Posts Tagged ‘ Χριστούγεννα ’

Δάσκαλοι που αγαπάνε και τους αγαπάμε!

16/12/2011
By

Πριν λίγες ημέρες με αφορμή ένα άρθρο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο με μεγάλη επιτυχία αλλά… ανώνυμα ξανα-γνωρίσαμε την Άννα! Η Άννα μια δασκάλα από την Κρήτη διατηρεί το ιστολόγιό της για τέταρτη χρονιά και γράφει με πολύ σταθερό ρυθμό ιστορίες από το σχολείο, σκέψεις της, επιτεύγματα των παιδιών και άλλα πολλά. 

Δεν χρειάζεται να διαβάσετε παρά μερικές από τις δεκάδες της αναρτήσεις (αν όχι τις δύο παραπάνω που έχουν ήδη χιλιάδες likes από ανθρώπους που αγνοούν ποια είναι αυτή η δασκάλα) για να καταλάβετε πόσο αγαπάει η «κυρία Άννα» τα παιδιά της και πως παίρνει πίσω αυτή την αγάπη. Της ζητήσαμε να μας επιλέξει μία ανάρτηση γιατί πραγματικά ήταν πολύ δύσκολο το έργο της επιλογής ανάμεσα από τόσες ενδιαφέρουσες αναρτήσεις και μας επέλεξε τρεις ακόμη χαρακτηριστικές του blog της και τις οποίες και παρουσιάζουμε ευθύς αμέσως:

…Πριν μερικές μέρες στο μάθημα της Γλώσσας ασχοληθήκαμε με την ελιά. Διαβάσαμε ποιήματα, είδαμε πίνακες ζωγραφικής, διαβάσαμε συνταγές, μύθους ,ιστορίες που είχαν σχέση με την Ελιά. Το βιβλίο μας είχε και κάποιες ασκήσεις για την προστακτική έγκλιση μέσα στα μαθήματα αυτά. Παράλληλα στα μαθηματικά κάναμε κλάσματα και δεκαδικούς. Στη Μελέτη μιλούσαμε για το περιβάλλον και τα οικοσυστήματα οπότε και εκεί τα παιδιά έφεραν υλικό και μιλήσαμε για την Ελιά.

Τι καλύτερο λοιπόν για την εμπέδωση της προστακτικής, της υποτακτικής και των κλασμάτων από το να κάνουμε πράξη τα Κουλουράκια Λαδιού που διαβάσαμε στη Γλώσσα;;;
Είπα στα παιδιά πως αν είναι ήσυχα όλη την εβδομάδα θα τα φτιάξουμε στην τάξη.
Αρχισαν να χοροπηδάνε και να θυμούνται τι ωραία είχαμε περάσει πέρυσι με τα Τρουφομπαλάκια.
Φέρανε λοιπόν σιγά σιγά όλα τα υλικά και ξεκινήσαμε.
1ο στάδιο. Καθαρισμός θρανίων. Τα σαπουνίσαμε, τα σκουπίσαμε, τα περάσαμε με αντισηπτικό, τα ξαναπεράσαμε ξανά με ένα πανάκι και ήρθαν και άστραψαν
2ο στάδιο . Καθαρισμός χεριών. Αντισηπτικό. Σήκωμα μανικιού μέχρι αγκώνα. Τους έβαλα υγρό κρεμοσάπουνο και πήγαμε μαζί στις βρύσες. Τα πλύναμε καλά καλά, μέσα έξω, πάνω κάτω… και είμαστε έτοιμοι.
 Τα υλικά μας…Τα μικρά μου έφεραν σύντομα όλα όσα ζήτησα…Μπορούσα να τα φέρω και εγώ αλλά ήθελα να μάθουν να συνεργάζονται , να μοιράζονται, να είναι υπεύθυνα και να συμμετέχουν όλοι εξίσου για ένα κοινό στόχο.
3ο στάδιο . Χωρισμός σε ομάδες…Άλλος στίβει πορτοκάλια και λεμόνια, άλλος διαβάζει τη συνταγή, άλλος ετοιμάζει τα ποτήρια τη ζάχαρη , άλλος τη ρίχνει μέσα.

