Posts Tagged ‘ μαμά ’

Μαμά: αξία ανεκτίμητη!

09/04/2012
By

Διαβάζοντας άρθρο περιοδικού που αναφερόταν στο έργο που προσφέρει μία μαμά στο σπίτι της και στην οικογένειά της, η Theano a m@ammy on line έγραψε το παρακάτω post. Το κείμενο με χιουμοριστική διάθεση και γερές δόσεις αλήθειας απαριθμεί τις ατελείωτες υποχρεώσεις μίας μαμάς… Και μας κάνει να  κουνάμε το κεφάλι με κατανόηση…  


Μαμά: Αξία ανεκτίμητη. Ή μήπως όχι;

Σύμφωνα με το περιοδικό Tesco όχι!
Το πόσο κοστίζει μία μαμά μπορεί να υπολογιστεί και μάλιστα με ακρίβεια.
£ 1.425.104 αυτή είναι η αντικειμενική αξία μίας μαμάς!

Το περιοδικό αναφέρεται στο πως θα μπορούσε να υπολογιστεί το έργο που προσφέρει μια μαμά στο σπίτι της και στην οικογένειά της.
Κάτι που από πολλές μαμάδες ακούγεται ως παράπονο, ότι δηλαδή προσφέρουν τόσα πολλά στη διάρκεια της ημέρας αλλά δυστυχώς δεν πληρώνονται και ούτε και αναγνωρίζεται αυτή η δουλειά από κανέναν.
Αν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία, τα αποτελέσματα της έρευνας που έκαναν οι συνεργάτες του περιοδικού θα σε εκπλήξουν!

Ζήτησαν από ειδικούς να εκτιμήσουν πόσες ώρες μια μαμά ξοδεύει σε όλες αυτές τις δραστηριότητες που αφορούν την ανατροφή ενός παιδιού από την γέννηση του έως να γίνει 18χρονών. Στη συνέχεια κοστολόγισαν αυτές τις δραστηριότητες-υπηρεσίες και κατέγραψαν αναλυτικά το πόσο θα κόστιζαν οι υπηρεσίες αυτές εάν τις έκανε κάποιος επαγγελματίας. Οι υπηρεσίες μιας μαμάς, όπως θα δεις, δεν απέχουν και πολύ από την πραγματικότητα. Αυτοί είναι οι επαγγελματίες θα χρειαζόμασταν για να αντικαταστήσουμε μια μαμά:

Νοσοκόμα: Μια μαμά περιποιείται τραύματα και κοψίματα, στέκεται στο προσκέφαλο του άρρωστου μικρού της, φροντίζει να παίρνει τα φαρμακάκια του όποτε και για όσες φορές χρειαστεί!

Προσωπικός σοφέρ ή Ταξιτζής: Μια μαμά ξοδεύει τουλάχιστον 6-6:30 ώρες την εβδομάδα για να πάει και να φέρει τα παιδιά της στο σχολείο, αλλά και αργότερα σε διαφόρων ειδών δραστηριότητες(μπαλέτο, ξένες γλώσσες,ποδόσφαιρο κλπ)

Καθάρισμα: Μια μαμά καθαρίζει το σπίτι, τα δωμάτια των παιδιών της, μαζεύει τα παινίδια τους, τα άπλυτα ρούχα τους και όποια άλλη ακαταστασία υπάρχει.

Μαγείρεμα: Η μαμά πάντα φροντίζει για όλα τα γεύματα της ημέρας πρωινό, δεκατιανό, μεσημεριανό, βραδυνό και για όλες τις ημέρες της εβδομάδας.

Φύλαξη παιδιών-Επίβλεψη: Η μαμά αναλαμβάνει την φύλαξη-απασχόληση των παιδιών της τουλάχιστον έως την ηλικία των 14 ετών.

Καθαριστήριο: Μια μαμά θα πλύνει, θα απλώσει και φυσικά θα σιδερώσει όλα τα ρούχα της οικογένειας.

Κομμώτρια-Προσωπικός στυλίστας: Ποια μαμά δεν ασχολείται με το λούσιμο, την περιποίηση, το χτένισμα μαλλιών του μικρού της, και ποια δεν επιλέγει, προτείνει και βοηθάει στο styling; Ρούχα-παπούτσια αξεσουάρ όλα από τα χεράκια της περνούν.

