Σχόλια για Μαμά...δες Μπαμπά...δες! http://mamadesmpampades.gr Wed, 16 May 2012 12:45:34 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.2 Σχόλιο στο Blogs Μαμαδων Μπαμπαδων από mamadesmpampades http://mamadesmpampades.gr/bloggers/comment-page-1/#comment-1016 mamadesmpampades Wed, 16 May 2012 12:45:34 +0000 http://mamadesmpampades.gr/?page_id=381#comment-1016 Χαιρόμαστε πολύ για τη γνωριμία και θα το συμπεριλάβουμε άμεσα! :) Χαιρόμαστε πολύ για τη γνωριμία και θα το συμπεριλάβουμε άμεσα! :)

]]> Σχόλιο στο Blogs Μαμαδων Μπαμπαδων από MothaFifi http://mamadesmpampades.gr/bloggers/comment-page-1/#comment-1015 MothaFifi Wed, 16 May 2012 12:39:48 +0000 http://mamadesmpampades.gr/?page_id=381#comment-1015 Καλημερα! Πολύ ενδιαφέρον κατάλογος... Το δικό μου blog είναι στη παρακάτω διεύθυνση, όμως είναι γραμμένο στα αγγλικά καθώς το διαβάζουν και αρκετές φίλες που έχω στο εξωτερικό. http://improvisationalmotherhood.blogspot.com/ Καλημερα! Πολύ ενδιαφέρον κατάλογος…

Το δικό μου blog είναι στη παρακάτω διεύθυνση, όμως είναι γραμμένο στα αγγλικά καθώς το διαβάζουν και αρκετές φίλες που έχω στο εξωτερικό.

http://improvisationalmotherhood.blogspot.com/

]]> Σχόλιο στο Περί τιμωρίας… από Ειρήνη http://mamadesmpampades.gr/2012/04/30/peri-timorias/comment-page-1/#comment-1011 Ειρήνη Mon, 14 May 2012 14:59:34 +0000 http://mamadesmpampades.gr/?p=4030#comment-1011 Να, γι'αυτό αγαπώ το Internet! Οι προτάσεις σου ήταν πολύ διαφωτιστικές και θα προσπαθήσω να τις εφαρμόσω. Σε ευχαριστώ και για τις προτάσεις σε συγγραφείς. Να, γι’αυτό αγαπώ το Internet! Οι προτάσεις σου ήταν πολύ διαφωτιστικές και θα προσπαθήσω να τις εφαρμόσω. Σε ευχαριστώ και για τις προτάσεις σε συγγραφείς.

]]> Σχόλιο στο Είναι όμορφο να είσαι νηπιαγωγός από mamadesmpampades http://mamadesmpampades.gr/2012/05/04/einai-omorfo-na-eisai-nipiagogos/comment-page-1/#comment-959 mamadesmpampades Fri, 04 May 2012 11:48:27 +0000 http://mamadesmpampades.gr/?p=4043#comment-959 Άννα ευχαριστούμε που μας θύμισες ότι το κείμενο είναι δικό σου και ευκαιρία να βάλουμε και εδώ τα link προς τα αρχικά post: Είναι όμορφο: http://amprakatampra.blogspot.com/2009/11/blog-post_29.html και Η αγάπη δεν έχει περικοπές: http://amprakatampra.blogspot.com/2011/10/blog-post.html Είναι ωραίο να βλέπει κανείς τα κείμενά του να κυκλοφορούν παντού στο internet, αλλά μόνο αν συνοδεύεται από το σωστό credit! :) Άννα ευχαριστούμε που μας θύμισες ότι το κείμενο είναι δικό σου και ευκαιρία να βάλουμε και εδώ τα link προς τα αρχικά post:

Είναι όμορφο: http://amprakatampra.blogspot.com/2009/11/blog-post_29.html
και
Η αγάπη δεν έχει περικοπές: http://amprakatampra.blogspot.com/2011/10/blog-post.html

Είναι ωραίο να βλέπει κανείς τα κείμενά του να κυκλοφορούν παντού στο internet, αλλά μόνο αν συνοδεύεται από το σωστό credit! :)