Για να μη γίνει χαμός γιατί ολοι θέλουν να ρίξουν μέσα στη λεκάνη κάτι , βάζαμε ένα ποτήρι- ένα παιδί, ένα κουταλάκι-ένα παιδί.
4ο Ζύμωσαν όλοι…Ο Λ Ο Ι. Θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά;;;;Δε νομίζω!!!
5ο στάδιο και πιο χαλαρό. Τους μοιρασα τη ζύμη και άρχισαν να πλάθουν.
Είχαμε φέρει και καλούπια για κουλούρια για να γίνουν τα κουλουράκια μας ομοιόμορφα. Είχαμε σκεφτεί πως άμα ο ένας κάνει τα κουλούρια χοντρά και μεγάλα και ο άλλος λεπτά το ένα θα καεί και το άλλο θα μείνει άψητο. Άρα έτσι θα ήμασταν πιο σίγουροι για τα κουλουράκια μας.
Χάρηκα τόσο πολύ που τα έβλεπα να φτιάχνουν τα κουλουράκια τους.
Ήταν τόσο χαρούμενα και ενθουσιασμένα. Ένα παιδάκι μου, ήρθε και μου είπε «Κυρία εμένα η μαμά ποτέ δε με αφήνει να τη βοηθάω γιατί θα της χαλάσω τα γλυκά»…


(Οι φωτογραφίες είναι της Άννας)
…. για συνεχίστε στο blog της Άννας για να δείτε την μαγική συμβουλή όταν τα παιδιά μιλάνε πολύ…. και φυσικά και την συνταγή για τα λαχταριστά κουλουράκια των παιδιών!
Μήπως δεν πειστήκατε τι ακριβώς ακόμη μπορεί να διδαχθούν τα παιδιά μας στο σχολείο;
———————-

Μπορούν επίσης τα παιδιά μας να διδαχθούν να φυτεύουν και να συντηρούν φυτά… και να μάθουν ότι…. «πως αν ο καθενας χωριστά και ολοι μαζί φροντιζε ετσι ενα λουλουδάκι, ένα δεντρακι, ο κόσμος θα ήταν καλύτερος…«, όπως παίρνεται μια μικρή ιδέα από τις φωτογραφίες εδώ:
«Το κάθε παιδί αρχικά φυτεψε το δικο του λουλουδι και μετά διαλεξαν απο αυτα της μαμάς»
Δεν έγινε τέλειο;;;

«Οπως καταλαβαίνετε περάσαμε ένα τέλειο διωρο…Το διαλειμμα τα πρόσεχαν…Πέρασαν και απο ολες τις τάξεις να ενημερώσουν τα παιδιά να τα προσέχουν, να μη τα μαδάνε, να μη τα πατάνε και ευχομαι να βοηθησουν τα παιδια του σχολειου…»
———————-

Οι δάσκαλοι των παιδιών μας θέλουν όμως να νιώθουν ότι είναι δίπλα τους οι γονείς των παιδιών. Να ακούσουν τι τους διδάσκουν, πως δουλεύουν στο σχολείο, να τους ρωτήσουν, να συζητήσουν και ακόμη και σήμερα η Άννα ακόμη και αν έχουν περάσει 2 χρόνια συχνά ανατρέχει σε εκείνη την ανάρτηση και ας την στενοχώρησε τόσο εκείνη η ημέρα:

Παίρνεις ένα χαρτάκι απο δασκάλα παιδιού σου την Τετάρτη που σε καλεί στο σχολείο τη Δευτέρα.Το σημειώνει και παιδί σε τετράδιο του.

Σε ενημερώνει απο Τετάρτη η δασκάλα ώστε μέχρι Δευτέρα να έχεις κανονίσει τις δουλειές σου.

Η συνάντηση είναι απόγευμα…Ναι εκτός ωραρίου της δασκάλας που όλο κάθεται, που μόνο διακοπές έχει κτλ κτλ.

Είναι απόγευμα για να μπορείς να έρθεις πιο εύκολα.

Ειναι Δευτέρα απογευμα για να είναι τα μαγαζιά κλειστά

Είναι στις 7 ώστε να εχεις γυρισει και απο χωράφι….