Διατροφολόγος: Η μαμά είναι αυτή που επιλέγει και σχεδιάζει τα γεύματα της οικογένειας έτσι ώστε να είναι διατροφικά σωστά. Άσε που πρέπει να πείσει τα παιδάκια της να φάνε όλα τους τα λαχανικά και τις απαραίτητες μερίδες φρούτων για να λάβουν όλες τις βιταμίνες τους.

Καθηγήτρια για ιδαίτερα μαθήματα: Πολλές μανούλες ασχολούνται αποκλειστικά με το «διάβασμα» των μικρών τους και επιβλέπουν ώστε να κάνουν όλες τις εργασίες που τους έχουν αναθέσει από το σχολείο.

Και οι δραστηριότητες δεν σταματούν εκεί! Συνεχίστε την ανάγνωση στο blog Theano a m@mmy on line για να διαβάσετε και τις υπόλοιπες υποχρεώσεις μιας μαμάς. Και τελικά το προσωπικό συμπέρασμα της Θεανώς σίγουρα θα σας κάνει να χαμογελάσετε! 

Photo by Sean Molin 

Οι τύποι της μαμάς

09/02/2012
By

Με χιουμοριστική διάθεση, οι Γονείς με κολικούς περιγράφουν σήμερα τους τύπους της μαμάς και μας κάνουν να χαλαρώσουμε, να χαμογελάσουμε και να αναρωτηθούμε σε ποιον τύπο ανήκουμε άραγε εμείς! 

photo via {link url="http://www.flickr.com/photos/yourdon/3676226959/in/faves-mamadesmpampades/" target="_blank" rel="nofollow"}Ed Yourdon{/link}

Οι μαμάδες σ’όλο τον κόσμο είναι ίδιες. Εννοώ ότι υπάρχουν συγκεκριμένες συμπεριφορές που προφανώς αρχίζουν να αναπτύσσονται όσο είμαστε κι εμείς στη μήτρα της μαμάς μας και εξελίσσονται όταν κάνουμε δικά μας παιδιά. Θα πω λοιπόν για τους τύπους της μαμάς σήμερα. Ωραίο θέμα, μ’ αρέσει! Κυρίως γιατί μ’ αρέσει να τα βλέπω όοοολα με χιούμορ, δε μπορώ τα μελό, τι να κάνω είναι ενάντια στη φύση μου. Για δες τώρα παρακάτω και βρες τον τύπο σου:


Η μαμά-υπερβολή

Αυτή είναι η μαμά που ποτέ δεν θα παραδεχτεί οτιδήποτε μπορεί να επισκιάσει την θαμπώσει την εικόνα της οικογενειακής της τελειότητας. Έχει δημιουργήσει μία ροζ πραγματικότητα όπου ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΑ. Ατάκες:‘’η Κατερινούλα μου είναι τόσο εύκολο παιδί! Κοιμάται όλη νύχτα από 2 ημερών και δεν κλαίει ποτέ εκτός αν θέλει άλλαγμα ή πεινάει. Της αρέσουν οι μεγάλες βόλτες, αν βαρεθεί απλώς κοιμάται στο καρότσι. Τρώει τα πάντα, δεν χρειάζεται να μαγειρεύω ειδικά φαγητά’’.

Προσοχή: διαφέρει από την χαζομαμά που απλώς υπερηφανεύεται και υπερβάλλει για τα κατορθώματα του σπλάχνου της.


Η μαμά-σύγκριση

Μεταμφιεσμένη σε φίλη μαμά που νοιάζεται για ‘σένα, κάνει συνεχώς ερωτήσεις για το παιδί σου, όχι επειδή πραγματικά ενδιαφέρεται αλλά γιατί θέλει να συγκρίνει το παιδί σου με το δικό της. Ατάκες:‘’και πότε είπες ότι άρχισε να μπουσουλάει ο Γιωργάκης; τη νύχτα κοιμάται; Άρχισε να τρώει κρέμες εύκολα;’’ Κοκ

Συμβουλή: δεν σου χρειάζεται, μπορείς και χωρίς αυτήν


Η μαμά-τα’χω χάσει

Ααααχ εδώ μιλάμε για τη μάνα που έχασε το μυαλό της όταν έκανε παιδί. Αργεί παντού, το σπίτι της είναι σαν βομβαρδισμένο και η εμφάνισή της το ίδιο. Δε μπορεί να κοντρολάρει τίποτα και όποτε της μιλάς είναι σα να έχει περάσει μικρό εγκεφαλικό.

Συμβουλή: βοήθησέ την να συνέλθει κι αν δε μπορεί, μακριά!


