Ποιήτρια 5 ετών (και μισό!)

23/09/2011
By

Η Αρχοντία στο blog της Μαμ – ά!! μάς περιγράφει την έκπληξή της όταν συνειδητοποίησε ότι η κόρη της, 5 ετών (και μισό!) έχει αρχίσει να γράφει ποίηση! Διαβάστε τι γράφει και θα εκπλαγείτε μαζί της!

Πέρυσι στο προνήπιο, είχαν έναν πίνακα με τα γράμματα, και δίπλα στο κάθε ένα μια λέξη που να αρχίζει από το συγκεκριμένο γράμμα και την εικόνα αυτής της λέξης. Για παράδειγμα το Β είναι το γράμμα του βιβλίου, το Η του ήλιου, το Υ του υπολογιστή και πάει λέγοντας.
Σε μια συγκέντρωση γονέων τον είχα δεί, και το σχολίασα γυρνώντας σπίτι τί ωραίο που τον είχαν φτιάξει, και με την κουβέντα μας προέκυψε το παιχνίδι.

Ένα απόγευμα λοιπόν πρίν λίγες μέρες, ενώ έκανα διάφορες δουλειές στην κουζίνα, έφερε να παίξουμε το παιχνίδι της…
- Μαμά πές μου τα γράμματα για το «Με».
- Μ της μέλισσας…
- Ναι…;
- Και Ε όπως ελαφάκι.
- Έτοιμο! Τώρα πες μου τα γράμματα για το «περιμένει»…

Συνέχισε να με ρωτάει διάφορες λέξεις, ασύνδετες φαινομενικά μεταξύ τους, και εγώ της έλεγα τα γράμματα συνεχίζοντας τις δουλειές μου, χωρίς να κοιτάω πίσω μου στο τραπέζι που καθόταν και έγραφε.
Κάποια στιγμή λέει:
- Αρκετά για σήμερα με το βιβλίο! (ντάπ – κλείσιμο βιβλίου με θόρυβο).
- Βιβλίο;; Τί βιβλίο βρε Δήμητρα; Δεν πιστεύω να μουτζούρωσες κανένα βιβλίο! Λέω γυρνώντας απότομα προς το μέρος της.
- Όχι καλέ… γ ρ ά φ ω βιβλίο!

Συνεχίστε την ανάγνωση στο blog της Αρχοντίας για να δείτε την αντίδραση της περήφανης μαμάς για το πρώτο ποίημα της μικρής ποιήτριας:

Με περιμένει το σπίτι μου…
ουρανός…
μια στιγμή…
Ζωή… γαλάζιοι ουρανοί…
Θέλω και εγώ καινούρια γή.

Κλικ…

Οι αποτυχίες είναι σκαλοπάτια προς την επιτυχία

15/09/2011
By

Το ξεκίνημα της νέας χρονιάς φέρνει στην επιφάνεια για εμάς τους γονείς και τις δικές μας μαθητικές εμπειρίες. Και η Newagema νιώθοντας ένα σφίξιμο στο στομάχι που προέρχεται από τα δικά της μαθητικά χρόνια, αντιλαμβάνεται ότι έχει μπροστά της μια σημαντική αποστολή: «Να την η πρόκληση σκέφτομαι, να την μπροστά σου, εδώ να σε δω αν θα καταφέρεις να απαλλάξεις τα δικά σου παιδιά απ΄αυτό το βάρος στην καρδιά, από την αιχμαλωσία της ‘άριστης μαθήτριας’».

Photo by kindercapes

Οι γοργονίτσες ξεκίνησαν όμορφα τη φετινή σχολική χρονιά, με έναν μάλλον αναπάντεχο ενθουσιασμό και με όλη αυτή τη φρεσκάδα και όρεξη που έχει μια ξεκούραστη ψυχούλα που λαχταράει να μάθει το καινούργιο, να προσεγγίσει το διαφορετικό, να ψηλαφήσει το μυστήριο της γνώσης.