Ειναι 7 και είμαι μόνη σε αίθουσα…
Είναι 7.05 και γίναμε 5…
Είναι 7.15 ξεκινάω και είμαστε 6…
Μεχρι τις 8 παρα 20 έχουν έρθει συνολο 10 γονείς…
Οι μαθητές μου είναι 25….
Ηταν η πρωτη η πιο ουσιαστική συνάντηση!

Ειναι 8 παρά 20 και λέω σε γονείς πως τέλειωσα ό,τι ήθελα να πω και μπορούν να κάνουν ερωτήσεις…

Και ακούω μια μαμά που ήρθε 8 παρά 25 «Μα εγω δεν ακουσα τι είπατε!!!»
Ε όχι δε τα είπα ξανά!!!Αν της είχε τύχει κάτι σοβαρό ας το έλεγε μετά ιδιαιτέρως…

Και οι μπαμπάδες που είναι;Φύτρωσαν τα παιδιά;;;Ενας μπαμπας ήρθε μαζί με τη γυναίκα του… (η συνέχεια εδώ)

… δεν είναι απλά ένα παράπονο… είναι στενοχώρια… και έτσι πολλές φορές στενοχωριόμαστε και μεις ως γονείς όταν πηγαίνουμε σε αντίστοιχες συγκεντρώσεις ή στο σύλλογο Γονέων και δεν βρίσκουμε όλους τους γονείς επί μονίμου βάσεως . 
Πηγαίνουμε τα παιδιά μας στο σχολείο για να μάθουν να λειτουργούν ως σύνολο, ως ομάδα, ως κοινωνία. Το σχολείο δεν είναι ιδιαίτερο μάθημα και ειδικά το δημοτικό για να πάει το παιδί να μάθει να γράφει καλά στα διαγωνίσματα μόνο και να περάσει σε μια σχολή. Η εκπαίδευση είναι πολυδιάστατη και μία της διάσταση είμαστε εμείς οι ίδιοι οι γονείς, που δυστυχώς δεν εκπαιδευτήκαμε για να γίνουμε γονείς και ίσως θα πρέπει να κοιτάξουμε πριν γκρινιάξουμε (δικαιολογημένα αρκετές φορές) για το εκπαιδευτικό σύστημα, για δασκάλους και καθηγητές, πρώτα τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να γίνουμε καλύτεροι γονείς για τα παιδιά μας.
Να κοιτάξουμε να εκπαιδευτούμε και να εκπαιδεύσουμε γιατί πλέον η παγκόσμια οικονομική κρίση απαιτεί να δώσουμε τα καλύτερα εφόδια στα παιδιά μας, και αυτά δεν είναι μόνο οι καλοί βαθμοί στο σχολείο!
 
Τέλος πραγματικά αξίζει να διαβάσετε και τις πολύ ρεαλιστικές και έξυπνες συμβουλές που δίνει η Άννα στην mamma El για τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές και την μελέτη των παιδιών αυτό το διάστημα αλλά και τις δραστηριότητες που θα πρέπει να έχουν… Δεν θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε περισσότερο!

Ταξίδι στην Λαπωνία στο χωριό του Άι Βασίλη!

12/12/2011
By

Ένα ταξίδι που αποτελεί όνειρο για πολλούς είναι η επίσκεψη στο χωριό του Άι Βασίλη! Στο blog Ανθομέλι των νέων αλλά πολύ δυναμικών bloggers kathy και callie διαβάζουμε λεπτομερείς προσωπικές εντυπώσεις από την επίσκεψή τους πριν από μερικά χρόνια και ταξιδεύουμε κι εμείς μαζί τους!

 

Το χωριό του Άι Βασίλη

Όπως έχετε ίσως καταλάβει, τα Χριστούγεννα είναι οικογενειακή μας υπόθεση. Τα αγαπάμε τόσο πολύ που για να φανταστείτε ενώ παντρευτήκαμε με τον άντρα μου Απρίλιο, αποφασίσαμε να πάμε ταξίδι του μέλιτος τον Δεκέμβριο! Τι μπάνια και τις αντηλιακά, ποιες Μαλδίβες και ποιες Σεϋχέλλες; Τα Χριστούγεννα θέλουν χιόνι και κρύο. (Αυτά βέβαια τα λέω τώρα γιατί τότε δεν σας κρύβω ότι είχα μπει στον πειρασμό για λίγο χειμωνιάτικο μαύρισμα).
Η έρευνα φυσικά για το ταξίδι είχε ξεκινήσει από πολύ νωρίς. Έψαχνα σαν τρελή στο ίντερνετ ρομαντικούς προορισμούς και πολυτελή ξενοδοχεία και ρωτούσαμε όλους τους παντρεμένους φίλους μας που είχαν πάει αυτοί για το ταξίδι του μέλιτος.

