Η Maria-maria έχει ένα παιδί με αυτισμό. Αυτό το κείμενο που το βρίσκετε υπό την ταμπελα Κοινωνικός Στιγματισμός το έγραψε μερικά χρόνια πριν για ένα φόρουμ. Το αναδημοσίευσε τον Ιούνιο του 2007 στο ιστολόγιο της (στο οποίο μπορείτε να ενημερωθείτε για πάρα πολλά θέματα σχετικά με τον αυτισμό), αμέσως μετά την κινητοποίηση των bloggers για την Αμαλία για να μας κάνει όλους να αναρωτηθούμε όχι μόνο για την αυθεντικότητα των συναισθημάτων μας αλλά και για την αξία που ίσως έχει ένα απλό χαμόγελο σε μερικά παιδιά όπως το “Αφρικανάκι” της Μαρίας.
Χθες το απόγευμα πήρα τα παιδιά και τα πήγα σε μια μεγάλη παιδική χαρά της παραλιακής στο ύψος του Καλαμακίου. Τους αρέσει πολύ εκεί.. παιχνίδια πολλά, φουσκωτά επίσης, ακόμη και ηλεκτρικά αυτοκινητάκια. Τα παιδιά έπαιζαν ανέμελα εδώ κι εκεί και εγώ, μη βρίσκοντας άδειο παγκάκι έκατσα σε κάποιο που κάθονταν δυο νεαρές μαμάδες.
Πολύ ευγενικά, με χαιρέτησαν και με ρώτησαν ποσά παιδάκια έχω.
- Τρία, τους απαντώ εγώ.
- Τρία;;;; ρώτησαν με θαυμασμό αυτές.
- Μπράβο, μου είπαν.
Κάπως ετσι ξεκινησε η κουβεντα , συστηθηκαμε και μπηκα και εγω στη συζητηση που ειχαν νωριτερα. Μιλουσαν για καποιες εξ αποστασεως υιοθεσιες παιδιων ,φτωχων Αφρικανικων χωρων και το ποσο πολυ τους ενθουσιαζε η ιδεα,να προσφερεις,να βοηθας, να νιωθεις οτι υπαρχουν ανθρωποι που δεν ειχαν την τυχη με μας και να μη μενεις αμετοχος.
- Ειναι σαν να απλωνεις το χερι σου σε ενα τυφλο για να τον βοηθησεις να περασει το δρομο, λεει η μια.
- Σαν να πηγαινεις στα παιδικα χωρια sos και να προσφερεις δωρα στα ορφανα, λεει η αλλη.
- Πρεπει να το κανεις και εσυ Μαρια,μου ειπαν, μια σχεδον πολυτεκνη μαμα σαν και σενα επιβαλλεται να ειναι ιδιαιτερα ευαισθητοποιημενη.
Τελικα αρχισα να το σκεφτομαι και να εχω τυψεις.Αρχισα να αναρωτιεμαι μηπως ειμαι υπερβολικη που τρεμω για τη σχολικη χρονια που αρχιζει αυριο. Εγω τρεμω για το ποια δασκαλα-ο θα εχει στη ταξη του ο γιος μου, αν θα του φερεται με αξιοπρεπεια, αν θα τον κοροιδευουν και φετος τα αλλα παιδια, αν τελικα θα εγκριθει η παραλληλη στηριξη, αν υπαρχει περιπτωση να τον ξαναχτυπησουν καποια απο τα μεγαλα παιδια, αν η διαφορετικοτητα του του δημιουργισει κοινωνικο προβλημα στο σχολειο φετος, τη στιγμη που καποια αλλα παιδακια στη μακρινη Αφρικη δεν εχουν το δικαιωμα να εχουν τιποτα παρα μονο μια εξ αποστασεως υιοθεσια. Καταφεραν οι δυο κοπελες να με κανουν να αισθανομαι απαισια για τις υπερβολικες μου απαιτησεις.
Καθως οι δυο μαμαδες συνεχισαν τη κουβεντα τους, πλησιασε στο παγκακι ο γιος μου και μου ζητησε νερο.Την ωρα που εψαχνα στη τσαντα μου για το μπουκαλακι το παιδι κουνουσε τα χερακια του και εκανε πηδηματακια χαμογελωντας.
Με το που ειδαν την αντιδραση αυτη του παιδιου, οι δυο ευαισθητες μαμαδες αλλαξαν ολα τα χρωματα του ουρανιου τοξου.
Μου λενε ξαφνικα:
- Περασε η ωρα, πρεπει να φυγουμε. Καλο βραδυ.
… διαβάστε την απάντηση της Μαρίας στις δύο κυρίες αλλά και τους προβληματισμούς της στην συνέχεια της ανάρτησης στο blog Η ζωή είναι ενίοτε… αυτιστική.
Αξίζει όλοι να ενημερωθούμε για τον αυτισμό αν συνειδητοποιήσουμε ότι οι πρόσφατες στατιστικές λένε οτι 1 σε καθε 91 παιδια που γεννιέται είναι μέσα στο φάσμα του αυτισμού. Και το ποσοστό του αυτισμού αυξάνεται ραγδαία .Αν σκεφτείτε ότι μόλις το 3% των αυτιστικών μπορούν να ζήσουν αυτόνομα , καταλαβαίνετε ίσως οτι ο αυτισμός είναι η μεγαλύτερη επιδημία όλων των εποχών. Αφορά 1 στα 91 παιδιά που γεννιούνται…