]]> Σχόλιο στο Είναι όμορφο να είσαι νηπιαγωγός από Αννα http://mamadesmpampades.gr/2012/05/04/einai-omorfo-na-eisai-nipiagogos/comment-page-1/#comment-958 Αννα Fri, 04 May 2012 11:08:33 +0000 http://mamadesmpampades.gr/?p=4043#comment-958 Aκόμα κυκλοφορεί το κείμενο μου ε;;; Aκόμα κυκλοφορεί το κείμενο μου ε;;;

]]> Σχόλιο στο Περί τιμωρίας… από st skalid http://mamadesmpampades.gr/2012/04/30/peri-timorias/comment-page-1/#comment-952 st skalid Wed, 02 May 2012 18:56:37 +0000 http://mamadesmpampades.gr/?p=4030#comment-952 Προσωπικά, ως μητέρα τεσσάρων παιδιών, δεν χρειάστηκε ποτέ ως τώρα να χρησιμοποιήσω "τιμωρία" οποιασδήποτε μορφής. Στο σπίτι εφαρμόζουμε την λογική των ΦΥΣΙΚΩΝ συνεπειών και ποτέ αυτό που πολλοί λένε "πρέπει τα παιδιά να καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και ότι αν κάνουν κάτι ανεπίτρεπτο θα υπάρξουν συνέπειες", υπονοώντας καθαρά κάποιο είδος τιμωρίας. Κάθε πράξη έχει πάντα μια συνέπεια από μόνη της (φυσική) και αυτή μπορεί να είναι είτε καλή είτε κακή. Αυτό (με την βοήθεια και την καθοδήγηση των γονιών) το ανακαλύπτουν μόνα τους τα παιδιά, δοκιμάζοντας διάφορες συμπεριφορές... Κάτι που επίσης με έχει βοηθήσει πολύ στις δύσκολες στιγμές που όλοι οι γονείς περνάμε όταν τα παιδιά αποφασίζουν να δοκιμάσουν την υπομονή και τα όριά μας (ή τα δικά τους) είναι να προσπαθήσω επί τόπου να απαντήσω στο ερώτημα: "αν αυτή την πράξη την έκανε ένας ΕΝΗΛΙΚΑΣ για τον οποίο νοιάζομαι πραγματικά πολύ (είναι ας πούμε ο άντρας μου ή ο αδερφός μου ή ο πατέρας μου) πώς θα αντιδρούσα;" σίγουρα δε θα του τραβούσα το αυτί, ούτε θα του έλεγα ότι του απαγορεύω να φάει γλυκό ή να πάει βόλτα με τους φίλους του! ποιος ενήλικας θα μ' έπαιρνε στα σοβαρά;; θέλω το παιδί μου να με πάρει στα σοβαρά, και να πιστέψει ότι έχω λόγους που του ζητάω να αλλάξει τη δεδομένη συμπεριφορά, ώστε να μπορεί να τροποποιήσει τη στάση του ανάλογα, έτσι δεν είναι; σκέφτομαι λοιπόν ότι πρέπει να εξηγήσω με ήρεμο τρόπο την θέση μου και να θέσω τα ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ μου όρια, τα οποία δεν σκοπεύω να παραβιάσω. Και για να συνδεθώ με το πρόβλημα της Ειρήνης, αν πχ τα DVD παραμένουν στο πάτωμα του σαλονιού και κανείς δεν τα μαζεύει ενώ έχω ζητήσει να τα μαζέψουν, μπορεί να χρειαστεί να τα μαζέψω εγώ αλλά δεν θα τα ξαναβάλω στην θέση τους όπου τα παιδιά έχουν πρόσβαση (και μπορεί να ξαναγίνει το ίδιο σε μια-δυο μέρες). Χωρίς να απειλήσω κανέναν με τιμωρίες κτλ, μπορεί να αποφασίσω να πάρω μια σακούλα σκουπιδιών και να τα βάλω όπως-όπως μέσα, και τη σακούλα μπορεί να την φυλάξω στο βάθος μιας ντουλάπας. Έτσι το σαλόνι μου θα είναι και πάλι σε τάξη. Αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά μου! Και ίσως περάσουν μερικές μέρες μέχρι τα παιδιά να ανακαλύψουν ότι "κάτι λείπει" από το σαλόνι αλλά όταν αυτό συμβεί, χωρίς διάθεση αντεκδίκησης μπορώ να εξηγήσω απλά "τα DVD εγώ τα μάζεψα γιατί έκαναν άνω-κάτω το σαλόνι" -κάποιες φορές η συζήτηση μπορεί να τελειώσει εκεί (θρίαμβος, σίγουρα πήραν το μήνυμα) ή άλλες μπορεί να συνεχίσει με γκρίνιες του τύπου "θέλουμε να δούμε DVD" αλλά εγώ με ήρεμο ύφος μπορεί να απαντήσω ότι "ξέρω πόσο σας αρέσουν και καταλαβαίνω την αναστάτωσή σας, αλλά κι εγώ δεν ήξερα τι άλλο να κάνω, ήταν στο πάτωμα και μπορεί κάποιος να τα πατούσε και να έπεφτε" και να συνεχίσω ότι "τα έχω φυλάξει και είμαι σίγουρη ότι θα έρθει σύντομα η μέρα που θα είστε έτοιμα να τα ξαναβάζετε στη θέση τους όταν τελειώνετε το ψάξιμο"...