Βόλτα με snowmobil πάνω σε παγωμένη λίμνη

Το όνειρό μου ήταν η Γαλλική Πολυνησία, προορισμός που όμως έμεινε μόνο στα όνειρά μου γιατί οι τιμές που ζητούσαν ήταν εξωφρενικές (και όχι άδικα αφού λόγω απόστασης αλλάζεις τουλάχιστον δύο αεροπλάνα). Δεύτερη επιλογή η Βραζιλία και συγκεκριμένα το Ρίο ντε Τζανέιρο. Μμμμ, εκεί για να πω την αλήθεια το όνειρο ήρθε πολύ κοντά μας, σχεδόν το αγγίξαμε αλλά…. τελικά μας ξέφυγε. Ο λόγος  ήταν κυρίως λόγω βλακείας! Όλοι οι γνωστοί και οι φίλοι μας μας φόβισαν αρκετά λέγοντάς μας ότι η εγκληματικότητα είναι στα ύψη και ότι επιτίθενται ιδιαίτερα στους τουρίστες. Αν και τώρα μου φαίνεται ιδιαίτερα χαζός ο λόγος που απορρίψαμε αυτή την ιδέα, τότε μου φαινόταν απόλυτα λογικός.

Αρχές Νοέμβρη και δεν έχουμε ακόμα καταλήξει πουθενά. Αποφάσισα, λοιπόν, να πάω στο ταξιδιωτικό πρακτορείο που συνεργαζόμαστε και να πάρω μερικές ιδέες μπας και ξεμπλοκάρω.

Τα γράμματα των παιδιών ανά χώρα!

Και τότε έγινε το κλικ! Σε έναν οδηγό είδα το ταξίδι στη Λαπωνία και στο χωριό του Άγιου Βασίλη. Μα πως δεν το είχαμε σκεφτεί νωρίτερα; Ήταν ο τέλειος προορισμός! Ή μήπως όχι;

Το ταξίδι αυτό είχε τα πάντα: δραστηριότητες στο χιόνι, καλό φαγητό, τέλεια τοπία, υπέροχο ζεστό κρασί και πολύ χιόνι (αν και η χρονιά που πήγαμε εμείς, 2006, ήταν από τις πιο ζεστές). Είχε όμως και τα αρνητικά του: νύχτωνε πολύ νωρίς (ξημέρωνε γύρω στις δέκα το πρωί και νύχτωνε γύρω στις 3 το μεσημέρι), η βραδινή διασκέδαση ήταν για κλάματα, τα μαγαζιά ήταν ακριβά (αντίο ψωνάκια) και τα χριστουγεννιάτικα στολίδια (που με τόση αγωνία περίμενα να αγοράσω) ήταν παλιομοδίτικα.

Για όσους, λοιπόν, σκέφτονται να κάνουν αυτό το ταξίδι σας παραθέτω μία λίστα με τα υπέρ και τα κατά του (σύμφωνα πάντα με τη δική μου οπτική γωνία) και αποφασίζεται μόνοι σας.

Υπέρ:

  • Η βόλτα με τα snowmobile πάω σε παγωμένη λίμνη! Παρόλο που εγώ είχα φανταστεί βουνά και δάση, τελικά δεν αλλάζω αυτή την εμπειρία με τίποτα. (Για τα παιδιά υπάρχουν ειδικά διαμορφωμένες θέσεις για ασφάλεια).
  • Ο ζωολογικός κήπος Ranua, με αποκορύφωμα το υπέροχο θέαμα των πολικών αρκούδων. Το κρύο ήταν… παναγιά μου βόηθα… αλλά τα ζώα ιδιαίτερα και υπέροχα
  • Το φαγητό ήταν υπέροχο! Ο τάρανδος νοστιμότατος και ο πουρές τους θεϊκός! Όταν δε τα τρως μέσα σε ινδιάνικη σκηνή με αναμμένη τη φωτιά, σου φαίνονται ακόμα πιο νόστιμα.
  • Η συνάντηση με το Άγιο Βασίλη σε κάνει να νομίζεις ότι είσαι ακόμα παιδί (βέβαια το φθηνότερο πακέτο φωτογραφιών είχε 40 ευρώ. Ευτυχώς φροντίζουν να βγει τέλεια).
  •  Τo ταχυδρομείο του Άγιου Βασίλη όπου μαζεύονται τα γράμματα των παιδιών από όλο τον κόσμο. Μαγικό. Μπορείς να στείλεις πραγματικά γράμμα όπου θέλεις με αυθεντικά γραμματόσημα του Άγιου Βασίλη και ό, τι κάρτα τραβάει η ψυχή σου! Απλά μαγικό.

