις πιθανές απαντήσεις.