Η μαμά-τα ξέρω όλα και θα στα πω

Είναι η μαμά που θα σε βρει στο δρόμο και μετά την καλημέρα θα αρχίσει το λογύδριο των συμβουλών για τη μητρότητα χωρίς να της έχεις ζητήσει τη γνώμη. Δεν υπάρχει θέμα ή πρόβλημα σχετικό με την ανατροφή για το οποίο δεν έχει άποψη, την σωστή άποψη εννοείται.

Προσοχή: εκτός από άποψη έχει και κρίση. Και κρίνει! Τον τρόπο που εσύ η άσχετη μεγαλώνεις το παιδί σου, ποια πάνα βάζεις, τι παιχνίδια του παίρνεις, πόσο χρόνο περνάς μαζί του. Γιατί ΑΥΤΗ ΞΕΡΕΙ, ΕΣΥ ΟΧΙ.

Συνεχίστε την ανάγνωση στο blog Γονείς με κολικούς και διαβάστε επίσης για τη μαμά «φράου Χέλγκα» και τη μαμά «γέννησα προχθές αλλά σήμερα είμαι σα μοντέλο και έτοιμη να δουλέψω 10 ώρες την ημέρα». Καλή διασκέδαση! 

Η ανθρώπινη μαμά

11/02/2011
By

Στο ανθρώπινο και αληθινό αυτό κείμενο της Evita μπορεί πολλές μαμάδες να δούνε τον εαυτό τους και πολλά νέα κορίτσια να διαπιστώσουν πώς αλλάζουν οι ανάγκες μίας γυναίκας μέσα στο χρόνο. Το θέμα είναι να συνειδητοποιήσουν ότι το να γίνεις γονιός δεν είναι μόνο… χαριτωμένες εικόνες από αυτές που συνηθίζουν να βάζουν τα περιοδικά για γονείς και που συνηθίζουμε να μοιραζόμαστε και μεις οι πραγματικοί γονείς με φίλους ή στα blogs μας. Οι περισσότερες στιγμές είναι άχαρες και κουραστικές και εκνευριστικές…

photo by Ozyman

Θυμάμαι πως όταν ήμουν 16-17 χρονών δεν το χωρούσε το μυαλό μου ότι θα γινόμουν κάποτε μαμά. Aπό τη στιγμή που ξεπέρασα τις εφηβικές μου εμμονές («Δεν πρόκειται να κάνω ποτέ μου παιδιά» κλπ) και συνειδητοποίησα το πόσο πολύ ήθελα να γίνω κάποια στιγμή μαμά, είχα αρχίσει να βασανίζομαι από ένα σωρό ερωτήματα του στυλ:

- Θα είμαι καλή μαμά;
- Τι είδους μαμά θα γίνω; Φωνακλού, αγαπησιάρα ή αυστηρή;
- Πώς θα ξέρω τι είναι κάθε φορά το σωστό;
- Τι θα γίνει αν κάνω λάθος επιλογές;
- Πώς είναι να δυνατόν να επιβιώσει αυτό το πλασματάκι χάρη σ’εμένα;

To άγχος μου απο τη μια σε συνδυασμό με τα μητρικά πρότυπα που προβάλουν τα media από την άλλη, με είχαν φέρει στο αμήν. Από τη μιά είχα όλο αυτό το αίσθημα ευθύνης και από την άλλη είχα εικόνες από μαμάδες super ντυμένες και καλοντυμένες που χαρωπές και χωρίς κανένα άγχος ισορροπούσαν παιδιά και οικογένεια άψογα, έφτιαχναν 3 φαγητά την ημέρα, ήταν πανέμορφες και μοδάτες, sexy και επιτυχημένες..

Εγώ από την άλλη δεν είμαι τίποτε από ολα αυτά. Μέσα στην εβδομάδα μαγειρεύω φαγητά των 30′, δουλεύω γρήγορα για να μπορώ να γυρίσω μια λογική ώρα στο σπίτι και να προλάβω να δω τα παιδιά, τα ασιδέρωτα χαιρετάνε το ταβάνι, βγάζω τα φρύδια μου μετά τα μεσάνυχτα γιατί τότε βρίσκω λίγη ησυχία, και πατάω και καμιά φωνή αν ο ένας μικρός μου πετάει το κουτάλι με τη φρουτόκρεμα στο κεφάλι ενώ ο μεγάλος αρνείται να έρθει να φάει και θέλει να του σερβίρω στο τραπεζάκι του σαλονιού.