Συνεχίστε την ανάγνωση στο blog Ανθομέλι και δείτε αναλυτικότερα: τη λίστα με τα κατά, εντυπώσεις και σχόλια, αλλά και πολύ-πολύ περισσότερες φωτογραφίες!

Η αλήθεια για τον Αη-Βασίλη

24/11/2011
By

Όταν διαβάσαμε αυτό το συγκινητικό γράμμα που έγραψε μία μαμά στην κόρη της δίνοντάς της απάντηση στο ερώτημα αν υπάρχει Αη-Βασίλης, ξέραμε ότι έπρεπε να το μεταφράσουμε και να το βάλουμε και εδώ. Γιατί η μέρα που και τα δικά μας παιδιά θα μας ρωτήσουν αν υπάρχει Άη-Βασίλης πλησιάζει… 

Πριν από λίγους μήνες, η Νεράιδα των δοντιών πιάστηκε στα πράσα. Άφησε ένα σημείωμα για την Alice στον υπολογιστή της, η Lucy το είδε και έκανε το συσχετισμό. Η Νεράιδα των δοντιών μετάνιωσε για την ανάγκη της να γράφει σημειώματα με περίπλοκες γραμματοσειρές και προσπάθησε να βρει τρόπο να τα καλύψει, αλλά η Lucy δεν ξεγελάστηκε.

Προς τιμή της, κράτησε το μυστικό από τη μικρή της αδελφή η οποία δεν είχε χάσει ακόμα δόντι και δικαιούταν να ξυπνήσει κι εκείνη με λεφτά κάτω από το μαξιλάρι της.

Αλλά η Νεράιδα των δοντιών ήξερε ότι δε θα έπαιρνε καιρό μέχρι να ξεσκεπαστεί και ο Αη-Βασίλης. Δεν ήξερε πότε ή πώς, αλλά ήξερε ότι οι μέρες μαγείας στο σπίτι, κάποιου συγκεκριμένου είδους μαγείας τουλάχιστον, έφταναν στο τέλος τους.

Και η Νεράιδα των δοντιών – εννοώ τον εαυτό μου – ήταν πολύ στεναχωρημένη για το αναπόφευκτο το οποίο τελικά συνέβη την προηγούμενη εβδομάδα.

Η Lucy κι εγώ ανταλλάσσουμε σημειώματα από τότε που ξεκίνησε η σχολική χρονιά. Μιλάμε για ένα σωρό πράγματα – σπορ, βιβλία που θέλουμε να διαβάσουμε, περιπέτειες που θέλουμε να ζήσουμε, ακόμα και ιστορίες από τότε που πήγαινα εγώ στην Τρίτη τάξη. Ως επί το πλείστον όμως τα θέματα ήταν ανάλαφρα. Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΩ, είπε, χρησιμοποιώντας κεφαλαία για έμφαση. ΕΙΣΑΙ Ο ΑΗ-ΒΑΣΙΛΗΣ; ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.

Τι κάνεις όταν το παιδί σου, σου ζητάει την αλήθεια; Τη λες φυσικά, κάνοντας ό,τι μπορείς για να βρεις ένα τρόπο για να κρατήσεις τουλάχιστον ανέγγιχτο κάποιο ποσοστό μαγείας.

Να τι έγραψα:

Αγαπητή Lucy,

Ευχαριστώ για το γράμμα σου. Έκανες μία πολύ καλή ερώτηση: «Είσαι ο Αη-Βασίλης;»

Ήξερα ότι ήθελες να μάθεις την απάντηση σε αυτή την ερώτηση εδώ και καιρό, και έπρεπε να σκεφτώ προσεκτικά τι θα πω.