μετά από ακόμα λίγες γκρίνιες μπορεί να εκμαιεύσω την υπόσχεση (ίσως θέτοντας και το ερώτημα "εσείς τι πιστεύετε ότι είναι καλό να γίνει") ότι αν επιστρέψουν στη θέση τους θα παραμείνουν τακτοποιημένα εκεί -χωρίς όμως να το ζητάω φανερά, πχ "θέλω να μου υποσχεθείτε..." γιατί δεν θα έχω πετύχει πολλά έτσι, το ζητούμενο είναι να είναι δική τους η ιδέα: "μαμά, φέρε τα DVD στην θέση τους κι εμείς θα..." με τον παραπάνω τρόπο καθιστώ φανερό στα παιδιά μου ότι είναι ανεπίτρεπτο να βρίσκονται στο πάτωμα τα DVD: ή θα τα μαζεύουν ή δεν θα τα ξαναδούν! Αυτό όμως δεν είναι τιμωρία, δεν είναι επιβολή! Απλά θέτω ξεκάθαρα το όριο: ΔΕΝ επιτρέπονται πράγματα στο πάτωμα! Επίσης, δεν επιβάλλω αυτό που θα κάνουν τα παιδιά, τους εξηγώ μόνο τι σκοπεύω να κάνω ΕΓΩ κι εκείνα επιλέγουν τι στάση θα κρατήσουν (πάντα το σκηνικό είναι μελετημένο ώστε η μόνη λογική επιλογή να είναι η επιθυμητή...) Έγραψα πολλά και δεν έπρεπε να επεκταθώ τόσο. Αυτή όμως είναι η προσωπική μου στάση απέναντι στα ζητήματα ανατροφής και καθοδήγησης των παιδιών και είπα να την μοιραστώ γιατί ακούω αυτά τα ίδια πράγματα από πάρα πολλούς γονείς που ακολουθούν τις "πατροπαράδοτες" πρακτικές χωρίς σπουδαία αποτελέσματα (αλήθεια, γιατί επιμένουμε να κάνουμε πράγματα που δε φέρνουν το αποτέλεσμα που θέλουμε;;) Αυτές δεν είναι δικές μου ιδέες. Έχω διαβάσει και συνιστώ ανεπιφύλακτα τους Ντικμέγιερ, Ντράικορς και Ντύερ οι οποίοι έχουν γράψει πολλά για το θέμα. Επίσης η Μ. Μοντεσσόρι έχει πολλές καλές ιδέες για το πώς να φερόμαστε στα παιδιά χωρίς να θίγουμε την προσωπικότητά τους. Όταν δείχνουμε στα παιδιά μας σεβασμό και δίνουμε εμείς πρώτοι το καλό παράδειγμα σωστής συμπεριφοράς, νομίζω πετυχαίνουμε περισσότερα. Στην αρχή είναι δύσκολο, μετά από λίγο όμως γίνεται ευκολότερο... Προσωπικά, ως μητέρα τεσσάρων παιδιών, δεν χρειάστηκε ποτέ ως τώρα να χρησιμοποιήσω «τιμωρία» οποιασδήποτε μορφής. Στο σπίτι εφαρμόζουμε την λογική των ΦΥΣΙΚΩΝ συνεπειών και ποτέ αυτό που πολλοί λένε «πρέπει τα παιδιά να καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και ότι αν κάνουν κάτι ανεπίτρεπτο θα υπάρξουν συνέπειες», υπονοώντας καθαρά κάποιο είδος τιμωρίας. Κάθε πράξη έχει πάντα μια συνέπεια από μόνη της (φυσική) και αυτή μπορεί να είναι είτε καλή είτε κακή. Αυτό (με την βοήθεια και την καθοδήγηση των γονιών) το ανακαλύπτουν μόνα τους τα παιδιά, δοκιμάζοντας διάφορες συμπεριφορές…
Κάτι που επίσης με έχει βοηθήσει πολύ στις δύσκολες στιγμές που όλοι οι γονείς περνάμε όταν τα παιδιά αποφασίζουν να δοκιμάσουν την υπομονή και τα όριά μας (ή τα δικά τους) είναι να προσπαθήσω επί τόπου να απαντήσω στο ερώτημα: «αν αυτή την πράξη την έκανε ένας ΕΝΗΛΙΚΑΣ για τον οποίο νοιάζομαι πραγματικά πολύ (είναι ας πούμε ο άντρας μου ή ο αδερφός μου ή ο πατέρας μου) πώς θα αντιδρούσα;» σίγουρα δε θα του τραβούσα το αυτί, ούτε θα του έλεγα ότι του απαγορεύω να φάει γλυκό ή να πάει βόλτα με τους φίλους του! ποιος ενήλικας θα μ’ έπαιρνε στα σοβαρά;; θέλω το παιδί μου να με πάρει στα σοβαρά, και να πιστέψει ότι έχω λόγους που του ζητάω να αλλάξει τη δεδομένη συμπεριφορά, ώστε να μπορεί να τροποποιήσει τη στάση του ανάλογα, έτσι δεν είναι; σκέφτομαι λοιπόν ότι πρέπει να εξηγήσω με ήρεμο τρόπο την θέση μου και να θέσω τα ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ μου όρια, τα οποία δεν σκοπεύω να παραβιάσω.