Παρά την ικανοποίησή μου που τις βλέπω να περνούν την πόρτα του σχολείου χαρούμενες, νιώθω μέσα μου ένα μούδιασμα, έναν κόμπο στο λαιμό, ένα σφίξιμο στο στομάχι. Γιατί όμως; Γιατί δεν μου αρκεί η χαρά τους; Γιατί ανησυχώ;

Γιατί – απαντώ μόνη μου – το ξεκίνημα της χρονιάς έφερε στην επιφάνεια τις προσωπικές μου εμπειρίες από τα σχολικά χρόνια. Όταν προσπάθησα να ανακαλέσω όμορφες αναμνήσεις από το Δημοτικό, με έκπληξη διαπίστωσα ότι δεν θυμόμουν σχεδόν τίποτα. Αντιθέτως με κατέκλυσε μια αίσθηση αγωνίας από εκείνη την εποχή: Μήπως κάνω λάθος, μήπως δεν ανταποκριθώ στις όποιες προσδοκίες, μήπως δεν είμαι “τέλεια”. Έδωσα μάχες όλα αυτά τα χρόνια (και ακόμα δίνω) για να ξεφουσκώσω την τελειοθηρία μου κι αυτή να την, είναι πάλι εδώ, στο σημείο εκκίνησης, στην πόρτα του σχολείου, στο κατώφλι της πρώτης Δημοτικού και μου κλείνει περιπαιχτικά το μάτι.

Να την η πρόκληση σκέφτομαι, να την μπροστά σου, εδώ να σε δω αν θα καταφέρεις να απαλλάξεις τα δικά σου παιδιά απ΄αυτό το βάρος στην καρδιά, από την αιχμαλωσία της “άριστης μαθήτριας”. Εδώ κρίνονται όλα, στην πράξη, όχι μόνο να γράφεις για το μπλογκ σου ό,τι σ΄αρέσει, να το κάνεις πραγματικότητα στη ζωή. Να μη φοβούνται το λάθος, να σηκώνονται όταν πέφτουν τινάζοντας τη σκόνη από τα ρούχα τους και να ξαναπροσπαθούν χωρίς να νοιάζονται για το τι θα πουν οι άλλοι.

Διαβάστε τη συνέχεια του post και τις υπόλοιπες σκέψεις της Newagemama στο blog της ! 

“Λόλα, να ένα μήλο»! Πωωωω! Τι έξυπνο παιδί που έχω!!!

12/09/2011
By

Πόσο διαφορετικά είναι τα παιδιά σήμερα σε σχέση με εμάς όταν ήμασταν στη δική τους ηλικία; Γεννιούνται πιο έξυπνα; Ή μήπως ανατρέφονται σε ένα διαφορετικό περιβάλλον από αυτό που μεγαλώσαμε εμείς; Η Μαμά Μαμαδοπούλου μάς γράφει τις σκέψεις της και τελικά καταλήγει: «Μεγαλώνουμε εξελιγμένης γενιάς παιδιά, γιατί είμαστε εξελιγμένης γενιάς γονείς! Και μια χαρά τα πάμε!» 

Ναι, ναι! Κάτι τέτοιο θα έλεγαν οι γονείς μας πριν από 30 χρόνια (Είπαμε, ηλικία λέω. Φυσικό χρώμα μαλλιών, δεν λέω!). Και θα καμάρωναν, που λέγαμε τόοοοοσο πολύπλοκες φράσεις!

Η μαμά θα έκανε λουκουμάδες (είναι πασπαρτού εορταστικό κέρασμα), θα έπαιρναν τηλέφωνο όλο το σόι για να το πουν και θα έστελναν και τηλεγράφημα στην Θεία Μαρίτσα, γ’ ξαδέρφη της γιαγιάς που ζούσε στην Μελβούρνη από τότε που είχε ανακαλύψει ότι είναι υιοθετημένη και είχε βρει έναν φυσικό αδερφό της εκεί (οικογενειακά…ας τα αφήσουμε)!

Και φτάνουμε στο σήμερα που η ανηψιά μου που είναι 1,5 νομίζω ότι η πρώτη ολοκληρωμένη φράση που θα πει είναι “Μητέρα, με προβληματίζει το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι”! Όχι, δεν οφείλεται στο γάλα σκόνη.

Η κόρη μου άρχισε νωρίς να μιλάει. Καθαρά. Να κάνει φράσεις. Να χρησιμοποιεί λέξεις που αναρωτιόμασταν στην αρχή πού τις άκουσε. Και όσο μεγαλώνει την παρακολουθούμε να κάνει χιούμορ. Να λέει ατάκες. Να χρησιμοποιεί αρκετά πλούσιο λεξιλόγιο για την ηλικία της πολύ σωστά.