Η απάντηση είναι όχι. Δεν είμαι ο Αη-Βασίλης. Κανείς δεν είναι ο Άη-Βασίλης.

Είμαι εκείνη που γεμίζει τις κάλτσες σου με δώρα όμως. Επίσης εγώ επιλέγω και τυλίγω τα δώρα που μπαίνουν κάτω από το δέντρο, όπως έκανε και η μαμά μου για μένα, και όπως έκανε και η δική της η μαμά. (Και ναι, ο μπαμπάς βοηθάει επίσης.)

Φαντάζομαι ότι κάποια μέρα θα κάνεις το ίδιο για τα δικά σου τα παιδιά και το ξέρω ότι θα σου αρέσει να τα βλέπεις να τρέχουν κάτω στις σκάλες το πρωινό των Χριστουγέννων. Θα σου αρέσει να τα βλέπεις να κάθονται κάτω από το δέντρο και τα προσωπάκια τους να φωτίζονται από τα Χριστουγεννιάτικα φωτάκια.

Αυτό όμως δε θα σε κάνει Άη-Βασίλη.

Ο Άη-Βασίλης είναι μεγαλύτερος από οποιονδήποτε και η δουλειά του υπάρχει πολύ περισσότερο από όσο ζούμε εμείς. Αυτό που κάνει είναι απλό, αλλά έχει μεγάλη δύναμη. Διδάσκει παιδιά να πιστεύουν σε κάτι που δεν μπορούν να δουν ή να αγγίξουν.

Είναι μεγάλη δουλειά και πολύ σημαντική. Στη ζωή σου χρειάζεσαι την ικανότητα να πιστεύεις: Να πιστεύεις στον εαυτό σου, στους φίλους σου, στα ταλέντα σου και στην οικογένειά σου. Επίσης θα χρειαστεί να πιστέψεις σε πράγματα που δεν μπορείς να μετρήσεις ή να κρατήσεις στα χέρια σου. Να, μιλάω για την αγάπη, τη μεγάλη δύναμη που θα φωτίσει τη ζωή σου από μέσα προς τα έξω, ακόμα και κατά τη διάρκεια των σκοτεινότερων, ψυχρότερων στιγμών.

Ο Αη-Βασίλης είναι δάσκαλος και είμαι μαθήτριά του και τώρα κι εσύ ξέρεις το μυστικό του πώς τα καταφέρνει να κατέβει από όλες αυτές τις καμινάδες την παραμονή των Χριστουγέννων: έχει βοήθεια από όλους τους ανθρώπους που έχει γεμίσει την καρδιά τους με χαρά.

Με γεμάτες καρδιές, άνθρωποι σαν τον μπαμπά κι εμένα βοηθάμε όλοι τον Αη-Βασίλη για να κάνει μία δουλειά που αλλιώς θα ήταν αδύνατη.

Έτσι λοιπόν, όχι δεν είμαι ο Αη-Βασίλης. Ο Αη-Βασίλης είναι αγάπη και μαγεία και ελπίδα και ευτυχία. Είμαι στην ομάδα του, και τώρα είσαι κι εσύ.

Σε αγαπώ και πάντα θα σε αγαπώ,

Μαμά

 

[via]

Υπάρχει Άγιος Βασίλης;

31/12/2010
By

Αν οι γονείς δίναμε εξετάσεις για δίπλωμα, η απάντηση στην ερώτηση του τίτλου της ανάρτησης της Στέλλας, θα ήταν μέσα στα SOS θέματα! Από την στιγμή που γεννιούνται ανυπομονούμε πότε θα έρθει η ώρα να μάθουμε στα παιδιά μας το μύθο του Αη Βασίλη, να τα φωτογραφίσουμε δίπλα του, να γράψουμε τα γράμματα που θα μας υπαγορεύσουν, να κρεμάσουμε τεράστιες κάλτσες δίπλα στο τζάκι … και πριν καλα καλά χορτάσουμε αυτές τις στιγμές, παιρνάνε τα χρόνια… και πρέπει να πούμε στα παιδιά μας να αλλάξουν… πιστεύω!

photo by pipnstuff

Οκ τη περίμενα αυτή τη στιγμή εδώ και καιρό. Φέτος το είχαμε συζητήσει με τον Κωνσταντίνο (και είχαμε διαφωνήσει)  και πολύ πρόσφατα είχαμε τη συζήτηση και στο μπλογκ της Μαμάκας.