… συνεχίστε την ανάγνωση στην ανάρτηση της Evita και ανακαλύψτε και σεις «την καινούργια φίλη»!

Αν προσθέταμε μόνο ένα πράγμα θα ήταν … ότι αρκεί μια και μόνο καλή στιγμή μέσα στην μέρα μέσα στην οικογένεια για να σας συντροφεύει και να σας βγάζει χαμόγελο για όλες τις υπόλοιπες δύσκολες αποστολές σας στο σπίτι… αλλά και στη δουλειά! Δημιουργείστε εσείς αυτή την καλή στιγμή, πρωί πρωί… με μια γεμάτη αγκαλιά! Πολλές φορές αρκεί!

Μάθετε τα παιδιά να τρώνε σωστά – και να αγαπούν το φαγητό

30/05/2010
By

Η Βίκυ Κουμάντου κατάφερε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να γίνει πασίγνωστη μέσα από το θεματικό blog tastefull.gr με τις συνταγές και τις συμβουλές της για καλό σπιτικό φαγητό. Είναι όμως και μαμά. Και η αναρτηση που παρουσιάζουμε σήμερα θεωρούμε ότι αποτελεί «υποχρεωτικό» ανάγνωσμα για κάθε οικογένεια, για κάθε γονιό που έχει αντιληφθεί την πραγματική, την θεμελιώδη σημασία που παίζουν οι διατροφικές συνήθειες στην ανατροφή των παιδιών μας.  Διαβάστε και ξαναδιαβάστε τις τρεις βασικές θεωρήσεις της Βίκυς αλλά και τις επιμέρους συμβουλές της για να αγαπήσει το παιδί την … γεύση!

photo by Bruce Tuten


Δεν γράφω αυτό το άρθρο σαν διατροφολόγος. Το γράφω σαν μαμά που έχει μεγαλώσει δυό παιδιά, με καλές συνήθειες στο φαγητό. Θέλω να δώσω τη δική μου οπτική στις μαμάδες που τώρα μεγαλώνουν και μαθαίνουν τα παιδιά τους να αγαπούν και να εκτιμούν το φαγητό.


Το φαγητό δεν ήταν ποτέ πρόβλημα στο σπίτι μας, αλλά πηγή χαράς. Τα παιδιά ερχόντουσαν πρόθυμα στο τραπέζι και δοκίμαζαν ό,τι και να μαγείρευα. Ποτέ δεν ήταν υπέρβαρα και η μέρα τους μοιραζόταν στις δραστηριότητές τους. Μ’ αυτές τις δραστηριότητες μάθαιναν, ωρίμαζαν, προχωρούσαν, μεγάλωναν, μέρα με τη μέρα. Αυτές οι δραστηριότητες ήταν ο σκοπός. Το φαγητό ήταν το μέσο για να είναι δραστήρια, ικανοποιημένα, ήρεμα. Αυτή ήταν η πρώτη βασική μου θεώρηση: η ζωή είναι ο σκοπός όχι το φαγητό.

Τα παιδιά έτρωγαν σε σταθερές ώρες, χωρίς ενδιάμεσα μασουλήματα. Έτσι έφταναν πάντα πεινασμένα στο επόμενο γεύμα. Μέχρι μια ηλικία, όλα τα γεύματα σερβίρονταν στο τραπέζι, ακόμα και το βραδυνό γάλα. Όταν μπήκαν στην εφηβεία, τα μεσημέρια έτρωγαν, μερικές φορές, στην τηλεόραση και αυτό ήταν σημάδι απομόνωσης. Σ’αυτήν την ηλικία, τα πράγματα φεύγουν από τα χέρια μας και ό,τι έχουμε μάθει στα παιδιά περνά από «πυρός και σιδήρου», γιατί αξιολογούν και κριτικάρουν με βάση όσα κάνουν οι φίλοι τους. Μην ανησυχείτε, περνάει σύντομα αυτό το στάδιο. Ό,τι αποδεχτούν, από τα δικά μας μαθήματα, θα μείνει στην συμπεριφορά τους. Ό,τι δεν αποδέχονται, θα το αλλάξουν. Η ζωή είναι δική τους και οι επιλογές τους επίσης.


… συνεχίστε την ανάγνωση στο tastefull.gr… και γιατί όχι…

… δείτε την πολίτικη κουζίνα (ακόμη μια φορά!?!), για να θυμηθείτε την σημασία του «στρωμένου τραπεζιού«!