Στην αρχή εκπλήσσεσαι! Καμαρώνεις! Νομίζεις ότι έχεις γεννήσει ένα λόγιο ξεχωριστό άτομο. Όσο παρακολουθείς όμως όλη την “εγχώρια αγορά” πιτσιρικίων, συνειδητοποιείς ότι δεν είναι μόνο το δικό σου παιδί έτσι. Η πλειοψηφία των παιδιών είναι.

Δεν θεωρώ ότι γεννιούνται πιο έξυπνα τα παιδιά σήμερα. Γεννιούνται και ανατρέφονται σε ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον από αυτό που μεγαλώναμε οι προηγούμενες γενιές (Ε…δεν θα μας βγάλουν και χαζούς τώρα!!!).

Διαβάστε τη συνέχεια του post στο blog kidscloud.gr !

Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί …….και σύρμα!

09/09/2011
By

H Αννίτα, αρχιτέκτονας στο επάγγελμα, μαμά 2 αγοριών και πρόσφατα blogger στο Kids and the city, ψάχνει συνεχώς τρόπους να διασκεδάσει τα παιδιά της και να ενθαρρύνει τη δημιουργικότητά τους.

Να, λοιπόν τι σκέφτηκε για να μετατρέψουν τις πέτρες από τη θάλασσα σε διακοσμητικό αλλά και χρηστικό ενθύμιο των καλοκαιρινών τους διακοπών.

Εδώ και μια βδομάδα, που εγκαταλείψαμε το κλεινόν άστυ και ξαμοληθήκαμε στις παραλίες, έχουμε επιδοθεί οικογενειακώς σ’ ένα πολύ δύσκολο και επίπονο σπορ. Ένα σπορ που απαιτεί υπομονή, παρατηρητικότητα, μεγάλη επιδεξιότητα, ισορροπία και συνδυασμό κινήσεων. Το σπορ: «Το κυνήγι της θαλασσόπετρας»!Περιττό να πω ότι έχουμε μαζέψει έναν τόνο πετρούλες, αρκετές για να χτίσουμε ξενώνα (κάτι πήγε στραβά στη διαλογή και τελικά κουβαλήσαμε  στο σπίτι ολόκληρη την παραλία)!  Να πετάξουμε κάποιες από τις πετρούλες μας ούτε λόγος φυσικά! Πως καταφέρνει ένα τετράχρονο μέσα σε ένα λεπτό να δεθεί συναισθηματικά με μία κοτρόνα, δεν το έχω εξηγήσει ακόμη… άγνωστε αι βουλαί του νηπίου! Τι να κάνει η μάνα λοιπόν; Ψάχνει να βρει τρόπους να αξιοποιήσει τα ευρήματα του γιου της που νομίζει ότι ανακάλυψε την Αμερική. Ούτε ο Χριστόφορος Κολόμβος  τέτοια θριαμβολογία!
Να, λοιπόν ένας εύκολος και δημιουργικός τρόπος ο οποίος καθιστά την αγαπημένη μας θαλασσοπετρούλα, διακοσμητικό αλλά και χρηστικό ενθύμιο των καλοκαιρινών μας διακοπών.  Μετατρέψτε  την σε όμορφη βάση-στήριγμα για φωτογραφίες.

 

Διαβάστε τη συνέχεια του post τις οδηγίες αλλά και πολλές άλλες ενδιαφέρουσες ιδέες στο blog Kids and the city!

Ισορροπία

01/09/2011
By

Το 2007 μέσα σε λίγο σχετικό διάστημα κυκλοφόρησε από post σε post μέσα στην ελληνική blog-όσφαιρα (μιας και facebook/twitter τότε μόλις ξεκινούσαν) το blog του Ναυτίλου με ένα τίτλο που δεν άφηνε καμία αμφισβήτηση για το περιεχόμενό του: «H Λυδία πολεμά με τον καρκίνο«. Η Λυδία 3,5 χρονών και με διάγνωση για καρκίνο από μόλις 5 μηνών έδινε ήδη μαζί με τους γονείς της τον πόλεμο της με τον καρκίνο. Δύσκολες στιγμές, παραμονές εξετάσεων, πολυήμερες αναμονές αποτελεσμάτων, εγχειρίσεις, θεραπείες, αγωνίες, δύσκολα παιδικά ερωτήματα και συναισθήματα …  στιγμές φορτισμένες που στην πορεία συνοδεύονταν με εκατοντάδες σχόλια, ευχές  και προσευχές… επώνυμων και ανώνυμων.