Τι γίνεται όταν τα παιδιά μεγαλώσουν αρκετά ώστε να σε ρωτήσουν ευθέως και με σοβαρότητα εάν υπάρχει Αγιος Βασίλης και απαιτήσουν την αλήθεια;

Το θέμα ξεκινάει πολύ πριν από αυτή τη στιγμή. Ξεκινάει από τα πρώτα Χριστούγεννα του παιδιού. Εκεί παίρνεις την απόφαση για το τι θα κάνεις στα επόμενα Χ χρόνια. Θα δημιουργήσεις μια μαγική ατμόσφαιρα για το παιδί σου λέγοντάς του ψέμματα ή θα πάρεις το πιο πεζό δρόμο, δίνοντάς του δώρα χωρίς να υπάρχει ένας παραμυθένιος Άγιος που έρχεται με τάρανδους από το βορρά. Εδώ είχαμε τη διαφωνία με τον Κωνσταντίνο. Εκείνος μεγάλωσε διαφορετικά και πίστευε πως δεν πρέπει να λέμε ψέμματα στα παιδιά, γιατί όταν θα το πάρουν χαμπάρι θα χάσουμε την αξιοπιστία μας. Εγώ πάλι είχα μεγαλώσει σε οικογένεια που ανταλλάσαμε δώρα και για πολλά χρόνια πίστευα στον Άγιο Βασίλη (και στη νεράιδα των δοντιών). Και είχα πολύ ωραίες αναμνήσεις από αυτό.

Έτσι αποφασίσαμε να πούμε το παραμύθι στα παιδιά. Για δέκα χρόνια τώρα (άντε 9 γιατί τον πρώτο ήταν 2 μηνών ο Γιώργος) τα Χριστούγεννα στήναμε ολόκληρη παράσταση.  Τα παιδιά στέλνανε γράμμα στον Άγιο Βασίλη με ζωγραφιές και του λέγανε τι δώρο θέλανε. Αφήναμε μελομακάρονα και κουραμπιέδες το βράδυ, τα παιδιά πέφτανε για ύπνο νωρίς γιατί ο Άγιος δεν ερχόταν αν ήταν ξύπνια, και το πρωί ξύπναγαν και βρίσκανε το δέντρο γεμάτο δώρα και το πιατάκι με τα γλυκά άδειο. Στην αρχή ήταν όλα από τον Άγιο Βασίλη, μετά έγινε ένα από τον άγιο και τα υπόλοιπα από την οικογένεια. Αν τα πιτσιρίκια είχαν ζητήσει κάτι που δεν μπορούσα να βρω (γιατί φυσικά αφού ο άγιος τα φτιάχνει όλα τα παιχνίδια, μπορούσαν να του ζητήσουν ό,τι εξωφρενικό ήθελαν… άντε βρες εσύ ένα ΑΤ-ΑΤ, από αυτά τα τεράστια, στο κουτί που έχει εξαντληθεί), τότε έβρισκαν και σημείωμα από τον άγιο που τους έλεγε μια δικαιολογία.

Γενικώς μέχρι τώρα δεν είχαν αναρωτηθεί σοβαρά. Εγώ πίστευα πως δεν ήθελαν πραγματικά να αναρωτηθούν. Ο Γιώργος ειδικά που ψάχνει να βρει λογική εξήγηση στα πάντα, μου φαινόταν πολύ περίεργο που πίστευε ακόμα. Έτσι την περίμενα τη στιγμή που όλο αυτό θα τελείωνε, απλώς δεν ήξερα πως θα γίνει και πότε.

Έγινε λοιπόν σήμερα.

… το ξέρουμε σας σταματάμε στο καλύτερο, αλλά περάστε μια βόλτα από την ανάρτηση της Στέλλας και διαβάστε πως έγινε η αποκάλυψη της αληθειας και πως το πήρανε τα παιδιά της. Σχολιάζουν πολλοι γονείς στην Στέλλα αλλά και στο ποστ της mammaka.