Και για να συνδεθώ με το πρόβλημα της Ειρήνης, αν πχ τα DVD παραμένουν στο πάτωμα του σαλονιού και κανείς δεν τα μαζεύει ενώ έχω ζητήσει να τα μαζέψουν, μπορεί να χρειαστεί να τα μαζέψω εγώ αλλά δεν θα τα ξαναβάλω στην θέση τους όπου τα παιδιά έχουν πρόσβαση (και μπορεί να ξαναγίνει το ίδιο σε μια-δυο μέρες). Χωρίς να απειλήσω κανέναν με τιμωρίες κτλ, μπορεί να αποφασίσω να πάρω μια σακούλα σκουπιδιών και να τα βάλω όπως-όπως μέσα, και τη σακούλα μπορεί να την φυλάξω στο βάθος μιας ντουλάπας. Έτσι το σαλόνι μου θα είναι και πάλι σε τάξη. Αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά μου! Και ίσως περάσουν μερικές μέρες μέχρι τα παιδιά να ανακαλύψουν ότι «κάτι λείπει» από το σαλόνι αλλά όταν αυτό συμβεί, χωρίς διάθεση αντεκδίκησης μπορώ να εξηγήσω απλά «τα DVD εγώ τα μάζεψα γιατί έκαναν άνω-κάτω το σαλόνι» -κάποιες φορές η συζήτηση μπορεί να τελειώσει εκεί (θρίαμβος, σίγουρα πήραν το μήνυμα) ή άλλες μπορεί να συνεχίσει με γκρίνιες του τύπου «θέλουμε να δούμε DVD» αλλά εγώ με ήρεμο ύφος μπορεί να απαντήσω ότι «ξέρω πόσο σας αρέσουν και καταλαβαίνω την αναστάτωσή σας, αλλά κι εγώ δεν ήξερα τι άλλο να κάνω, ήταν στο πάτωμα και μπορεί κάποιος να τα πατούσε και να έπεφτε» και να συνεχίσω ότι «τα έχω φυλάξει και είμαι σίγουρη ότι θα έρθει σύντομα η μέρα που θα είστε έτοιμα να τα ξαναβάζετε στη θέση τους όταν τελειώνετε το ψάξιμο»…μετά από ακόμα λίγες γκρίνιες μπορεί να εκμαιεύσω την υπόσχεση (ίσως θέτοντας και το ερώτημα «εσείς τι πιστεύετε
ότι είναι καλό να γίνει») ότι αν επιστρέψουν στη θέση τους θα παραμείνουν τακτοποιημένα εκεί -χωρίς όμως να το ζητάω φανερά, πχ «θέλω να μου υποσχεθείτε…» γιατί δεν θα έχω πετύχει πολλά έτσι, το ζητούμενο είναι να είναι δική τους η ιδέα: «μαμά, φέρε τα DVD στην θέση τους κι εμείς θα…»
με τον παραπάνω τρόπο καθιστώ φανερό στα παιδιά μου ότι είναι ανεπίτρεπτο να βρίσκονται στο πάτωμα τα DVD: ή θα τα μαζεύουν ή δεν θα τα ξαναδούν! Αυτό όμως δεν είναι τιμωρία, δεν είναι επιβολή! Απλά θέτω ξεκάθαρα το όριο: ΔΕΝ επιτρέπονται πράγματα στο πάτωμα! Επίσης, δεν επιβάλλω αυτό που θα κάνουν τα παιδιά, τους εξηγώ μόνο τι σκοπεύω να κάνω ΕΓΩ κι εκείνα επιλέγουν τι στάση θα κρατήσουν (πάντα το σκηνικό είναι μελετημένο ώστε η μόνη λογική επιλογή να είναι η επιθυμητή…)
Έγραψα πολλά και δεν έπρεπε να επεκταθώ τόσο. Αυτή όμως είναι η προσωπική μου στάση απέναντι στα ζητήματα ανατροφής και καθοδήγησης των παιδιών και είπα να την μοιραστώ γιατί ακούω αυτά τα ίδια πράγματα από πάρα πολλούς γονείς που ακολουθούν τις «πατροπαράδοτες» πρακτικές χωρίς σπουδαία αποτελέσματα (αλήθεια, γιατί επιμένουμε να κάνουμε πράγματα που δε φέρνουν το αποτέλεσμα που θέλουμε;;)
Αυτές δεν είναι δικές μου ιδέες. Έχω διαβάσει και συνιστώ ανεπιφύλακτα τους Ντικμέγιερ, Ντράικορς και Ντύερ οι οποίοι έχουν γράψει πολλά για το θέμα. Επίσης η Μ. Μοντεσσόρι έχει πολλές καλές ιδέες για το πώς να φερόμαστε στα παιδιά χωρίς να θίγουμε την προσωπικότητά τους.
Όταν δείχνουμε στα παιδιά μας σεβασμό και δίνουμε εμείς πρώτοι το καλό παράδειγμα σωστής συμπεριφοράς, νομίζω πετυχαίνουμε περισσότερα. Στην αρχή είναι δύσκολο, μετά από λίγο όμως γίνεται ευκολότερο…