Τα χρόνια περάσαν. Οι αναρτήσεις λιγοστέψαν αλλά η πορεία της Λυδίας δείχνει πλέον σε όλους όσους την αγαπήσαμε περισσότερη αισιοδοξία και ελπίδα. Δεν ξεχάσαμε ποτέ αυτές τις αναρτήσεις μοναδικό παράδειγμα θάρρους, πίστης και δύναμης. Αν και θα θέλαμε πολύ να ξεκινήσετε την ανάγνωση από το πρώτο ποστ αυτού του blog, επιλέξαμε μετά από πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα να σας παρουσιάσουμε εδώ δύο αναρτήσεις την Ισορροπία και Έτη έξι Α.Δ. 

 

By Jack Tinney

Το ερώτημα είναι εάν ένα σύστημα που έχει ταρακουνηθεί γερά για μεγάλο χρονικό διάστημα, έχει ελπίδες να επανέλθει, όχι στην προηγούμενη, αλλά σε κάποια ισορροπία.

Δεν ξέρω την απάντηση ακόμα για την περίπτωση του συστήματος της «αγέλης» μου.
Μπορεί η νόσος να είναι στάσιμη, μπορεί να έχουμε πολύ καιρό να επισκεφτούμε την κλινική (για κακό λόγο τουλάχιστον), μπορεί να παλεύουμε με φυσιολογικά πράγματα, όπως οι εποχικές ιώσεις, αλλά….
… αυτά που αποφεύγουμε να πούμε ακόμα και στον εαυτό μας ότι τα νοιώθουμε είναι ακόμα πολλά και μπλεγμένα – και ίσως να γίνονται και πιο μπλεγμένα καθώς περνάει ο καιρός.
Εκεί που λες «μπήκαμε στη ρουτίνα, ας δούμε παρακάτω πώς θα κάνουμε διάφορα ωραία πράγματα», τσακ! έρχεται μια σύναψη στον εγκέφαλο και σου «κατεβάζει» το αρχείο «μη ιάσιμη νόσος». Καπάκι, σαν να ξεκίνησε σιφόνι, κατρακυλάνε πάνω σου το «αργά ή γρήγορα επανέρχεται» μαζί με το «και αυτό τώρα έτσι πρέπει να είναι ή φταίνε οι θεραπείες ή φταίει το ρημάδι που μεγαλώνει εκεί μέσα;». Συνεχίζεις με το «γιατί τώρα χαίρεσαι φίλε μου αφού ξέρεις πως όσο πιο πολύ χαίρεσαι τώρα, τόσο πιο πολύ θα πονέσεις μετά;» και φτάνεις στον πάτο με ένα «πόσο ηλίθιος μπορεί να είσαι που αφήνεις όλα τα παραπάνω να σε πάνε πάτο;». Και φτου κι από την αρχή.
ΟΚ άντε να βρεις ισορροπία μετά.
Το παλεύεις, μιλάς σε ανθρώπους, σε ειδικούς, προσπαθείς να βάλεις πάλι τη δουλειά σου σε καλό δρόμο, να προγραμματίσεις εκείνο το ρημάδι το στεγαστικό που έχει μείνει πίσω και θα γεράσεις στο νοίκι, κοιτάζεις με ελπίδα το τραπέζι της κουζίνας που σκέφτεσαι 5 χρόνια τώρα να το αλλάξεις με κάτι πιο χαρούμενο, αρχίζεις πάλι να διαβάζεις και να το φχαριστίεσαι κιόλας, γκρινιάζεις στη γυναίκα σου για όλα τα διάφορα άσχετα που γκρινιάζουν όλοι, κάνεις πλάνα μαζί της να πάτε ένα κρυφό διήμερο να ξελαμπικάρετε χωρίς να αναφέρετε καν την πιθανότητα να χρειαστεί να γυρίσετε πίσω του σκοτωμού γιατί κάτι συνέβη με την μικρή…
… και έπειτα κάθεσαι και περιμένεις το φανάρι να ανάψει πράσινο και νοιώθεις πως θα μείνει για πάντα κόκκινο,…

 