Διαβάστε και την άποψη μίας ειδικού ψυχοθεραπεύτριας για τον μύθο του Άγιου Βασίλη και το «Πότε είναι η κατάλληλη ηλικία για να πούμε στα παιδιά ότι ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει; » (via)

Αν ακόμη ζείτε έντονα τον μύθο του Άγιου Βασίλη στο σπίτι σας, προσπαθείστε και σεις να καταγράψετε την δική σας ιστορία όπως έκανε ο philos στην Μικρή Χριστουγεννιάτικη ιστορία και αν δεν έχετε blog…. εδώ είμαστε εμείς!

Ο Θανάσης έφτιαξε μελομακάρονα με τη γιαγιά του !

17/12/2010
By

Αυτές τις ημέρες γεμίσανε τα blogs μυρωδιές και στολίδια Χριστουγεννιάτικα! Εμείς επιλέξαμε με αυτό το ποστ να γνωρίσετε την Vivi και το Spicy Life γιατί μας έπεισε ότι η συνταγή της γιαγιάς είναι αχτύπητη και φυσικά δεν έχουμε σκοπό να αμφιβάλλουμε. Άλλωστε είναι μια από τις πιο όμορφες εικόνες των ημερών αυτών εκείνες που οι μικροί γίνονται βοηθοί μας στις χριστουγεννιάτικες λιχουδιές.

photo by myhandmadehappiness.blogspot.com

Το περασμένο Σαββατοκύριακο ο Θάνασης ήθελε να μείνει στο σπίτι της γιαγιάς. Στη γιαγιά άλλωστε δεν υπάρχουν οι κανόνες του μπαμπά και της μαμάς, οπότε πάντα περνάει καλύτερα, γιατί κάνει ό, τι θέλει και δεν τον σταματά τίποτε και κανένας.

Αφού τα Χριστούγεννα είναι πολύ κοντά πια, το πρόγραμμα είχε ζαχαροπλαστική και πιο συγκεκριμένα έφτιαξαν τα πρώτα μελομακάρονα για φέτος. Ο Θανάσης φόρεσε ποδιά και ανέλαβε τον πρώτο ρόλο με τη γιαγιά στο ρόλο του βοηθού!

Και το μικρό αντράκι μου τα πήγε πάρα πολύ καλά. Η γιαγιά πρόσθετε τα υλικά κι εκείνος ανακάτευε. Στη συνέχεια έπλασε τα μελομακάρονα, τα ακούμπησε στον τρίφτη για να γίνει το σχέδιο, τα τοποθέτησε στο ταψί και τα τρύπησε με το πιρούνι για να ψηθούν καλά και μετά να “τραβήξουν” αρκετό μέλι. Η γιαγιά παρακολούθησε το ψήσιμο και στη συνέχεια τα μέλωσαν οι δυο τους και τα πασπάλησε ο Θάνος με καρύδι.

Σας δίνω και την υπέροχη συνταγή της πεθεράς μου για τα μελομακάρονα, για να τη φρεσκάρω κι εγώ στη μνήμη μου, αφού σε μερικές μέρες θα φτιάξω και τα δικά μου….

Υλικά για περίπου 50 μελομακάρονα

  • 3 κούπες του τσαγιού ελαιόλαδο
  • 1 κούπα του τσαγιού ζάχαρη
  • 1 κούπα του τσαγιού χυμό πορτοκάλι
  • ½ κούπα του τσαγιού κονιάκ
  • Ξύσμα από 4 πορτοκάλια
  • ½ κουτάλι της σούπας κανέλλα
  • ½ κουτάλι της σούπας γαρύφαλλο
  • 1 κουτάλι του γλυκού σόδα φαγητού
  • 250 γρ σιμιγδάλι ψιλό
  • 1250 γρ αλεύρι για κάθε χρήση

Πολλά σας αποκαλύψαμε. Συνεχίστε την ανάγνωση στο blog της Vivi γιατί ακολουθεί α-ν-α-λ-υ-τ-ι-κ-ό-τ-α-τ-η περιγραφή της συνταγής, … και τέλος εμείς σας έχουμε μία πρόταση για διακόσμηση σε όσους κάνετε δώρο τις δημιουργίες σας… πατήστε πάνω στην φωτογραφία και θα δείτε!