]]> Σχόλιο στο Περί τιμωρίας… από ΑΦΡΟΔΙΤΗ http://mamadesmpampades.gr/2012/04/30/peri-timorias/comment-page-1/#comment-947 ΑΦΡΟΔΙΤΗ Mon, 30 Apr 2012 13:01:15 +0000 http://mamadesmpampades.gr/?p=4030#comment-947 ΕΓΩ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΧΕΡΕΙΣΙΜΟΠΟΙΩ ΤΟΝ ΟΡΟ ΤΙΜΩΡΙΑ ΠΟΤΕ....ΕΧΩ 2 ΑΓΟΡΑΚΙΑ...ΤΟ ΕΝΑ 6 ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ 2!!!ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΝ/ΝΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ 6 ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΤΟΥ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΗΡΕΜΙΣΕΙ ΕΙΤΕ ΕΧΕΙ ΞΕΦΥΓΕΙ ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ...ΕΙΤΕ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΥΠΕΡΔΙΕΡΓΕΣΗ ΕΙΤΕ ΑΠΛΑ...ΔΕΝ ΑΚΟΥΕΙ!!!!ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΙΡΗΝΗ...ΤΟΥ ΕΞΗΓΩ ΠΟΛΥ..ΜΙΛΑΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΤΟΥ ΔΙΝΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΔΕΝ ΜΠΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΤΑΙ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΦΕΡΘΗΚ ΚΑΙ ΤΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΘΑ ΕΧΕΙ...ΚΑΙ ΤΙ ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ Η ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΑΡΓΟΤΕΡΑ..ΑΚΟΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ...ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΝΙΑ..ΒΟΗΘΑΕΙ...ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΗ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑ ΕΧΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ...ΣΑΦΩΣ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΧΤΗΣΗ ΒΙΑΣ...ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ...ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΚΑΙΤΟ ΞΥΛΟ ΔΕΝ ΑΠΟΔΙΔΟΥΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤΩΤΕΡΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΜΚΡΟ ΜΑΣ ΕΓΩ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΧΕΡΕΙΣΙΜΟΠΟΙΩ ΤΟΝ ΟΡΟ ΤΙΜΩΡΙΑ ΠΟΤΕ….ΕΧΩ 2 ΑΓΟΡΑΚΙΑ…ΤΟ ΕΝΑ 6 ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ 2!!!ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΝ/ΝΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ 6 ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΤΟΥ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΗΡΕΜΙΣΕΙ ΕΙΤΕ ΕΧΕΙ ΞΕΦΥΓΕΙ ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ…ΕΙΤΕ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΥΠΕΡΔΙΕΡΓΕΣΗ ΕΙΤΕ ΑΠΛΑ…ΔΕΝ ΑΚΟΥΕΙ!!!!ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΙΡΗΝΗ…ΤΟΥ ΕΞΗΓΩ ΠΟΛΥ..ΜΙΛΑΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΤΟΥ ΔΙΝΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΔΕΝ ΜΠΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΤΑΙ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΦΕΡΘΗΚ ΚΑΙ ΤΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΘΑ ΕΧΕΙ…ΚΑΙ ΤΙ ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ Η ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΑΡΓΟΤΕΡΑ..ΑΚΟΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ…ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΝΙΑ..ΒΟΗΘΑΕΙ…ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΗ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑ ΕΧΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ…ΣΑΦΩΣ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΧΤΗΣΗ ΒΙΑΣ…ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ…ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΚΑΙΤΟ ΞΥΛΟ ΔΕΝ ΑΠΟΔΙΔΟΥΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤΩΤΕΡΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΜΚΡΟ ΜΑΣ