…διαβάστε την τελευταία παράγραφο στο blog του Ναυτίλου. Τελειώνει με μία ερώτηση «Θα φύγει ποτέ αυτό το αχ από μέσα μου;» Δεν ζητάμε απάντηση, νομίζουμε ότι ίσως μία απάντηση να βρίσκεται σε ένα άλλο ποστ που έγραψε πέρσι τον Μάϊο ο Ναυτίλος έγραψε ένα μικρό αλλά τόσο περιεκτικό ποστ:

Έτη Έξι πλέον συμπληρωμένα…

από Διάγνωσης
          από γνώσης
          απόγνωσης
από Διάσπασης
από Διάβασης
από Διάστασης
αντί Διόδου
άκαρδου Διαγνώστη
άνευ Διδασκάλου
αδιέξοδου Διαδρόμου
…
ανέλπιστης Διάρκειας
ανάμεικτων Δακρύων
αδόκητων Διεξόδων

…και εδώ πάλι θα σας προτείναμε να διαβάσετε την υπόλοιπη ανάρτηση στο blog του Ναυτίλου. Λίγες γραμμές μια περίληψη ολόκληρης ζωής! 
Και να είσαι σίγουρος Ναυτίλε ότι η Λυδία πέρα από την απεριόριστη δική σας ελπίδα και αγάπη, έχει και την ελπίδα και την αγάπη από όλους εμάς που ευχόμαστε κάθε μέρα μαζί σας η Λυδία να υπάρχει για πολλά πολλά έτη μετά και να διαβάζει τις αναρτήσεις των γονιών της με άσπρα μαλλιά!

Διακοπές με στιγμές μέσα από τα μάτια των παιδιών, που έτσι και αλλιώς τα ξέρουν όλα!

18/08/2011
By

Ο Νίκος Βαράκης, παιδίατρος αλλά και πατέρας, περιγράφει τις φετινές διακοπές με την οικογένειά του και μας κάνει να αναγνωρίσουμε πολλά κοινά στοιχεία με τις καλές, τις αστείες αλλά και τις δύσκολες στιγμές και των δικών μας διακοπών!

Photo by Robert Wallace

Επιτέλους, άρχισαν αυτές οι υπέροχες ατελείωτες μέρες των διακοπών. Οι μέρες που λες και έχουν περισσότερες από μόνο 24ώρες. Προλαβαίνεις να κάνεις τόσα πολλά και πάλι έχεις χρόνο να κοιμηθείς, να παίξεις με τα παιδιά, να διαβάσεις, να γράψεις, να πιείς και να φας μαζί με αγαπημένα σου πρόσωπα. Να ακούσεις ιστορίες και να μοιραστείς εμπειρίες. Είναι απαραίτητες αυτές οι ριμάδες οι διακοπές.
Φέτος την παρέα μας φιλοξένησε η Κέρκυρα. Σπίτι συγγενικό, τα ξαδέρφια να παίζουν ατελείωτες ώρες και να προσπαθούν να ανακτήσουν όσο χρόνο ήταν χώρια από πέρσι.

Καλά παιδιά, ομοιοαναθρεμμένα. Κάνουν τις σκανδαλιές τους, κάνουν φασαρία, όμως ακούν τους γονείς τους και κατανοούν τους κανόνες. Πως κυλάει ο χρόνος! Νερό σε ποτάμι που περνά και χάνεται. Σκληρός μα και γλυκός συνάμα, δίνει νόημα στα μικρά καθημερινά. Στις υπέροχες στιγμές που μας χαρίζει το ταξίδι μας σε αυτό τον κόσμο. Πότε ήμασταν εμείς οι υπακούοντες (ή συχνότερα ανυπακούοντες) και πότε γίναμε αυτοί που καλούμαστε να θέτουμε τους κανόνες του παιχνιδιού που καλούμε καθημερινότητα;

«Τρία πράγματα σιχαίνομαι» ακούω την συμβία μου να λέει με αυστηρό ύφος στον Ερμή! «Την βία, το ψέμα και την γκρίνια…»

Η λίστα της δεν είναι τόσο μικρή, όμως για αυτή την φάση που διανύουν τα μικρά μας, αρκεί. Κάποιες στιγμές εκνευρισμού μεταξύ τους, συνήθως όχι για σοβαρό λόγο, στα πλαίσια του παιχνιδιού, δεν διστάζουν να σηκώνουν χέρι. Πιο συχνά ο Ερμής, εξού και ο αποδέκτης του μαθήματος. Όχι πως υστερεί πολύ η Χαρούλα. Οπότε καλώς ήταν η αυτήκοη μάρτυς της νουθεσίας.

Κάποιες άλλες στιγμές, ευτυχώς σπανιότερες, καταφεύγουν σε αθώα μικρά ψέματα για να αποφύγουν τις συνέπειες των πράξεών τους. Μικρά και αθώα που όμως δικαιολογούν το ψέμα σαν πρακτική.

Μια άλλη πρακτική τέλος, των τελευταίων βδομάδων είναι η γκρίνια.

Διαβάστε τη συνέχεια του post στο blog pediatre!  

Kαρχαρίες ή χρυσόψαρα;

25/07/2011
By

Καθημερινά μας δίνεται πολλές φορές η ευκαιρία να διδάξουμε στα παιδιά πώς να σκέφτονται σωστά. Ας δούμε πώς η newagemama κατάφερε μέσα από μία υπέροχη ιστορία, να βοηθήσει την κόρη της να εστιάζεται σε θετικότερες σκέψεις και να χαλαρώνει. 

Photo by Allan Lee

Είναι κάποιες νύχτες που η μεγάλη μου γοργονίτσα δυσκολεύεται να αποκοιμηθεί γιατί, όπως λέει, “κάνει ανήσυχες σκέψεις”. Προσπαθώ να τη βοηθήσω να εστιαστεί σε μια όμορφη εικόνα ή ανάμνηση και να αποκοιμηθεί μ΄ αυτήν, αλλά ο πολυπράγμων νους της δεν ηρεμεί και τη φορτώνει μ΄ένα σωρό ερωτηματικά και απορίες. Μέχρι που είχα την έμπνευση να επιστρατεύσω το παράδειγμα του καρχαρία και του Ινδιάνου από την παρακάτω ιστορία του σπουδαίου δασκάλου και συγγραφέα Άλαν Κοέν, που φαίνεται πώς απάντησε σε πολλές από τις απορίες της και της έδωσε ένα πολύ πειστικό επιχείρημα για να εκπαιδεύσει το νου της στο θετικό τρόπο σκέψης.

“Πόσο μεγάλος γίνεται αυτός ο καρχαρίας;” ρώτησε ο Ρίτσαρντ που λατρεύει τα ενυδρεία. “Εξαρτάται από το μέγεθος του ενυδρείου σου” του απάντησε ο πωλητής. “Αν τον κρατήσεις σ΄αυτόν το μικρό χώρο θα μείνει 20 πόντους. Αν όμως τον αφήσεις στον ωκεανό, τότε θα γίνει αρκετά μεγάλος για να σε φάει”.

Οι καρχαρίες, όπως και τα χρυσόψαρα, μεγαλώνουν ανάλογα με το μέγεθος του περιβάλλοντος που τους προσφέρεται. Το ίδιο και οι σκέψεις. Δώσε στις θετικές ή στις αρνητικές σου σκέψεις χώρο και τροφή και θα διαμορφώσουν τη ζωή σου.

Διαβάστε τη συνέχεια του post στο Newagemama.com!

Συμβουλές για ένα super παιδικό πάρτι!!!

21/07/2011
By

Η Ιουλιέτα Νταβέλα, που έχει γράψει το σημερινό μας post είναι φοιτήτρια λογοθεραπείας και αρθρογράφος στο online περιοδικό Ladynews. Εργάζεται επίσης σε παιδότοπο και η οργάνωση παιδικών πάρτι είναι κάτι που γνωρίζει πολύ καλά. Πιστεύει ότι τα παιδικά πάρτι είναι απαραίτητα για τα παιδιά: «Είναι τα ρούχα στη βαλίτσα των αναμνήσεων τους. Τα χαμόγελα και η χαρά τους εκείνες τις ώρες είναι ότι πιο πολύτιμο έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου!!!»

Photo by Pink Sherbet Photography

Τα γενέθλια του παιδιού σου είναι κοντά και θέλεις να κάνεις εκείνη την ημέρα να μοιάζει μαγική, μοναδική, ανεπανάληπτη, αξέχαστη… αλλά δεν ξέρεις πως;

Δεν είναι δύσκολο (!!!) φτάνει να έχεις διάθεση και όρεξη!