]]> Σχόλιο στο Blogs Μαμαδων Μπαμπαδων από mamadesmpampades http://mamadesmpampades.gr/bloggers/comment-page-1/#comment-924 mamadesmpampades Sat, 21 Apr 2012 21:42:27 +0000 http://mamadesmpampades.gr/?page_id=381#comment-924 Η χαρά είναι όλη δική μας Νατάσα! Θα είμαστε σε επαφή! :) Η χαρά είναι όλη δική μας Νατάσα! Θα είμαστε σε επαφή! :)

]]> Σχόλιο στο Blogs Μαμαδων Μπαμπαδων από Νατάσα http://mamadesmpampades.gr/bloggers/comment-page-1/#comment-922 Νατάσα Fri, 20 Apr 2012 09:21:14 +0000 http://mamadesmpampades.gr/?page_id=381#comment-922 Σας ευχαριστώ πολύ που συμπεριλάβατε το blog μου στη λίστα σας. Σας διαβάζω καιρό τώρα κι έχω βρει πολλά όμορφα blog χάρη σε 'σας. Συνεχίστε αυτή την ωραία προσπάθεια και πάλι ευχαριστώ πολύ! Σας ευχαριστώ πολύ που συμπεριλάβατε το blog μου στη λίστα σας. Σας διαβάζω καιρό τώρα κι έχω βρει πολλά όμορφα blog χάρη σε ‘σας. Συνεχίστε αυτή την ωραία προσπάθεια και πάλι ευχαριστώ πολύ!

]]> Σχόλιο στο Δύο χρόνια μετά από X http://mamadesmpampades.gr/2012/03/29/%ce%b4%cf%8d%ce%bf-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%ac/comment-page-1/#comment-893 X Thu, 29 Mar 2012 08:39:55 +0000 http://mamadesmpampades.gr/?p=3952#comment-893 Αχ με πήραν τα ζουμιά!!!!! Να σου ζήσει και να είναι πάντα ευτυχισμένη!!! Αχ με πήραν τα ζουμιά!!!!!
Να σου ζήσει και να είναι πάντα ευτυχισμένη!!!

]]>