Αρχικά το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνεις είναι να βρεις μια ημερομηνία που να βολεύει εσένα και τους καλεσμένους σου. Μην έρθουν και είναι όλη την ώρα με το ρολόι στο χέρι. Αυτό δεν θα είναι ωραίο ούτε για σένα αλλά ούτε και για κείνους!

Το επόμενο βήμα σου είναι να διαλέξεις το θέμα του πάρτι. Μπορείς να επιλέξεις, αν είναι κορίτσι το θέμα να είναι πριγκίπισσα, χιονάτη, κοκκινοσκουφίτσα και άλλα πολλά. Αν είναι αγόρι μπορείς να επιλέξεις, batman, superman…

Η διάθεση από τα χρώματα που θα γεμίσει το σπίτι θα είναι μαγική.

Παράδειγμα: αν το θέμα σας είναι κοκκινοσκουφίτσα, μπορείτε να φτιάξετε τις προσκλήσεις με κόκκινο χρώμα, να έχετε κρεμάσει κόκκινες κορδέλες σε όλο το χώρο. Τα δωράκια που θα δώσετε στο τέλος στα παιδάκια των φίλων σας μπορείτε να τα βάλετε μέσα σε καλάθια ψάθινα, όλα αυτά θα θυμίζουν κάτι από κοκκινοσκουφίτσα. Ακόμη μπορείτε να έχετε και τα σερβίτσια σας στο ανάλογο χρώμα!

Το θέμα που θα επιλέξετε, αν επιλέξετε, μην ξεχάσετε να το γράψετε και στην πρόσκληση. Οι προσκλήσεις είναι μια πολύ σημαντική διαδικασία. Θα πρέπει να είναι από τα πρώτα πράγματα που χρειάζεται να φροντίσετε. Έτσι θα δώσετε στους καλεσμένους σας την δυνατότητα να προετοιμαστούν και να είναι συνεπείς στο κάλεσμά σας!

Αφού θα έχετε ρυθμίσει όλα αυτά, ας περάσουμε στο θέμα του φαγητού. Αν μαγειρέψετε εσείς, μερικές ωραίες προτάσεις για τα παιδιά είναι:

  • τυροπιτάκια,
  • λουκανικοπιτάκια,
  • πιτσάκια,
  • μπιφτεκάκια,
  • τοστάκια,
  • τυροκροκροκέτες,
  • πατατοκροκέτες και
  • ντιπ καρότο – αγγούρι

Για τους συνοδούς μερικές γρήγορες και γευστικές προτάσεις είναι:

  • πατατούλες φούρνου,
  • μπιφτεκάκια σχάρας,
  • σουφλέ ζυμαρικών,
  • σαλάτα ρόκα παρμεζάνα,
  • σαλάτα του καίσαρα και
  • μπόμπες.

Όσον αφορά τα ποτά, για τους μικρούς μας φίλους καλό θα ήταν πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό. Για τους μεγάλους μπορείτε να έχετε τα πάντα, από αναψυκτικά μέχρι κρασιά!

Ένα άλλο σημαντικό κομμάτι είναι η επιλογή της τούρτας. Αν επιλέξετε θέμα για το πάρτι τότε είναι πολύ εύκολο, γιατί η τούρτα θα κυμαίνεται στο ίδιο μοτίβο. Αν όχι βάλτε τη φαντασία σας να δουλέψει και συμβουλευτείτε τον ζαχαροπλάστη σας!!!

Ας πάμε τώρα στο πιο διασκεδαστικό κομμάτι του πάρτι: τη μουσική!

Μπορείτε να μαζέψετε όλα τα τραγούδια που σας αρέσουν και τα έχετε σκορπισμένα σε πολλά σιντί σε ένα ώστε να μην χρειάζεται να είστε συνέχεια απασχολημένη μ αυτό!

Επιλέξτε τραγούδια και για τους μικρούς και για τους μεγάλους!!! Τραγούδια που σε προϊδεάζουν να χορέψεις και να περάσεις όμορφα!
Πράγματα που χρειάζεται ακόμα να φροντίσεις, αλλά είναι προαιρετικά:

  • τον κλόουν, αν θέλεις να έχεις, πρέπει να τον κλείσεις μέρες πριν και αν δεν ξέρεις που θα βρεις, μπορείς να ρωτήσεις κάποια φίλη σου που έκανε πριν από σένα πάρτι και είχε ή να μπεις στο ίντερνετ και να γράψεις κλόουν. Και αμέσως θα βρεις!!!
  • Μπαλόνια με ήλιον, μπορείς να παραγγείλεις για να έχεις μια σούπερ ουαου διακόσμηση!
  • Κομφετί, την ώρα που σβήνει το μωρό τα κεράκια του, το σκας και έτσι δίνεις μεγαλύτερο κέφι και ζωντάνια! Είναι αλήθεια μαγικό!!!

Μην ξεχάσεις!

Τα δωράκια στο τέλος για τους καλεσμένους σου!

Και όταν επιτέλους η ώρα φτάσει, βάλε τη μουσική δυνατά και ο χώρος θα γεμίσει παιδικές μυρωδιές!!!

Καλή διασκέδαση… και χρόνια πολλάάάάάά !!!!!!

 

Ευχαριστούμε την Ιουλιέτα που μοιράστηκε αυτές τις χρήσιμες ιδέες μαζί μας κι ελπίζουμε να φιλοξενήσουμε σύντομα και άλλο της post!

Όταν τα παιδιά της μαμάς WAHM είναι προσχολικής ηλικίας και μένουν στο σπίτι

18/07/2011
By

Αν και το σημερινό post προέρχεται από το blog Μητέρες και Εργασία από το σπίτι που απευθύνεται σε εργαζόμενες μητέρες που διατηρούν επαγγελματική δραστηριότητα με έδρα το σπίτι τους, οι ιδέες που περιγράφονται μπορούν να αξιοποιηθούν από όλους τους γονείς! Ας μάθουμε λοιπόν από την εμπειρία των μαμάδων που λόγω επαγγέλματος είναι ιδιαίτερα οργανωτικές και ας αξιοποιήσουμε τα μυστικά τους!

Photo by Nixter

Εργασία στο σπίτι σημαίνει πολύωρη συνύπαρξη με τα παιδιά της οικογένειας. Ποιες, όμως, είναι οι ιδιαιτερότητες κάθε ηλικιακής περιόδου; Πώς οργανώνουμε τον χρόνο μας όταν το παιδί είναι συνέχεια μαζί μας;

• Τα μικρότερα παιδιά κοιμούνται στη διάρκεια της ημέρας. Οργανώστε το πρόγραμμά σας γύρω από τις ώρες ύπνου και φαγητού.

• Τις πρωινές ώρες είναι πιο ξεκούραστα και είναι πιο εύκολο να απασχοληθούν μόνα τους για κάποιο χρονικό διάστημα.

• Εργαστείτε το βράδυ αφού κοιμηθούν τα παιδιά αλλά μην υπερβάλλετε. Μετά από λίγο η κούραση της ημέρας υποχωρεί και μπορεί να σας παρασύρει η υπερένταση αλλά και η δημιουργικότητα της δουλειάς. Φυλάξτε δυνάμεις και περιφρουρήστε τον ύπνο σας. Η μαμά WAHM χρειάζεται ύπνο και ξεκούραση!

• Αφήστε τις εργασίες που δεν απαιτούν ειδικές συνθήκες για τις ώρες που είναι ξύπνια. Για παράδειγμα, μην κάνετε επαγγελματικά τηλεφωνήματα τη στιγμή που τα παιδιά παίζουν δίπλα σας και δεν έχετε την απαιτούμενη ησυχία.

• Αν συμβεί κάτι έκτακτο την ώρα του παιχνιδιού ή του φαγητού, έχετε μερικές «εκπλήξεις» έτοιμες. Αν πρέπει οπωσδήποτε να απαντήσετε το τηλέφωνο, δώστε στα παιδιά ένα ιδιαίτερο παιχνίδι. Ο γιος μου άνοιγε τα συρτάρια με τα ρούχα μας και απασχολούταν πολλή ώρα ήσυχος ενώ έκανα κάτι έκτακτο με ησυχία. Φυσικά μετά έβρισκα ένα βουνό κάλτσες στο πάτωμα αλλά είχε απασχοληθεί πολύ περισσότερο με αυτές παρά με κάποιο οικείο παιχνίδι που δεν είχε πια μεγάλο ενδιαφέρον.

Για πολλά περισσότερα μικρά μυστικά, διαβάστε τη συνέχεια στο blog Μητέρες και Εργασία από το σπίτι!